جواد مومنی معاون اجرایی زندان اوین و رئیس بند ۳۵۰ این زندان نقش مستقیم در سرکوب شهروندان زندانی در این زندان داشته است.
جواد مومنی، معاون اجرایی زندان اوین و رئیس بند ۳۵۰ این زندان بوده است. او در اعمال فشار مستقیم بر زندانیان سیاسی و امنیتی نقش داشته است. جواد مومنی بهطور مستمر در شکنجه و آزار زندانیان مشارکت مستقیم داشته است.
مومنی در مسئولیت اجرایی خود در نقض حقوق اقلیتهای جنسیتی و بدرفتاری با آنها در زندان فعالانه شرکت داشته است. اقدامات او به طور مستقیم با آزار زندانیان و تضییع حقوق آنها، بهویژه حق بهداشت و درمان، مرتبط بوده است.
در آذرماه ۱۳۹۱، مومنی پس از انتصاب به ریاست بند ۳۵۰، فشار زیادی بر زندانیان این بند وارد کرد. وی با اعمال سیاستهای سرکوبگرانه، مشکلات زیادی برای زندانیان سیاسی و امنیتی ایجاد نمود. این اقدامات شامل جلوگیری از تحویل لوازم بهداشتی و پزشکی به زندانیان بوده است.
همچنین، مومنی مانع تحویل اقلام ضروری خانوادهها به زندانیان شد. او تماسهای ضروری را محدود و ملاقاتها را مختل کرد. توهین، تحقیر و تفتیشهای شدید بدنی نیز در این دوره شدت گرفت. این موارد بخشی از رفتارهای سیستماتیک او در مقام رئیس بند ۳۵۰ بود.
بیشتر بخوانید
علی مبشری قاضی دادگاه انقلاب و عامل قتل و اعدام
در بهمن ۱۳۹۱، جواد مومنی با بهرهگیری از گارد امنیتی زندان، تلاش کرد مانع برگزاری کلاسهای آموزشی در بند ۳۵۰ شود. این کلاسها توسط خود زندانیان اداره میشد. اما مقاومت زندانیان مانع موفقیت او شد.
یکی دیگر از جنبههای نقض حقوق بشر توسط جواد مومنی، جلوگیری از اعزام به موقع زندانیان بیمار به مراکز درمانی بود. گاه این اعزامها را کاملاً متوقف میکرد. برای نمونه، در اسفند ۱۳۹۲، مانع اعزام اکبر امینی به مرکز درمانی شد. امینی دچار مشکلات جدی در ناحیه فک و دندان بود.
در اردیبهشت ۱۳۹۳ نیز مجدداً مومنی مانع درمان پزشکی اکبر امینی شد. این تأخیر، مصداق آشکار نقض حق سلامت زندانیان محسوب میشود. اقدامات او با هدف تضعیف روحی و جسمی زندانیان سیاسی انجام شده است.
در اسفند ۱۳۹۲، مومنی نقش مستقیمی در تبعید ناگهانی سه زندانی سیاسی داشت. سعید مدنی، فرشید یداللهی و رضا انتصاری بدون اطلاع قبلی و به شکلی فریبکارانه به زندان رجایی شهر منتقل شدند. این اقدام با نقض صریح حقوق قانونی زندانیان انجام شد.
در خرداد ۱۳۹۳، رضا شهابی، اسدالله هادی، رضا اکبری منفرد، ابوالقاسم فولادوند، علی سلامپور و غلامحسین اسدی نیز با همان روش به زندان رجایی شهر منتقل شدند. نقش مومنی در این انتقالها مستقیم و تعیینکننده بود.
پروژه انحلال بند ۳۵۰ نیز در مرداد ۱۳۹۳ با مشارکت و نظارت مومنی صورت گرفت. هدف اصلی از این پروژه، فشار مضاعف بر زندانیان سیاسی بود. بر خلاف قانون تفکیک جرایم، این زندانیان به بندهای عمومی منتقل شدند.
در جایگاه معاون اجرایی، جواد مومنی نماینده رئیس زندان برای نظارت بر اجرای احکام اعدام نیز بوده است. او در اجرای این مجازاتها مشارکت مستقیم داشته و در برابر نقض حق حیات مسئول است. طبق قانون، در زمان اجرای اعدام، باید نماینده رئیس زندان حضور داشته باشد.
این مسئولیت مهم به جواد مومنی واگذار شده بود و او شخصاً در جریان بسیاری از اعدامها حضور داشت. سوابق او در سرکوب، شامل دستکم از سال ۱۳۸۸ تا حدود ۱۳۹۴، بهعنوان معاون اجرایی زندان اوین ثبت شده است.
از آذر ۱۳۹۱ تا مرداد ۱۳۹۳، مومنی ریاست بند ۳۵۰ را نیز بر عهده داشت. عملکرد او در این دوره با موجی از نقض حقوق بشر همراه بوده است. تمامی این موارد نقش مؤثر او را در اعمال سرکوب در زندان اوین نشان میدهد.
برخی از قربانیان جنایات، سرکوب و نقض حقوق بشر جواد مومنی عبارتند از:
فرشید یداللهی فارسی
رضا انتصاری
سعید مدنی
ابوالقاسم فولادوند
رضا اکبری منفرد
رضا شهابی
اسدالله هادی
علی سلام پور
غلامحسین اسدی.








