سال ۱۴۰۳ برای حکومت خامنهای سالی انباشته از شکستهای سنگین بود. تکیهگاه اصلی منطقهایاش در سوریه سرنگون شد و هژمونی خامنهای در منطقه ضربهای جدی خورد. نیروی نیابتی کلیدیاش از کار افتاد و در یک کلام سپر قیام برای او در منطقه فرو افتاده است.
در داخل ایران نیز پایگاه اجتماعی حکو.مت بهشدت فرو ریخته است و هژمونی خامنه ای در درون حاکمیت خودش نیز ضربه جدی خورده است و دیگر هیچیک از باندها و جریانات و نیروهای حتی وفادار بهخودش نیز حرفهای او را تحویل نمیگیرند و برایش تره هم خورد نمیکنند.
این وضعیت، رژیم را در دو راهی «خودکشی یا مرگ» قرار داده است. بهترین گواه این ادعا، سخنرانی خامنهای در ۱ فروردین ۱۴۰۴ است که گفت:
«شعاری که ما سال گذشته دادیم بهطور کامل انجام نشد. شخصیتهای ارزنده ایرانی و لبنانی از دست ما رفتند؛ اینها مصیبت بود برای ما. سال ۱۴۰۳ سال پرماجرایی بود. حوادثی که در این سال پیدرپی اتفاق افتاد، شبیه حوادث سال ۱۳۶۰ و دارای سختیها و مشقتها بود. در اوایل سال، شهادت مرحوم آقای رئیسی اتفاق افتاد. قبل از آن، شهادت تعدادی از مستشاران ما در دمشق رخ داد. بعد از آن، حوادث گوناگونی در تهران و سپس در لبنان اتفاق افتاد؛ اینها حوادث تلخی بودند.»
به این موارد باید تحریم انتخابات نمایشی خامنه ای توسط بیش از ۹۰ درصد از مردم و سوتوکور بودن راهپیمایی ۲۲ بهمن را نیز افزود که نشاندهنده کاهش شدید مشروعیت رژیم است.
سرکوب ناکام و مقاومت جامعه
رژیم در سال ۱۴۰۳ با ثبت ۱۱۴۲ اعدام، سرکوب گسترده زنان، دستگیریهای جمعی، و افزایش فشار بر زندانیان مقاوم تلاش کرد جامعه را مرعوب و منجمد کند، اما این اقدامات نتیجهای نداشت. جامعه ایران نهتنها تسلیم نشد، بلکه با ۳۲۹۶ حرکت اعتراضی ثبتشده، مقاومتی گسترده از خود نشان داد. تعدادی از این اعتراضها که گزارش شده است به شرح زیر بود:
- بازنشستگان: ۹۵۸ تجمع
- کارگران: ۹۶۰ اعتصاب
- پرستاران: ۴۹۱ اعتراض
- بازاریان: ۱۲۸ حرکت اعتراضی
- کشاورزان: ۸۵ تجمع
- فرهنگیان: ۴۴ اعتراض
- کامیونداران: ۱۲ حرکت
- دانشجویان: ۲۷ تحصن و تجمع اعتراضی
- نانوایان و پزشکان: هر کدام ۱۲ اعتراض
- تاکسیداران: ۹ تجمع
- نیسانداران: ۶ حرکت
- دامداران: ۴ اعتراض
این آمار نشاندهنده گستردگی نارضایتی در همه اقشار جامعه است که رژیم را در برابر موجی فراگیر از مقاومت قرار داده است.
بنبست رژیم: پایان راهحلها
رژیم در سال ۱۴۰۳ هیچ راهحلی برای خروج از بحرانهایش نداشت و در بنبستی مرگبار گرفتار شد:
- شکست دولت وفاق ملی پزشکیان : این طرح که قرار بود وحدت درونی نظام را تقویت کند، بهنقطه عطفی در فروپاشی انسجام حکومت تبدیل شد.
- ضعف هژمونی خامنهای: چه در منطقه و چه در داخل، اقتدار خامنهای ضربههای جدی خورد.
- ناتوانی در بازسازی نیروهای نیابتی: فروپاشی شبکههای منطقهای رژیم، مانند آنچه در سوریه و لبنان رخ داد، امکان بازسازی این نیروها را از بین برد.
- پروژه اتمی: این پروژه به طنابی بر گردن سران حکومت تبدیل شده که هر حرکتی، خفگی را تشدید میکند.
- بحرانهای اقتصادی و اجتماعی: از جمله بحران های آب، برق، گاز ؛ پوسیدگی زیرساختهای صنعتی، که به عنوانی ناترازیها ذکر میکنند و فساد گسترده مالی و غارت و رانت خواری (که مانند سرطان نظام را در بر گرفته) هیچ راهحلی ندارند.
- فروپاشی اقتصادی: نرخ تورم در ایران تا پایان ۱۴۰۳ به بالای ۵۰ درصد رسید و ارزش ریال بهپایینترین سطح تاریخی خود سقوط کرد، که اعتراضات اقشار مختلف را شدت بخشید.
دستگاه جنگافروزی، یکی از ستونهای بقای رژیم، از کار افتاده و دستگاه سرکوب (از جمله سپاه پاسداران) نیز پوسیده و ناتوان از مهار اعتراضها و قیامهای آینده است. ترس از قیام های آینده و ریزش در نیروهای سرکوبگر و بدنه حکومتی بهحدی افزایش یافته که امامجمعهها و مهرههای حکومتی در سخنرانیهایشان به آن اذعان دارند. تجربه فرار و شکست سپاه در سوریه گواهی بر این فروپاشی و ریزش است.
نتیجه؛
سال ۱۴۰۳ از اعتصابهای گسترده تا شعارهای ضدحکومتی، یک پیام روشن داشت: جامعه تسلیم نمیشود و مسیر آزادی را تا براندازی این حکومت با قاطعیت ادامه خواهند داد.
در همین زمینه
نوروز آغاز فصل آزادی
از هموطنان گرامی، تقاضا داریم در صورتی که اطلاعاتی درباره نیروهای سرکوبگر ومراکزسرکوب استان وشهر خود در اختیار دارید، برای آگاهیبخشی و اطلاعرسانی به عموم مردم، این اطلاعات را برای ما ارسال کنید.
ازهمراهی و همکاری شما سپاسگزاریم
ما را در تلگرام سرکوبگران دنبال کنید
