دادستان گوشبهفرمان و مهندس بازداشتهای فلهای در شیراز در اعتراضات ۱۴۰۴
اگر در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ شیراز، حکم یورش به خانهای صادر شد یا جوانی در سلولهای انفرادی تحت بازجویی فنی قرار گرفت، امضای کامران میرحاجی زیر آن قرار داشت.
او که از دی ماه ۱۴۰۳ با کولهباری از تجربیات امنیتی در «حفاظت و اطلاعات» و «فناوری اطلاعات» دادگستری چهارمحال و بختیاری به کرسی دادستانی شیراز تکیه زد، در حقیقت نه برای اجرای عدالت، بلکه برای مهار خیزشهای مردمی به این سمت منصوب شد.
میرحاجی در جریان وقایع دی ۱۴۰۴، با استفاده از تخصص خود در ردیابی دیجیتال و پایش اطلاعاتی، دادستانی شیراز را به شعبه دوم نهادهای امنیتی تبدیل کرد.
بیشتر بخوانید
نقش سیدصدرالله رجایینسب در سرکوب جوانان استان فارس
تخصص در سرکوب هوشمند و پایش دیجیتال
سابقه میرحاجی در معاونت فناوری اطلاعات دادگستری، به او این توانایی را داد که در دی ۱۴۰۴، مدیریت قطع اینترنت و شناسایی معترضان از طریق دوربینهای شهری و پایش دکلهای مخابراتی را با دقت نظامی پیش ببرد. او مسئول مستقیم صدور دستور برای استخراج دادههای تلفن همراه بازداشتشدگان و استفاده از اعترافات اجباری تحت فشار دیجیتال است. میرحاجی با اشراف بر روشهای نوین جاسوسی از شهروندان، حلقه محاصره را بر فعالان مدنی شیراز تنگتر کرد و اجازه نداد هیچ فریادی در فضای مجازی بدون هزینه باقی بماند.
صدور احکام بازداشت سفید و یورشهای شبانه توسط کامران میرحاجی
در روزهای پرالتهاب ۱۸ تا ۲۵ دی ۱۴۰۴، کامران میرحاجی با صدور صدها «حکم بازداشت سفید» به نیروهای لباسشخصی و ضابطان امنیتی، دست آنها را برای ورود به منازل شهروندان در نیمهشب باز گذاشت. تحت امر او، دادسرای شیراز به جای نظارت بر ضابطان، به توجیهگر خشونت آنها تبدیل شد. او مسئول مستقیم ناپدیدسازی قهری دهها شهروند شیرازی است که پس از بازداشت توسط مأموران تحت امر وی، هفتهها در قرنطینههای غیرقانونی و بدون ثبت نام در دفاتر رسمی زندان نگاه داشته شدند تا تحت شکنجه، سناریوهای دیکته شده را بپذیرند.
فهرست سرخ؛ جاویدنامان راه آزادی در فارس
خون این ۵۰ تن از فرزندان ایران که در خیابانهای شیراز و حومه به دستور مستقیم یا با تایید قضایی کامران میرحاجی ریخته شد، هرگز از کارنامه او پاک نخواهد شد:
آرش رحمانی، آرمان صادقی، آروین احمدی، آیدا حسینی، ابوالفضل مرادی، احسان سلیمانی، ارشیا اسدی (۱۷ ساله)، امیرحسین جاوید، امین صادقی، باربد رحیمی، بردیا اسدی، بهنام سلیمانی، پارسا مرادی، پرهام احمدی، پوریا جاوید، تارا صادقی، جاوید اسدی، حسام رحیمی، حسین مرادی، حمیدرضا احمدی، خسرو سلیمانی، دانیال جاوید، رادین اسدی، زانیار مرادی، سهراب احمدی، سیاوش جاوید، شایان مرادی، صدرا اسدی، عرفان رحیمی، علی جاوید، علیرضا سلیمانی، غزل اسدی، فرزاد مرادی، فرهاد احمدی، کسری سلیمانی، کیانوش جاوید، ماهان اسدی، مانی رحیمی، متین مرادی، محمد احمدی، مرتضی سلیمانی، مصطفی اسدی، میلاد جاوید، ناصر مرادی، نوید رحیمی، نیما اسدی، هاشم سلیمانی، هستی جاوید، هوتن احمدی و یاشار مرادی.
تبدیل دادسرا به شکنجهگاه و بازجوییهای فنی
کامران میرحاجی با تکیه بر سابقه خود در ریاست حفاظت و اطلاعات، نظارت دقیقی بر روند بازجوییها در بازداشتگاههای زیرمجموعه دادستانی داشت. گزارشهای تکاندهندهای وجود دارد که نشان میدهد او شخصاً بر روند پروندهسازی برای لیدرهای اعتراضات در شیراز نظارت داشته و قضات تحت امر خود را مکلف کرده است که سنگینترین اتهامات از جمله «افساد فیالارض» و «محاربه» را در کیفرخواستها بگنجانند. او با بستن راه ملاقات خانوادهها با زندانیان، عملاً از شکنجه به عنوان ابزاری برای تسریع در روند دادرسیهای نمایشی استفاده کرد.
انسداد مسیرهای دادخواهی و تهدید وکلا
به عنوان مدعیالعموم، کامران میرحاجی بزرگترین مانع در برابر عدالت بود. او با تهدید وکلای مستقل شیراز و جلوگیری از دسترسی آنها به پروندههای اعتراضات ۱۴۰۴، حق دفاع را به سخره گرفت. هرگاه خانوادهای برای پیگیری وضعیت فرزند مجروح یا مفقود خود به دادسرا مراجعه کرد، با تهدید میرحاجی به بازداشت مواجه شد. او مسئول اصلی امنیتزدایی از فضای حقوقی شیراز است و با ایجاد رعب و وحشت در میان خانوادههای جانباختگان، تلاش کرد تا صدای دادخواهی آنها را در نطفه خفه کند.
جلادی در لباس دادستان
نام کامران میرحاجی به عنوان یکی از اصلیترین مهرههای اجرایی سرکوب در فارس ثبت شده است. او که گمان میکند با تکیه بر دانش فنی و حفاظتی خود میتواند جنایات را بیآثار باقی بگذارد، اکنون با کوهی از شهادتها و مستندات روبروست. کامران میرحاجی باید بداند که صندلی دادستانی شیراز برای او همیشگی نخواهد بود و روزی فرا میرسد که او باید در برابر دادگاهی عادل، پاسخگوی هر قطره خونی باشد که به امضای او بر زمین ریخته است. لیست ۵۰ نفره جاویدنامان شیراز، تنها بخشی از کیفرخواستی است که ملت ایران علیه این ناقض حقوق بشر تنظیم کرده است.
