احمد مروی، به عنوان یکی از مقامات ارشد قضایی، در سالهای ابتدایی نظام ایران در نقض جدی حقوق بشر مشارکت داشته است.
نقش او در سازماندهی دادگاه انقلاب مسجدسلیمان و بهبهان، حائز اهمیت است. این فعالیتها در سالهای ۱۳۵۸ و ۱۳۵۹ صورت گرفت.
سپس، او به عنوان معاون سیاسی دادستان کل انقلاب (۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴) نیز در نقض حقوق شهروندان، بهویژه حقوق زندانیان و حق حیات آنها، مسئول بوده است.
احمد مروی، در مقام قضایی ارشد در مسجدسلیمان و بهبهان، نقش محوری ایفا کرد. او همچنین در جایگاه معاون سیاسی دادستان کل انقلاب، در نقض حق آزادی بیان و آزادی، حقوق زندانیان و حق حیات، مشارکت مستقیم داشته است.
دستگاه قضایی در سالهای آغازین نظام، بهویژه از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۸، به بازداشت، شکنجه و اعدام دستهجمعی منتقدان و مخالفان پرداخت. تعداد زیادی از آنها بهصورت غیرقانونی جان باختند.
پس از دستور خمینی به هادی مروی (برادر احمد مروی) برای سرکوب گروههای مخالف، احمد مروی و ابراهیم رئیسی او را همراهی کردند. آنها به خوزستان سفر کردند تا دادگاه انقلاب، سپاه و بسیج را سازماندهی کنند. این اقدام با هدف «مبارزه با گروهکها و عناصر ضد انقلاب» انجام شد.
بیشتر بخوانید
مهدی آماده از سرکوبگران و ناقضان حقوق بشرمردم دزفول
گزارشها نشان میدهند مروی از پاییز ۱۳۵۸ تا اواسط ۱۳۵۹، در مسجدسلیمان و بهبهان حضور داشت. او در ایجاد و فعالیت دادگاه انقلاب در این ۲ شهرستان، نقشی کلیدی ایفا کرد.
احمد مروی در فروردین ۱۳۹۶، در مصاحبه با خبرگزاری فارس، حضور خود در مسجدسلیمان و بهبهان را تأیید کرد. او بیان کرد در آنجا برای سازماندهی و اداره اولیه دادگاه انقلاب فعالیت داشته است.
او گفته است: «برادرم هادی مروی از خمینی حکم گرفت؛ به عنوان نماینده ایشان در مسجدسلیمان و بهبهان. ما با رئیسی به مسجدسلیمان رفتیم. آنجا فقط کمیته داشت؛ نه دادگاه انقلاب بود، نه سپاه. هنوز هیچ چیزی شکل نگرفته بود. شاید ۱ سال با رئیسی آنجا بودیم. سال ۵۸ را ما مسجدسلیمان بودیم. آنجا دادگاه انقلاب را تشکیل دادیم، بعد سپاه را تشکیل دادیم.»
مروی پس از بازگشت به تهران، از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴، در مقام معاونت سیاسی دادستانی کل انقلاب فعالیت کرده است. دادستانی انقلاب اسلامی و دادگاههای انقلاب، از اصلیترین نهادهای ناقض حقوق بشر در دهه ۶۰ ایران محسوب میشوند.
رسیدگی به پرونده اعضای گروههای سیاسی مخالف نظام، در دادستانی و دادگاههای انقلاب انجام میشد. این روند به اعدام هزاران زندانی منجر شد.
تعداد دقیق زندانیان جانباخته بر اثر شکنجه یا اعدام، در سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ مشخص نیست. این دوره مصادف با دوران معاونت احمد مروی در دادستانی کل انقلاب بود. برخی گزارشها از جان باختن ۱۱ هزار زندانی در نتیجه اعدام یا شکنجه حکایت دارند.
آمارهای سازمان عفو بینالملل نشان میدهد تنها در تابستان و پاییز ۱۳۶۱، حداقل ۲ هزار و ۴۴۴ زندانی در ایران اعدام شدهاند. همچنین طبق این گزارش، در سالهای ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲، هزاران نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق در ایران اعدام شدند.
تقریباً همه اعدامشدگان در دادگاههای چنددقیقهای و بدون دسترسی به وکیل محاکمه شدند. آنها با استناد به اتهامات واهی و صرفاً عضویت در گروهها و احزاب سیاسی، به اعدام محکوم گشتند.
سوابق سرکوب و نقض حقوق بشر احمد مروی عبارت است از:
۱۳۵۸ – ۱۳۵۹: مقام قضایی در مسجدسلیمان خوزستان.
۱۳۵۹ – ۱۳۶۰: رئیس دفتر دادستان کل کشور.
۱۳۶۰ – ۱۳۶۴: معاون سیاسی دادستان کل انقلاب.
۱۳۶۸ – ۱۳۹۷: معاون دفتر خامنهای در امور ارتباطات حوزوی.
۱۳۷۲ – ۱۳۹۷: مسئول دفتر خامنهای در قم.
از فروردین ۱۳۹۸ تا حداقل تیر ۱۴۰۴ تولیت آستان قدس رضوی.
وزارت خزانهداری آمریکا از دی ۱۳۹۹، احمد مروی را در لیست تحریمهای خود قرار داد. به گفته این وزارتخانه، آستان قدس رضوی با ریاست مروی، با مالکیت بخش بزرگی از اقتصاد ایران، یک نظام فاسد اقتصادی ایجاد کرده است. هدف این نظام، حمایت از حکومت و سرکوب شهروندان بوده است.
