زندان مرکزی ایلام که به اصطلاح تازهساز میباشد. در شهر ایلام محله فنی، بلوار صدوقی، خیابان فیضی واقع شده است. زندان ایلام با گنجایش ۱۵۰۰نفر عملا بیش از ۳هزار نفر را در خود جای داده است. ریاست این زندان ایلام با دژخیمی به نام حجت نظربیگی است. وی در خردادماه ۱۴۰۲ به این سمت گمارده شده است.
بر اساس گزارشهای رسیده، وضعیت این زندان اسفناک و زندگی در داخل آن غیر قابل تحمل و خارج از استانداردهای حقوق بشری و بینالمللی است.
نگهداری زندانیان سیاسی در بند عمومی به عنوان نوعی شکنجه برای آنها محسوب شده و مسئولین زندان با تطمیع زندانیان عادی تلاش میکنند با ایجاد درگیری زندانیان سیاسی را تحت فشار قرار دهند.
وضعیت اسفبار در بند زنان زندان ایلام
زندان ایلام یک قرنطینه و یک بند برای زنان دارد و تفکیک جرائم در آن رعایت نمیشود. به همین دلیل زندانیان سیاسی به همراه زندانیان عادی در یک بند نگهداری میشوند. جرم زندانیان عادی عبارت است از: قتل، حمل و مصرف مواد مخدر، دایر کردن مرکز فساد و…
در بند زنان خواهر یک آخوند حکومتی زندانی است. مسئولین زندان این زن را به جان سایر زندانیان بهخصوص زندانیان سیاسی میاندازند تا عامل شنکجه روانی برای آنها باشد. وی در ازای دریافت پول، زنان زندانی سیاسی را تحت فشار روحی و روانی قرار میدهد.
در این بند یک زن دیگر که خود را همسر یک اطلاعاتی معرفی میکند، زندانی است. وی تلاش میکند با دادن وعده رسیدگی به پرونده قضایی و با جلب اعتماد زندانیان از اطلاعات سایر زندانیان باخبر شده و در واقع با جاسوسی در بین زندانیان، برای آنها پرونده سازی کند. این وضعیت باعث فشارهای روحی و روانی به زندانیان بهخصوص کسانی که پرونده و اتهام آنها نامشخص است میشود.
وضعیت نابسامان فروشگاه زندان ایلام
وضعیت فروشگاه زندان ایلام بسیار اسفناک است. زندانیان مجبورند خریدهایشان را از بیرون زندان انجام دهند. قیمتها در فروشگاه زندان سرسامآور است. برای نمونه یک کیلو فلفل سبز در زندان حداقل ۱۵۰هزار تومان است در حالی که بیرون زندان بهترین نوع فلفل با ۴۰هزار تومان تهیه میشود. زندانیان در زندان ایلام مجبورند، هنگام ملاقاتهای حضوری لوازم مورد نیاز خود را از ملاقات کنندگان تهیه کنند.
در همین زمینه
سرکوبگران کرمانشاه را بشناسیم!
وضعیت بهداری و بهداشت در زندان ایلام
بهداری در زندان ایلام مانند سایر اماکن آن وضعیت نابسامانی دارد. بدلیل سختگیری مسئولین زندان، کادر درمان به مراجعات زندانیان بیمار پاسخ مشخصی نمیدهند. در بهداری، تنها به بیماران بدحال ۳ تا۴قرص داده میشود. بند زنان اصلا دکتری ندارد. تنها کادر درمان این بند یک پرستار است که اطلاعات چندانی از موضوعات پزشکی ندارد.
پیش از این پزشک ۲مرتبه در ماه به بند میآمد اما هزینههای تامین دارو به عهده خود زندانی است. در حال حاضر پزشک عمومی و روانپزشک به بند مراجعه میکند اما بدلیل هزینه سرسامآور تامین دارو و فقر مالی زندانیان عملا ویزیتها مثمر ثمر نیست.
وضعیت بهداشتی بند زنان هم در حد صفر است. شامپو و صابون و مواد بهداشتی که بایستی به زندانی در زمان ورود به زندان داده شود بعد از یک ماه تاخیر به آنها تحویل داده میشود.
رفتار تحقیرآمیز افسران نگهبان و دریافت رشوه از زندانیان
رفتار افسر نگهبان و سایر کادر زندان با زندانیان بسیار تحقیر آمیز است. بسیاری از آنها تنها با دریافت رشوه به وضعیت زندانیان رسیدگی میکنند. افسران نگهبان با سختگیریهای غیر معمول سعی میکنند، از زندانیان رشوه گرفته تا جزییترین خواستههای آنها را برآورده کنند.
