همایون گلابتون در مقام رئیس دو زندان بروجرد و زندان مرکزی خرمآباد (زندان پارسیلون خرمآباد) مسئولیت مستقیم در نقض حقوق زندانیان در این دو زندان و رفتارهای غیرانسانی با زندانیان داشته است. او در اجرای مجازاتهای وحشیانهای چون سلب حیات، قطع عضو، و مجازاتهای بدنی طبق آییننامههای مربوطه، به طور مستقیم دخیل بوده است. تاریخ نشان میدهد که در دوران مسئولیت او در این زندانها، موارد متعدد نقض حقوق بشر در مقیاس وسیع به وقوع پیوسته است.
در تاریخ ۲۰ تیر ۱۴۰۱، حکم اعدام یک زندانی به نام پیمان گودرزی، ۲۷ ساله و اهل بروجرد، در زندان بروجرد اجرا شد. این حکم نشاندهنده نقض فاحش حقوق بشر تحت مسئولیت همایون گلابتون است. پس از این حادثه، در ۱۱ مرداد ۱۴۰۲، حکم اعدام سه زندانی که پیشتر از بابت اتهامات مرتبط با مواد مخدر به اعدام محکوم شده بودند، در زندان پارسیلون خرمآباد به اجرا درآمد. هویت این سه زندانی محمد جواد اکبری، کیانوش تیموری (هر دو اهل کوهدشت) و شریف اکبری (اهل نورآباد) احراز شد.
در ۲۵ مهر ۱۴۰۲، حکم اعدام سه زندانی دیگر به نامهای سجاد مرادی و یاسر گلزردیان در زندان پارسیلون خرمآباد اجرا شد. تنها دو روز بعد، در ۲۷ مهر ۱۴۰۲، حکم اعدام دو زندانی به نامهای وحید کاکاوند و فتحالله رشنو نیز در این زندان اجرا شد. تمامی این اعدامها تحت نظارت و مسئولیت مستقیم همایون گلابتون در زندان پارسیلون خرمآباد انجام گرفته است.
بیشتر بخوانید
معرفی سرکوبگران زندان پارسیلون خرمآباد
در آذر ۱۴۰۲، یک حادثه تکاندهنده دیگر رخ داد که نشان از رفتارهای غیرانسانی همایون گلابتون در زندانهای تحت نظر او داشت. احسان صفار، یک زندانی در زندان پارسیلون خرمآباد، مورد ضرب و شتم قرار گرفت و از رسیدگی پزشکی محروم ماند. فعالان حقوق بشر گزارش دادهاند که صفار از ناحیه دست آسیب دیده بود و حتی بعد از گذشت چند روز از ضرب و شتم، خانوادهاش هیچ گونه رسیدگی پزشکی مناسبی برای او دریافت نکردند.
در ۸ آذر ۱۴۰۲، مراد (الله) بیرانوند و مرادخان گراوند در زندان خرمآباد اعدام شدند. این دو زندانی پیشتر از بابت اتهامات مرتبط با مواد مخدر به اعدام محکوم شده بودند. در ۲۳ دی ۱۴۰۲، نیز حکم اعدام یک زندانی به نام رضا حیدری که پیشتر به اتهام مواد مخدر محکوم شده بود، در زندان پارسیلون خرمآباد اجرا شد. این اعدامها نمایانگر نقض سیستماتیک حقوق بشر در زندانهای تحت مدیریت همایون گلابتون است.
در ۲۷ اسفند ۱۴۰۲، حکم اعدام یدالله طالبوند، ۴۳ ساله، اهل محله ماسور خرمآباد، که پیشتر به اتهام قتل محکوم شده بود، در زندان خرمآباد اجرا شد. این حادثه نیز یکی دیگر از موارد نقض حقوق بشر تحت نظارت همایون گلابتون بود. در ادامه، در تاریخ ۱۷ فروردین ۱۴۰۳، حکم اعدام حسن علی میرزانیا، ۳۰ ساله و اهل شهر الشتر، در زندان خرمآباد به اجرا درآمد. به این ترتیب، تعداد اعدامهای انجام شده در زندانهای تحت نظر همایون گلابتون به شکلی بیسابقه افزایش یافت.
در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۳، حکم اعدام سعید ایمانی، ۳۵ ساله و اهل خرمآباد، که پیشتر به اتهام قتل محکوم شده بود، در زندان پارسیلون خرمآباد اجرا شد. در ۳۰ تیر ۱۴۰۳، نیز حکم اعدام سعید سپهوند، زندانیای که به اتهامات مواد مخدر محکوم شده بود، در زندان پارسیلون به اجرا درآمد. در ۶ مرداد ۱۴۰۳، حکم اعدام سه زندانی که به مواد مخدر مرتبط بودند، در زندان پارسیلون خرمآباد اجرا شد.
در ۷ مرداد ۱۴۰۳، حکم اعدام یک زندانی زن به نام که پیشتر به اتهامات مواد مخدر محکوم شده بود، در زندان پارسیلون خرمآباد اجرا شد. ۱۳ مرداد ۱۴۰۳، حکم اعدام دو زندانی که پیشتر به اتهام مواد مخدر به اعدام محکوم شده بودند، در زندان خرمآباد اجرا شد. این وضعیت و شیوه برخورد همایون گلابتون با زندانیان به خوبی نشاندهنده نقض سیستماتیک حقوق بشر در این زندانها است.
در ۷ شهریور ۱۴۰۳، حکم اعدام میثم حسینخانی، یکی دیگر از زندانیان اهل کوهدشت که پیشتر به اتهام قتل محکوم شده بود، در زندان پارسیلون خرمآباد اجرا شد. در ۱۶ آبان ۱۴۰۳، حکم اعدام مصطفی روزبهانی، ۴۵ ساله، که به اتهام مواد مخدر محکوم شده بود، در زندان خرمآباد اجرا شد. در ۵ آذر ۱۴۰۳، حکم اعدام فریبا ملکی، زندانی زن که به اتهام قتل محکوم شده بود، در زندان پارسیلون خرمآباد به اجرا درآمد.
این موارد تنها بخش کوچکی از نقض حقوق بشر در زندانهای تحت نظارت همایون گلابتون است. او نه تنها در اجرای احکام اعدام، بلکه در به کارگیری روشهای غیرانسانی در برخورد با زندانیان و سرکوب زندانیان سیاسی و غیرسیاسی نقش مستقیم داشته است.
همایون گلابتون در فاصله زمانی ۱۷ اسفند ۱۳۹۹ تا ۹ دی ۱۴۰۱ رئیس زندان بروجرد و از ۱۱ دی ۱۴۰۱ تا کنون رئیس زندان مرکزی خرمآباد بوده است. در این مدت، تعدادی از زندانیان چون پیمان گودرزی، محمد جواد اکبری، کیانوش تیموری، شریف اکبری و دیگران قربانی اقدامات غیرانسانی و نقض حقوق بشر همایون گلابتون شدهاند. این تاریخها و وقایع، گواه روشنی از مسئولیت او در نقض گسترده حقوق بشر در ایران است.
