شش ماه پس از سرکوب خونین اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، سازمان عفو بین‌الملل نسبت به خطر «جنایات بیشتر» و تداوم چرخه سرکوب در ایران هشدار داد. طبق بیانیه این سازمان، نیروهای امنیتی طی دو روز هزاران زن، مرد و کودک را به‌طور غیرقانونی کشتند. آمارهای رسمی ایران ۳۱۱۷ کشته و گزارشگر ویژه سازمان ملل بیش از ۵۰۰۰ کشته را اعلام کرده‌اند.
عفو بین‌الملل تأکید کرد که به دلیل بحران ساختاری «مصونیت از مجازات» در ایران، هیچ چشم‌اندازی برای عدالت داخلی وجود ندارد. بنابراین پیگیری عدالت از طریق مکانیسم‌های کیفری بین‌المللی، از جمله ارجاع پرونده به دیوان کیفری بین‌المللی، باید اولویت فوری و غیرقابل مذاکره باشد. دیانا الطحاوی و انیس کالامار، مقامات این سازمان، بی‌عملی جامعه جهانی را عامل جسورتر شدن مقامات ایرانی برای سرکوب‌های بعدی دانستند.
پس از حملات آمریکا و اسرائیل و امضای «تفاهم‌نامه اسلام‌آباد»، سرکوب داخلی تشدید شده است. گزارش‌ها از بازداشت‌های گسترده (بیش از ۶۰۰۰ نفر)، ناپدیدسازی قهری، شکنجه و دست‌کم ۴۴ اعدام سیاسی خبر می‌دهند. فضای ترس در ایران به حدی است که بسیاری از شهروندان حتی با رسانه‌های خارجی حاضر به صحبت نیستند و از اتهام «همکاری با دشمن» هراس دارند.
عفو بین‌الملل هشدار داد که هر توافق با ایران بدون قرار دادن حقوق بشر، پاسخگویی عاملان جنایات، جبران خسارت قربانیان و تضمین عدم تکرار در مرکز توجه، تنها به تداوم مصونیت و سرکوب کمک خواهد کرد. این سازمان از جامعه جهانی خواست بحران حقوق بشر ایران را در صدر دستور کار قرار دهد.
بیشتر بخوانید
گسترش دامنه سرکوب در ایران؛ از اعترافات اجباری تا رکورد اعدام‌ها
