رضامراد صحرایی، در دوران تصدی خود بر سمت‌های کلیدی از جمله وزارت آموزش و پرورش، به دلیل سیاست‌ها و اظهارات خود، به نقض حقوق بنیادین اقشار مختلف، به‌ویژه افراد دارای معلولیت، متهم است. این موارد شامل محرومیت از استخدام، نقض قوانین حمایتی و تایید اقدامات تبعیض‌آمیز بوده است.
محدودیت‌های استخدام برای معلولان
در مرداد سال ۱۴۰۲، پس از برگزاری آزمون استخدامی وزارت آموزش و پرورش، بسیاری از داوطلبان دارای معلولیت بینایی با وجود کسب نمره قبولی، در مرحله معاینه پزشکی رد شدند. این اتفاق واکنش‌های گسترده‌ای را به دنبال داشت. برخی از این داوطلبان از جمله «شبنم»، یک فوق لیسانس متولد ۱۳۷۱، اظهار داشتند که حتی بدون معاینه، تنها به دلیل نابینایی از مصاحبه شفاهی محروم شده‌اند. او تصریح کرد: «البته اصلا معاینه نشدم و فقط در بخش کمیسیون پزشکی، بینایی‌سنج پرسید چقدر می‌توانی ببینی که آن فرد هم نه پزشک و نه نماینده بهزیستی بود». مشابه همین تجربه، «موسی»، فردی متولد ۱۳۶۵ با آلبینیسم و ضعف بینایی، نیز بیان کرد که پس از قبولی در آزمون و با وجود داشتن سهمیه ۳ درصد معلولان، در کمیسیون پزشکی رد شده است. این روند، مشابه شرایطی بود که برای «محمدامین»، دانشجوی ارشد ۲۳ ساله از گلستان، نیز تکرار شد. او گفت: « در کمیسیون پزشکی توانمندی سنجش نشد و تنها سه سوال پرسیدند؛ بینایی شما در چه حد است؟ از کی مبتلا به کم بینایی هستید و چقدر به خط بریل مسلط هستید؟ و درنهایت هم گفتند به علت کم‌بینایی رد شده‌اید». این گزارش‌ها نشان می‌دهد که کمیسیون‌ها بدون حضور نماینده بهزیستی و بر خلاف ماده ۴۲ قانون مدیریت خدمات کشوری عمل کرده‌اند. این ماده، صلاحیت تشخیص توانایی احراز پست را بر عهده سازمان بهزیستی گذاشته است. مسئولان بهزیستی نیز تأکید کرده بودند که هیچ نهادی نمی‌تواند فرد دارای معلولیت را تنها به جرم معلولیت رد کند.
انتقادات به سیاست‌های وزارت آموزش و پرورش
بیشتر بخوانید
حجت‌الله سالاری، نقض حقوق شهروندی در جزیره هرمز
رفتارهای تبعیض‌آمیز کمیسیون‌های پزشکی واکنش‌هایی از سوی نمایندگان مجلس نیز به دنبال داشت. علی آذری، عضو کمیسیون اصل ۹۰ مجلس، ضمن طرح سوال از وزیر وقت، رضامراد صحرایی، به این رفتارهای چندگانه اعتراض کرد. او اشاره کرد که کمیسیون‌ها اغلب نابینایان و کم‌بینایان را رد کرده‌اند. این نماینده سؤالاتی را درباره عدم استفاده از کارشناسان بهزیستی در کمیسیون‌ها و نیز عدم اطلاع‌رسانی قبلی درباره نیاز نداشتن به معلمان نابینا مطرح کرد. با این حال، هنوز هیچ پاسخ یا اقدامی از سوی وزارتخانه دریافت نشده است. در ادامه این روند تبعیض‌آمیز، در تاریخ ۲۶ مهر ۱۴۰۲، علی همت محمودنژاد، رئیس انجمن دفاع از حقوق معلولان، در یک برنامه تلویزیونی به گفتگوی ویژه خود با رضامراد صحرایی اشاره کرد. او از طرز تفکر حاکم بر این وزارتخانه در مورد افراد دارای معلولیت انتقاد کرد. در این گفتگو، رضامراد صحرایی اظهاراتی تبعیض‌آمیز را مطرح کرده بود: «دانش‌آموز وقتی معلول را سر کلاس می‌بیند ناراحت می‌شود. ما برای انتخاب معلم‌مان یک پروتکل داریم». این اظهارات در حالی بیان شدند که بر اساس ماده ۱۵ قانون حمایت از معلولان، دولت موظف به اختصاص حداقل ۳ درصد از مجوزهای استخدامی به افراد دارای معلولیت واجد شرایط است. این سخنان به وضوح سیاست‌های تبعیض‌آمیز این وزارتخانه را منعکس می‌کنند و نقض آشکار قوانین حمایتی هستند.
سابقه نقض حقوق شهروندی توسط رضامراد صحرایی
نقض حقوق بشر توسط رضامراد صحرایی در سمت‌های گوناگون او قابل مشاهده است. سوابق او به شرح زیر است:
رئیس دانشگاه فرهنگیان از اردیبهشت ۱۴۰۱
سرپرست و سپس وزیر آموزش و پرورش از ۱۴ فروردین ۱۴۰۲ تا مرداد ۱۴۰۳
معاون توسعه مدیریت و منابع بنیاد مستضعفان از شهریور ۱۴۰۳ تاکنون (مرداد ۱۴۰۴)
اقدامات او موجب محرومیت افراد دارای معلولیت از حق اشتغال و نقض حقوق آنها شده است. قربانیان این اقدامات به‌طور عمده افراد دارای معلولیت هستند. نقض حقوق بشر توسط رضامراد صحرایی در این موارد کاملاً مشهود است.»
منابع
- اعتماد
- ایران وایر
