سلاخی در سکوت: سوابق سیاه احمد طاهری در سرکوب در سیستان و بلوچستان
احمد طاهری، از فرماندهان ارشد نیروی انتظامی، سابقه‌ای طولانی کشتار، سرکوب ودر نقض حقوق بشر دارد. این مقام مسئول، که مناصب مهمی در سرکوب داشته، به صورت مستقیم در مرگ غیرنظامیان نقش ایفا کرده و در سرکوب اعتراضات و تصویب طرح‌های ضدحقوق‌بشری مشارکت فعال داشته است.
احمد طاهری مسئول نقض حقوق بشر شهروندان در حوزه‌های مختلف بوده است. این موارد شامل حقوق اتنیکی، حق اعتراض و آزادی بیان می‌شود. او در دوران مسئولیت‌های خود، به‌ویژه در استان سیستان و بلوچستان، در این اقدامات نقش داشته است.
او همچنین فرماندهی استفاده از خشونت غیرقانونی را برعهده داشته است. این اقدامات موجب کشته شدن غیرنظامیان با شلیک مستقیم شده است. در دوران فرماندهی‌اش، او به صورت مستقیم و غیرمستقیم در مرگ افراد بی‌گناه دست داشته است.
در جریان اعتراضات ۶ تا ۱۰ اسفند ۱۳۹۹ علیه کشتار سوخت‌بران، نیروی انتظامی از سلاح‌های مرگبار استفاده کرد. این سلاح‌ها علیه معترضان غیرمسلح به کار گرفته شدند.
این اقدامات موجب زخمی شدن بسیاری و کشته شدن دست‌کم ۱۵ نفر شد. محمد صالح معتقدی و حسن محمدزهی، کودک ۱۳ ساله، در این درگیری‌ها کشته شدند. این حادثه در منطقه شورو زاهدان رخ داد.
احمد طاهری فرماندهی انتظامی استان نه تنها اقدامی برای تحقیق انجام نداد، بلکه تیراندازی به معترضان را «مقابله با افراد مسلح» خواند. در همان زمان، اینترنت در استان برای بسیاری از کاربران قطع بود. این اعتراضات توسط نیروهای نظامی و انتظامی با سلاح‌های مرگبار سرکوب شد.
روپرت کولویل، سخنگوی کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، این اقدامات را «استفاده عامدانه و نظام‌مند از سلاح‌های مرگبار» دانست. این استفاده توسط مقامات ایران، به‌ویژه علیه پیک‌های مرزی کرد و بلوچ صورت گرفته بود.
نقش احمد طاهری در کشتار اعتراضات ۱۴۰۱
احمد طاهری به عنوان فرمانده انتظامی استان سیستان و بلوچستان در سرکوب اعتراضات ۱۴۰۱ مسئول است. این اعتراضات پس از جان باختن مهسا (ژینا) امینی آغاز شده بود. این حادثه در پی عملکرد گشت ارشاد رخ داد و ابعاد گسترده‌ای یافت.
شهرهای استان سیستان و بلوچستان از جمله مناطقی بودند که مردم در آن‌ها به خیابان آمدند. معترضان توسط نیروهای انتظامی، نظامی و امنیتی به شدت سرکوب شدند. در این سرکوب‌ها صدها شهروند کشته شدند. فقط در شهرستان زاهدان، آمار کشته‌شدگان به بیش از صد نفر می‌رسد.
جمعه خونین زاهدان و مسئولیت مقامات
در تاریخ ۸ مهر ۱۴۰۱، مردم زاهدان به تجاوز یک فرمانده انتظامی به یک دختر بلوچ اعتراض کردند. این تجمع اعتراضی به شدت توسط نیروهای نظامی و انتظامی سرکوب شد.
در این سرکوب، دست‌کم ۱۰۰ نفر در زاهدان کشته شدند. حداقل ۱۱ تن از کشته‌شدگان کودک بودند. این واقعه به «جمعه سیاه زاهدان» معروف شد.
استفاده از سلاح‌های جنگی توسط نیروهای امنیتی علیه معترضان محرز شده است. برخی از نیروهای فراجا نیز با سلاح‌های کمری به معترضان شلیک کردند.
احمد طاهری در روز ۸ مهر ۱۴۰۱، معترضان را «تروریست» خواند. او ادعا کرد که اوضاع تحت کنترل قرار گرفته است.
احمد طاهری در اواخر مهر ۱۴۰۱ به تیر خوردن شهروندان در محل نماز جمعه اعتراف کرد. او همچنین مدعی شد که سخنرانی برخی افراد و برنامه‌ریزی دشمنان باعث این حوادث شده است.
در ۲۹ مهر ۱۴۰۱، مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، خامنه‌ای را مسئول کشتار زاهدان دانست. او این واقعه را «دلخراش» توصیف کرد.
او گفت: «ده‌ها نفر در همین مصلی و خیابان بدون هیچ دلیلی به قتل رسیدند.» او افزود: «بسیاری از آن‌ها تیر به سر و سینه شان خورده بود.» او پرسید: «چه کسی این‌ها را و به چه جرمی به قتل رسانده است؟»
مولوی عبدالحمید اعلام کرد که نمی‌تواند عدد دقیقی از کشته‌شدگان اعلام کند. او گفت آمارهایی تا حدود ۹۰ نفر نیز اعلام شده است. او همچنین از زخمی شدن بسیاری و قطع عضو آن‌ها خبر داد.
تجاوز، قتل و سرکوب
کمتر از یک هفته پیش از جمعه خونین زاهدان، امام جمعه راسک خبر تجاوز به یک دختر ۱۵ ساله را تأیید کرد. او از دستگاه قضایی خواست که این مجرم را محاکمه و مجازات کند. پس از جمعه خونین، سران بلوچ به دعوت مولوی عبدالحمید جلسه‌ای مشورتی برگزار کردند.
مولوی عبدالحمید در این جلسه گفت: «این برخورد با مردم عادی غیرمسلح خیلی وحشتناک بود.» او افزود: «در کل دنیا برای پراکنده‌کردن افراد از گاز اشک‌آور و گلوله‌های پلاستیکی استفاده می‌کنند.»
او ادامه داد: «اما متأسفانه مردم ما را هدف تیر جنگی قرار دادند.» احمد طاهری در طول دوران مسئولیتش، در نقض حقوق مردم نقش کلیدی داشته است.
ویژگی‌های منحصر به فرد دوران مسئولیت احمد طاهری، افزایش سرکوب و خشونت غیرقانونی بوده است. این اقدامات علیه معترضان و فعالان مدنی اعمال شده است.
فرماندهی انتظامی استان سیستان و بلوچستان با استفاده از خشونت، حقوق شهروندان را نقض کرد. اقدامات آن‌ها به صورت مستقیم و غیرمستقیم، منجر به مرگ افراد شده است. این عملکرد نقض آشکار حقوق انسانی است.
سرکوب اعتراضات سوخت‌بران توسط نیروی انتظامی در سال ۱۳۹۹، نمونه‌ای از اقدامات سرکوبگرانه احمد طاهری است. در این حوادث، معترضان غیرمسلح با سلاح‌های جنگی هدف قرار گرفتند. این اقدامات منجر به کشته شدن تعدادی از شهروندان شد.
ادامه کشتار در دیگر شهرها
در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، نیروی انتظامی به فرماندهی احمد طاهری به سرکوب معترضان ادامه داد. این سرکوب‌ها در شهرهای مختلف استان صورت گرفت. احمد طاهری در مقام فرماندهی، مسئول اصلی این خشونت‌ها است.
مولوی عبدالحمید و دیگر مقامات مذهبی بلوچ، مسئولیت این حوادث را بر عهده حکومت و مقامات ارشد گذاشتند.
در جریان سرکوب گسترده اعتراضات مردمی در استان سیستان و بلوچستان، شمار زیادی از شهروندان کشته و زخمی شدند.
این سرکوب‌ها توسط نیروهای انتظامی، نظامی و امنیتی صورت گرفت. لیست بلندبالایی از اسامی قربانیان و بازداشت‌شدگان نشان‌دهنده ابعاد گسترده خشونت حکومتی است.
بسیاری از این افراد با شلیک مستقیم گلوله جان خود را از دست دادند.
قربانیان جمعه خونین زاهدان
در ۸ مهر ۱۴۰۱، در شهرستان زاهدان، نیروهای امنیتی به صورت مستقیم به مردم شلیک کردند. این حمله منجر به کشته شدن شمار زیادی از معترضان شد.
نام برخی از این جان‌باختگان عبارت است از: محمود براهویی، خلیل قنبرزهی تنها، محمدعلی گمشادزهی، یاسر شه بخش، حمید نارویی، یونس نارویی و منصور رخشانی. همچنین علی عاقلی (نارویی)، عمران شه بخش، احمد شه بخش، عبدالملک شه بخش، بلال آنشینی، محمد براهویی و عبدالصمد براهویی (عیدوزهی) نیز در این روز کشته شدند. ابوبکر نهتانی، موسی نهتانی (آنشینی)، محمد قلجایی، امین الله قلجایی، محمد ریگی و سامی هاشم زهی از دیگر قربانیان بودند. عبدالرحمن بلوچی خواه، محمدرضا ادیب توتازهی، امیرحمزه شهنوازی و علی اکبر براهویی نیز در میان جان‌باختگان هستند. جلیل قنبرزهی، ابراهیم گرگیج، احمد سرگلزایی، محمدفاروق رخشانی، علی اکبر حلقه بگوش، حمید عیسی زهی، جلیل محمدزهی، امید شهنوازی، امین گله بچه و محسن گمشادزهی نیز به ضرب گلوله جان باختند. محمود شهنوازی، گنگوزهی ریگی، اسماعیل حسن زهی، عبدالله نارویی، محمدعلی اسماعیل زهی (شه بخش)، مجید بلوچزهی شه بخش و مهدی آنشینی نیز قربانی این خشونت‌ها شدند. همچنین بلال رخشانی، سدیس کاشانی، عبدالغفور دهمرده، اسماعیل آبیل، سلیمان عرب، سعید گرگیج، لال محمد آنشینی و عبدالجلیل رخشانی جان باختند. عبدالمنان رخشانی، غلام نبی نوتیزهی، نجم الدین تاجیک، عزیزالله کبدانی و حیدر نارویی رشید نیز در این روز کشته شدند. محی الدین شه بخش و امیرمحمد گمشادزهی نیز در میان کشته‌شدگان هستند.
دیگر قربانیان جمعه خونین
این گزارش‌ها تأیید می‌کند که بسیاری از این افراد بر اثر شلیک گلوله جان خود را از دست دادند. نام برخی دیگر از کشته‌شدگان نیز به شرح زیر است: محمدصدیق (رافع) نارویی، جلیل رخشانی، عبدالمجید ریگی (شاهوزهی) و حمزه نارویی. فرزاد شه بخش، صلاح الدین گمشادزهی، عبدالغفور نوربراهویی، لال محمد عالی زهی، محمدعمر شهنوازی و عبدالخالق (عمر) شهنوازی نیز جان باختند. نعمت الله کبدانی، عبدالصمد ثابتی زاده (شاهوزهی)، ابوبکر علی زهی و عمران حسن زهی نیز در میان قربانیان بودند. امیرحسین پرنیان (میرکازهی ریگی)، احمد سارانی (جماعلیزهی)، موسی دوبراء (نارویی)، متین قنبرزهی، بهزاد ریگی، عبدالوحید توحیدنیا و مصطفی بریچی نیز در این سرکوب کشته شدند.
کودکان قربانی و بازداشت‌شدگان
دست‌کم ۱۱ کودک در ۸ مهر ۱۴۰۱ در زاهدان با گلوله کشته شدند. فعالان حقوق بشر اسامی آن‌ها را تأیید کرده‌اند. محمدامین گمشادزهی، محمداقبال نایبزهی شهنوازی ۱۶ ساله و امید سارانی ۱۳ ساله در میان آن‌ها بودند.
سامر هاشم زهی ۱۶ ساله، جواد پوشه ۱۱ ساله، امید صفرزهی ۱۷ ساله، محمد رخشانی ۱۲ ساله و یاسر شاهوزهی ۱۶ ساله نیز کشته شدند.
همچنین علی براهویی ۱۴ ساله و دانیال شه بخش ۱۱ ساله جان باختند. هستی نارویی، کودک ۶ ساله، نیز بر اثر اصابت نارنجک گاز اشک‌آور و خفگی در این حوادث جان خود را از دست داد.
در ۹ مهر ۱۴۰۱، در جریان سرکوب‌ها در زاهدان، چندین شهروند از جمله عبدالله شه بخش کشته شدند.
در ۱۰ مهر ۱۴۰۱، چندین شهروند دیگر نیز در زاهدان با گلوله کشته شدند. نام آن‌ها شامل سلمان ملکی، جمال عبدالناصر محمدحسنی (براهویی) و خدانور لجه‌ای است. آرمان حسن زهی، ذوالفقار حسن زهی و محمود حسن زهی نیز در میان این قربانیان هستند.
در ۱۱ مهر ۱۴۰۱، سرکوب اعتراضات در زاهدان ادامه یافت. در این روز ماه الدین شیروزهی و یک کودک ۲ ساله با نام فامیل میرشکار جان باختند.
در ۲۵ مهر ۱۴۰۱، حامد باجی زهی (براهویی) بر اثر اصابت گلوله و شکنجه کشته شد.
در ۶ آبان ۱۴۰۱، سه نوجوان به نام‌های کبدانی ۱۲ ساله، عادل کوچکزایی (بریچی) ۱۵ ساله و امید نارویی ۱۵ ساله با گلوله جان باختند.
در ۱۲ آبان ۱۴۰۱، یاسر نارویی نیز در زاهدان با گلوله کشته شد.
بازداشت‌های گسترده بخش دیگر سرکوب احمد طاهری
این سرکوب‌ها به بازداشت گسترده شهروندان نیز منجر شد. فائزه براهویی، افشین شه بخش، ابراهیم ریگی و اسماعیل گرگیج در میان بازداشت‌شدگان هستند.
امیرحمزه براهویی، ایوب شه بخش، آصف گرگیج، بادل ریگی، حسین کاشانی، رئوف ریگی، سعید ریگی، سعید کاشانی و سلمان ریگی نیز دستگیر شدند.
شهاب شعیبی (سارانی)، عارف کبدانی، عبدالرحیم گرگیج و عبدالرئوف ریگی هم در این میان بودند. عبدالناصر گرگیج، عبدالوحید کبدانی (براهویی)، عرفان شه بخش، علی احمدی بریچی، علی اکبر ریگی (بادل) و عمر ریگی نیز بازداشت شدند.
فرشید نوتانی، مالک کبدانی، محمدرضا نارویی، منصور دهمرده، نظام الدین هوت و یونس ریگی (میربلوچزهی) نیز در لیست بازداشت‌شدگان قرار دارند.
کودکان نیز از بازداشت‌شدگان این حوادث بودند. حامد کبدانی، محمد رخشانی آزاد، علی رخشانی آزاد، رحیم براهویی، مریم سالارزهی، معصومه علیزهی و یاسمن سعیدی توسط نیروهای امنیتی دستگیر شدند.
چندین دانشجو نیز بازداشت شدند. این دانشجویان عبارتند از سعید عزتی، نادر آسکانی، اسماعیل شه بخش و بهرام رشیدنسب.
همچنین محمد زین الدینی، آیدا تقی پور، سینا دهواری، مریم هاشمزهی، جعفر زومکزهی، احمد خزانه دار، و محمدمبین امین بیگی نیز دستگیر شدند.
سرکوب در ایرانشهر و خاش
شهرستان ایرانشهر نیز از مناطقی بود که شاهد اعتراضات گسترده بود. نیروهای انتظامی، نظامی و امنیتی به سرکوب معترضان در این شهر پرداختند.
در جریان این سرکوب‌ها، دست‌کم یک شهروند زیر ۱۸ سال جان باخت. پارمیس همنوا، دانش‌آموز ۱۴ ساله مدرسه «پروین اعتصامی»، در ۳ آبان ۱۴۰۱ بر اثر ضرب و شتم شدید جان باخت.
همچنین بسیاری از شهروندان در ایرانشهر بازداشت شدند. از جمله این افراد حمید کریمزایی بود. کودکان نیز در این شهرستان بازداشت شدند. حامد رئیسی، کودک بازداشت‌شده در ایرانشهر بود.
شهرستان خاش نیز صحنه سرکوب خشونت‌بار اعتراضات مردمی بود. جمعه ۱۳ آبان ۱۴۰۱، تجمعات اعتراضی در خاش با خشونت همراه شد. در نتیجه این برخورد، دست‌کم ۱۱ شهروند جان باختند.
نام برخی از این جان‌باختگان به شرح زیر است: محمد شه بخش (میربلوچ زهی)، مبین میرکازهی، رحیم داد شهلی بر و کامبیز ریگی. سعید سهراب زهی، علی کرد کلاهوری (مرادزهی)، عبدالملک شهنوازی (کمالخان زهی) و یونس سلحشوران (میربلوچ زهی) نیز کشته شدند.
گزارش‌ها نشان می‌دهد که سرکوب گسترده و خشونت‌بار توسط نیروهای نظامی و امنیتی، با مسئولیت مقامات ارشد، از جمله احمد طاهری، موجب این فجایع شد.
در خاش، چندین شهروند از جمله صادق آرامش (براهویی) و عظیم محمودزهی با شلیک گلوله کشته شدند. همچنین یاسر بهادرزهی، کودک ۱۷ ساله، نیز در میان قربانیان بود.
در این سرکوب‌ها، چندین نفر از جمله اسماعیل شهنواز بازداشت شدند. دست‌کم ۲ کودک، شامل علی خاشی (جمالزهی) و معین ریگی، نیز دستگیر شدند.
مقامات حکومتی ادعا کردند که معترضان قصد تصرف فرمانداری را داشتند. این ادعا توسط مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان، «دروغ محض» خوانده شد.
او از دفاع مسئولان حکومتی از جنایتکاران انتقاد کرد. مولوی عبدالحمید اظهار داشت که مردم با سلاح به فرمانداری خاش یا مصلای زاهدان حمله نکرده‌اند.
سرکوب در دیگر شهرهای استان سیستان و بلوچستان توسط احمد طاهری
در شهرستان‌های دیگر مانند چابهار، سراوان، نیکشهر، فنوج، قصرقند و میرجاوه نیز بازداشت‌های گسترده‌ای صورت گرفت.
اسامی برخی از بازداشت‌شدگان عبارتند از: مبین بلوچ، آرزو رئیسی، بلال عیسی‌زهی، جلیل هوت و حامد بلوچ مرادانی. سارا بلوچ، سارا رئیسی، سالم جدگال، سالم دگال، عایشه بلوچ و عبدالمالک دوستی نیز در میان بازداشتی‌ها بودند.
عفسان ملازهی، فاطمه بلوچ، فاطمه بلوچ کاری، فرهاد جدگال، فرهاد هوت، ماجد درزاده و محمود جدگال نیز دستگیر شدند.
منصورهوت، نظام هوت، نعیم اربابی، نگین محتشمی، ابراهیم پرویزی، ادیب درازهی و جعفر زومکزهی نیز در این لیست قرار دارند.
حسیب الله حسین بر، حفیظ صوری‌زهی، سلیم الله حسین بر، مراد دانش، مصطفی بلیده و کیومرث محمدی نیز بازداشت شدند.
همچنین مسلم غلامی (درزاده)، آصف شه بخش، پیمان ریگی، جاوید کرد و حامد (عشق الله) ریگی دستگیر شدند.
دیدگ ریگی، راشد ریگی، عارف شه بخش، عاشق الله براهویی، عبدالباسط ریگی، عبدالصمد ریگی، عرفان شه بخش و یاسین براهویی نیز بازداشت شدند.
کودکان بازداشت‌شده در چابهار و میرجاوه عبارتند از: سلیم بلوچ‌نژاد، مهرناز عمرزهی، نگین محتشمی و فرزاد ارباب زهی. دانشجویان نیز در شهرستان‌های مختلف بازداشت شدند، از جمله جلیل آرام در چابهار.
سوابق و قربانیان پاسدار احمد طاهری عبارتند از:
۱۳۶۳ تا ۱۳۷۰: عضو کمیته‌های انقلاب و سپاه پاسداران استان سیستان و بلوچستان
فرمانده پیشین نیروی انتظامی سراوان
معاون پیشین هماهنگ‌کننده فرمانده انتظامی استان سیستان و بلوچستان
۱۳۹۷ تا ۱۰ آبان ۱۳۹۹: جانشین فرماندهی انتظامی استان سیستان و بلوچستان
۱۰ آبان ۱۳۹۹ تا ۱۸ آبان ۱۴۰۱: فرمانده انتظامی استان سیستان و بلوچستان
از مهر ۱۴۰۲: مشاور فرمانده کل فراجا (احمدرضا رادان) در امور بلوچستان
برخی از قربانیان انفرادی و گروهی جنایات و نقض حقوق احمد طاهری شامل افراد زیر است:
محمد صالح معتقدی و حسن محمدزهی، عبدالملک شه بخش، احمد شه بخش و علی عاقلی (نارویی). همچنین بلال آنشینی، حمید نارویی، خلیل قنبرزهی تنها، محمود براهویی، منصور رخشانی، محمدعلی گمشادزهی، عمران شه بخش و یاسر شه بخش.
یونس نارویی، عبدالغفور دهمرده، عبدالجلیل رخشانی و عبدالله نارویی نیز در این لیست هستند. عبدالمنان رخشانی، عبدالرحمن بلوچی خواه، عبدالصمد براهویی (عیدوزهی)، ابوبکر نهتانی، احمد سرگلزایی و علی اکبر براهویی نیز قربانی شدند.
علی اکبر حلقه‌بگوش، امین گله بچه، امیرحمزه شهنوازی، امیرمحمد گمشادزهی، عزیزالله کبدانی، بلال رخشانی و ابراهیم گرگیج نیز از جمله قربانیان هستند.
اسماعیل آبیل، اسماعیل حسن زهی، گنگوزهی ریگی، غلام نبی نوتیزهی، حمید عیسی زهی، حیدر نارویی رشید و جلیل قنبرزهی نیز جان باختند.
جلیل محمدزهی، سدیس کاشانی، لال محمد آنشینی، محمود شهنوازی، مجید بلوچزهی شه بخش و مهدی آنشینی نیز در میان کشته‌شدگان هستند.
محمدعلی اسماعیل‌زهی (شه بخش)، محمد براهویی، محمدفاروق رخشانی، محمد قلجایی، محمدرضا ادیب توتازهی و محمد ریگی نیز در این حوادث جان باختند.
محمدصدیق (رافع) نارویی، محسن گمشادزهی، محی الدین شه بخش، موسی نهتانی (آنشینی) و نجم الدین تاجیک نیز در لیست قربانیان قرار دارند.
امید شهنوازی، سعید گرگیج، سامی هاشمزهی و سلیمان عرب نیز در این حوادث کشته شدند. همچنین عبدالغفور نوربراهویی، عبدالخالق (عمر) شهنوازی، عبدالصمد ثابتی‌زاده (شاهوزهی)، ابوبکر علیزهی، بهزاد ریگی و محمد رخشانی نیز قربانی شدند.
فرزاد شه بخش، حمزه نارویی، جلیل رخشانی، جواد پوشه، نعمت الله کبدانی، متین قنبرزهی و محمدامین گمشادزهی نیز کشته شدند.
محمداقبال نایبزهی شهنوازی، محمدعمر شهنوازی، عبدالمجید ریگی (شاهوزهی)، لال محمد عالی‌زهی، عبدالوحید توحیدنیا، مصطفی بریچی و موسی دوبراء (نارویی) نیز از قربانیان هستند.
امید صفرزهی، امید سارانی، عمران حسن‌زهی، صلاح الدین گمشادزهی، سامر هاشمزهی و علی براهویی نیز کشته شدند.
دانیال شه بخش، یاسر شاه‌زهی، امیرحسین پرنیان (میرکازه‌هی ریگی)، عبدالله شه بخش، عادل کوچکزایی (بریچی) و افشین شه بخش نیز جان باختند.
ادامه قربانیان سرکوب پاسدار احمد طاهری
امیرحمزه براهویی، آرمان حسن‌زهی، آصف گرگیج، ایوب شه بخش، حامد باجی‌زهی (براهویی) و یاسر نارویی نیز در این حوادث جان خود را از دست دادند.
ابراهیم ریگی، اسماعیل گرگیج، فائزه براهویی، بادل ریگی، جمال عبدالناصر محمدحسنی (براهویی)، خدانور لجه‌ای، امید نارویی، محمود حسن‌زهی و ماه الدین شیروزه‌هی نیز قربانی شدند.
سلمان ملکی، ذوالفقار حسن‌زهی، هستی نارویی، محمدمبین امین‌بیگی، عبدالناصر گرگیج، عبدالرحیم گرگیج، منصور دهمرده و عبدالرئوف ریگی نیز جان باختند یا بازداشت شدند.
عبدالوحید کبدانی (براهویی)، احمد خزانه‌دار، آیدا تقی‌پور، علی احمدی بریچی، علی اکبر ریگی (بادل)، علی رخشانی آزاد، عارف کبدانی و بهرام رشیدنسب نیز در این وقایع مورد خشونت قرار گرفتند.
اسماعیل شه بخش، فرشید نوتانی، حامد کبدانی، حمید کریمزایی، حسین کاشانی و جعفر زومکزهی نیز از قربانیان هستند.
مالک کبدانی، مریم هاشمزهی، مریم سالارزهی، معصومه علیزهی، محمد رخشانی آزاد و محمدرضا نارویی نیز قربانی این اقدامات بودند.
برخی دیگر از قربانیان سرکوب پاسدار احمد طاهری
محمد زین الدینی، نادر آسکانی، عبدالملک شهنوازی (کمال‌خان‌زهی)، نظام الدین هوت، عمر ریگی، پارمیس همنوا، رحیم براهویی، رئوف ریگی، سعید کاشانی، سعید ریگی، سلمان ریگی، شهاب شعیبی (سارانی) و سینا دهواری نیز مورد خشونت قرار گرفتند.
یاسمن سعیدی، یونس ریگی (میربلوچزهی)، علی خاشی (جمالزهی)، آرزو رئیسی و بلال عیسی‌زهی نیز در میان قربانیان هستند.
حامد بلوچ مرادانی، جلیل هوت، مبین بلوچ، معین ریگی، اسماعیل شهنواز، علی کرد کلاه‌هوری (مرادزهی)، عظیم محمودزهی، حامد رئیسی، کامبیز ریگی و مبین میرکازه‌هی نیز قربانی شدند.
محمد شه بخش (میربلوچزهی)، رحیم داد شهلی‌بر، صادق آرامش (براهویی)، سعید سهراب‌زهی، یاسر بهادرزهی و یونس سلحشوران (میربلوچزهی) نیز جان باختند.
عبدالمالک دوستی، عفسان ملازهی، عایشه بلوچ، فرهاد هوت، فرهاد جدگال، فاطمه بلوچ و محمود جدگال نیز قربانی این وقایع بودند.
ماجد درزاده، منصور حوت، نعیم اربابی، نظام هوت، سالم دگال، سالم جدگال، سارا بلوچ و سارا رئیسی نیز دستگیر شدند.
فاطمه بلوچ کاری، ابراهیم پرویزی، ادیب درازه‌هی، حسیب‌الله حسین بر، حفیظ صوری‌زهی، سلیم‌الله حسین بر، مراد دانش، مصطفی بلیده و کیومرث محمدی نیز قربانی شدند.
عبدالباسط ریگی، مسلم غلامی (درزاده)، آصف شه بخش، پیمان ریگی، جاوید کرد، حامد (عشق الله) ریگی، دیدگ ریگی و راشد ریگی نیز دستگیر شدند.
عارف شه بخش، عاشق الله براهویی، عبدالصمد ریگی و یاسین براهویی نیز در میان بازداشتی‌ها هستند. سلیم بلوچ‌نژاد، مهرناز عمرزهی، فرزاد ارباب زهی و جلیل آرام نیز قربانی این سرکوب‌ها بودند.
احمد طاهری به عنوان مسئول ارشد امنیتی در استان، در جنایات علیه مردم این استان نقش کلیدی داشته است.
منابع:
عدالت برای ایران
دادگستر
