آمر سرکوب در کمربند امنیتی پایتخت در اعتراضات ۱۴۰۴
در سلسلهمراتب فرماندهی سرکوب در حکومت ایران، قرارگاه منطقهای صاحبالزمان نقشی استراتژیک ایفا میکند. این قرارگاه که نظارت بر استانهای مرکزی، قزوین، قم و سمنان را بر عهده دارد، در واقع مسئولیت حفظ «دیوار امنیتی تهران» را بر دوش میکشد.
در رأس این ماشین جنگی، سرتیپ دوم پاسدار مرتضی کشکولی قرار دارد؛ سرتیپی که پیش از این در لرستان سوابق سیاهی در مهار اعتراضات با خشونت عریان از خود بر جای گذاشته بود. کشکولی در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴، با صدور فرامین عملیاتی تحت عنوان «پاکسازی قاطع»، مسئولیت مستقیم حقوقی و کیفری تمامی جانباختگانی را بر عهده دارد که در این چهار استان به دست نیروهای تحت امر او به خاک و خون کشیده شدند.
او با میلیتاریزه کردن شهرهای صنعتی و مذهبی، استراتژی «سرکوب در نطفه» را برای ممانعت از سرایت اعتراضات به پایتخت اجرا کرد.
بیشتر بخوانید
فهرست سرخ جاویدنامان استان مرکزی؛ قربانیان خشونت مرتضی کشکولی
استان مرکزی، بهویژه شهر اراک، در دی ۱۴۰۴ شاهد یکی از سنگینترین آمار جانباختگان بود. مسئولیت قتل این جاویدنامان مستقیماً متوجه آمریت کشکولی است:
اراک: بابک جمالی، اسماعیل گنجگلی، آرمان حاجییوسفی، آرمیا فضلی (۲۰ ساله)، احمد انجفی، فرزانه توکلی، میثم صابری کرهرودی، مهرداد مشتاق (۲۷ ساله)، امیرحسین دولتآبادی (۱۹ ساله)، احسان اکبری، احمد هاشمی (۲۲ ساله)، مهرداد (متین) مشتاقی، سعید تقوایی، ابوالفضل بیکمحمدی، جمیله شفیعی (۶۶ ساله)، شکوفه عبدی، سالار بهداری، پرستو جراحیان (۲۳ ساله)، یاسر مجیدی، رضا شریفی، علی نوری (۱۷ ساله)، امیررضا نوروزی، ابوالفضل حوضچی، امیرحسین گودرزی، امیرمهدی نعمتینژاد (۱۷ ساله)، ایرج یوسفی، ایمان فرعی (۱۵ ساله)، حسین وثوق، علی حقشناس، کریم عاشوری، محمدحسین وثوقی، میثم صابری، مصطفی موحدی، سعید رهبرنژاد، سعید آرین، سعید سلیمانیپور، احسان شاهمحمدی، محمد موسویزاده، محدثه کیایی، ابوذر شمس، ایمان بهادری و امید باقری.
ساوه، شازند، محلات و خمین: اردشیر زارعی، بهرام حسنپور، مهدی اکرمیقدیرلی، بشیر کریمی، مهدی ذبیجی، محمدجواد امینی، امیرعباس امینی (۱۲ ساله)، محسن برجی، امیرعلی برجی، محسن ابراهیمزاده، نوید ناظمیملکی، محمدحسین اصغری، امیرعلی کاشی، محمدحسن بهادری، حسین بدرخانی، مهدی اصغری، سعید کلوندی، مهرشاد شفایی، محمد سلطانیفر (۱۶ ساله)، بهنام کاشانی، محمدرضا نجفی، جابر صالحی، حسن قادری، ابوالفضل اسکندری، ایمان بهداری، حسین قشقایی، احمد صالحی و سجاد کمانکش.
فهرست سرخ جاویدنامان قزوین؛ ردپای خون در قرارگاه صاحبالزمان
استان قزوین تحت فرماندهی مرتضی کشکولی، شاهد شلیکهای هدفمند به سوی جوانان بود. نام این جاویدنامان سندی بر آمریت اوست:
دانیال سبزیکار، نازنین اسمیخانی (۱۷ ساله)، محمدحسین خلج، قاسم وکیلی، بهاران طاهرخانی، صفورا جعفری، محمد فاتح، محسن مقیمی، ادریس درویشوند، امیرمهدی کشاورز (۱۷ ساله)، علیاکبر طیبیجاوید، محمد درویشوند، معصومه حافظی، علی جعفری، ریحانه قدسی (۲۰ ساله)، امیرحسین وحیدی، کمال آریالو، مهدی زارع، رسول بادپران، سجاد شاقلانی، محسن باقری، پریسا اسماعیلنژاد، پوریا زمانی (۱۸ ساله)، ابوالفضل فلاحاکبری (۱۸ ساله)، رضا انصاریرامندی، محسن آراستی، علی ورکبری، حمزه زینلی، حسین فرزعلی، پیمان میانهساز، نیما عباسییزدی (۱۸ ساله)، ناهید واعظ، یوسف شیخها، علیرضا نوری، محمدحسین ساریخانی، صادق خانیشادهی و علی طاهرخانی (تاکستان).
فهرست سرخ جاویدنامان قم و سمنان؛ آمریت در محیطهای حساس
در استانهای قم و سمنان نیز، نیروهای تحت امر کشکولی پاسخ اعتراضات را با سرب داغ دادند:
قم: حسین ربیعی، محمد نوری (۱۷ ساله) و علی گلفروش.
سمنان و شاهرود: رضا عسکری، سعید گلسرخی و صادق عظمی.
مهندسی سرکوب سیستماتیک و شکنجه تحت نظارت کشکولی
مرتضی کشکولی در اعتراضات ۱۴۰۴، با اجرای طرح «انسداد پیرامونی»، دستور داد تا تمامی جادههای منتهی به تهران از مبدأ اراک، قزوین و قم تحت کنترل شدید یگانهای زرهی سپاه قرار گیرد. او با استفاده از تجربه خود در مهار شورشهای شهری، یگانهای لباسشخصی را برای نفوذ در صفوف معترضان و شناسایی لیدرها سازماندهی کرد. تحت آمریت او، از مراکز تدارکاتی و سولههای پادگانی قرارگاه صاحبالزمان به عنوان بازداشتگاههای غیررسمی استفاده شد.
گزارشهای متعدد از شکنجههای بدنی شدید و بازجوییهای غیرانسانی در اراک و قزوین، نشاندهنده چراغ سبز کشکولی به نیروهایش برای استفاده از هرگونه خشونت برای «تثبیت اوضاع» است. او همچنین مسئول مستقیم انسداد مسیرهای درمانی در بیمارستانهای قزوین و اراک است که منجر به جانباختن نوجوانانی چون ایمان فرعی ۱۵ ساله و امیرعباس امینی ۱۲ ساله شد؛ کودکانی که خونشان کیفرخواستی ابدی علیه اوست.
مرتضی کشکولی در پیشگاه عدالت تاریخی
نام مرتضی کشکولی اکنون با خون بیش از صد تن از شهروندان، از کودکان ۱۲ ساله تا سالخوردگان ۶۶ ساله، گره خورده است. او که گمان میبرد با تکیه بر درجات نظامی و جایگاه قرارگاهیاش میتواند از حسابکشی تاریخی بگریزد، باید بداند که فهرست طولانی جاویدنامان اراک، ساوه، قزوین و قم، محکمترین سند برای محاکمه او در دادگاههای آینده است. کشکولی با امضای حکم سرکوب در اعتراضات ۱۴۰۴، نه یک فرمانده نظامی، بلکه به عنوان آمر قتلعام شهروندانی شناخته میشود که تنها جرمشان فریاد برای حق تعیین سرنوشت بود.
روز حساب نزدیک است و حافظه جمعی مردم این چهار استان، این قساوتها را هرگز به فراموشی نخواهد سپرد. مرتضی کشکولی باید بداند که هر قطره خون ریخته شده در این پهنه، بذری است که در روز دادخواهی، گریبان او را خواهد گرفت.
