فرمانده یگان ویژه آذربایجان شرقی و آمر سرکوبهای شمال غرب در دی ۱۴۰۴
استان آذربایجان شرقی و به ویژه شهر تبریز، در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ یکی از کانونهای اصلی پایداری و تجمعات مردمی بود.
سرتیپ دوم پاسدار محمد مسرور، به عنوان فرمانده یگان ویژه انتظامی این استان، مسئولیت مستقیم عملیاتی کردن طرحهای سرکوب، گسیل نیروهای ضربت به نقاط حساس شهر (مانند میدان ساعت و آبرسان) و صدور دستور برخورد سخت با معترضان را بر عهده داشته است.
یگان تحت امر او به دلیل استفاده گسترده از خشونت عریان در محلات تبریز، نقش کلیدی در جانباختن و مجروح شدن دهها شهروند ایفا کرده است.
بیشتر بخوانید
آمریت در سرکوب میدانی و بهکارگیری نیروهای موتورسوار
در جریان وقایع دی ۱۴۰۴، محمد مسرور با استقرار یگانهای پیاده و موتورسوار در معابر اصلی، دستور «پاکسازی سریع» را صادر کرد. نیروهای تحت امر وی با استفاده از گلولههای ساچمهای، گاز اشکآور و در موارد متعددی شلیک مستقیم، اقدام به متفرق کردن تجمعات مسالمتآمیز کردند. آمریت او در محاصره مناطق مسکونی و ایجاد فضای رعب و وحشت در تبریز، منجر به جراحات شدید و دائمی برای بسیاری از جوانان معترض شده است. وی مسئول مستقیم سازماندهی حملات به معترضانی است که در جریان درگیریهای خیابانی پناه گرفته بودند.
بازداشتهای خشونتآمیز و مسئولیت در قبال جانباختگان
تحت فرماندهی محمد مسرور، تیمهای ضربت یگان ویژه اقدام به بازداشتهای گسترده و خودسرانه در سطح استان کردند. بسیاری از این بازداشتیها پیش از تحویل به نهادهای قضایی، در بازداشتگاههای موقت یگان ویژه مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفتند. مسرور به عنوان مقام ارشد تصمیمگیر در میدان، مسئول حقوقی تمام خونهای ریخته شده در سطح استان آذربایجان شرقی در دی ۱۴۰۴ است. هرگونه شلیک منجر به مرگ و آسیب جسمی که توسط نیروهای یگان ویژه استان صورت گرفته، مستقیماً به سلسله مراتب فرماندهی وی بازمیگردد.
مسئولیت در قبال قربانیان و جاویدنامان استان آذربایجان شرقی
محمد مسرور به عنوان آمر اصلی، مسئول مستقیم جانباختن شهروندانی است که در شهرهای تبریز و سایر نقاط استان به دست نیروهای یگان ویژه تحت امرش کشته شدند. لیست زیر تنها بخشی از قربانیان سیاستهای سرکوبگرانه او در دی ۱۴۰۴ است:
کشتار کودکان و نوجوانان: جانباختن معصومانی چون امیررضا عبداللهی (۱۳ ساله)، مهدی موسوی (۱۶ ساله) و آرین جلیلی (۱۸ ساله) که نشاندهنده قساوت نیروهای تحت فرمان وی در برخورد با کمسنوسالترین معترضان است.
حمله به جوانان و نخبگان: شلیک مستقیم به عسل شاکری (۲۳ ساله)، مژگان زینلی (۲۸ ساله)، مهدی سپهران (۲۱ ساله) و اصیل نورک (۲۷ ساله) که توسط یگانهای ضارب مسرور هدف قرار گرفتند.
کشتار دستهجمعی و خانوادگی: جانباختن همزمان محمد، رضا و علی جعفری که گواهی بر حجم آتش رگباری و بیمحابای مأموران تحت امر مسرور به سوی مردم است.
سایر جاویدنامان: نامهایی چون یاشا نورمحمدزاده، اسماعیل شربیانی، محمدامین صمدی، امیرحسین صمدی و دیگر عزیزانی که در تبریز و حومه به خاک افتادند، همگی در زمره قربانیان مستقیم دستورات جنگی محمد مسرور قرار دارند.
وضعیت حقوقی و تحریمهای بینالمللی
سرتیپ دوم پاسدار محمد مسرور به واسطه منصب فرماندهی در یگان ویژه، در کانون توجه نهادهای حقوق بشری بینالمللی قرار دارد:
تحریم ارگان تحت امر توسط آمریکا: یگانهای ویژه فراجا که مسرور فرماندهی شاخه آذربایجان شرقی آن را بر عهده دارد، به طور مستقیم توسط وزارت خزانهداری ایالات متحده (OFAC) تحریم شده است. این تحریم به معنای مشارکت وی در یک ساختار سازمانیافته برای سرکوب داخلی است.
تحریمهای نهادی فراجا: با توجه به تحریم کل بدنه فراجا توسط اتحادیه اروپا، بریتانیا و کانادا، محمد مسرور به عنوان یکی از بازوهای اجرایی این نهاد در شمال غرب کشور، مشمول محدودیتهای بینالمللی و پیگرد تحت صلاحیت قضایی جهانی است. نام وی به دلیل آمریت در وقایع دی ۱۴۰۴، در لیستهای پیشنهادی برای تحریمهای انفرادی جدید قرار گرفته و به عنوان یکی از ناقضان جدی حق حیات شناخته میشود.







