آمر سرکوب در قلب کویر و کارنامه خونین اعتراضات ۱۴۰۴ کرمان
استان کرمان به دلیل جایگاه نمادین و استراتژیک خود در بدنه سپاه پاسداران، همواره تحت نظارت شدید امنیتی قرار داشته است. در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴، مسئولیت اصلی هدایت ماشین سرکوب در این استان بر عهده سرتیپدوم پاسدار محمدعلی نظری، فرمانده سپاه ثارالله کرمان بود.
نظری که از دلِ ردههای عملیاتی لشکر ۴۱ ثارالله برخاسته، در دی ماه ۱۴۰۴ با تبدیل کردن خیابانهای کرمان، رفسنجان و سیرجان به صحنه جنگ شهری، مسئولیت مستقیم جانباختن معترضان، بازداشتهای خودسرانه و شکنجه در بازداشتگاههای غیررسمی را بر عهده دارد.
او با صدور دستورات صریح برای برخورد قاطع، نام خود را به عنوان یکی از آمران اصلی نقض حقوق بشر در این منطقه ثبت کرد.
بیشتر بخوانید
صعود در سلسلهمراتب قدرت و آمریت در اعتراضات دی ۱۴۰۴
سوابق محمدعلی نظری نشاندهنده تسلط کامل او بر جغرافیای امنیتی جنوب شرق ایران است. او که پیش از رسیدن به فرماندهی کل استان، سالها در سمت جانشینی سپاه ثارالله فعالیت کرده بود، در دی ۱۴۰۴ فرماندهی قرارگاه استانی را بر عهده گرفت تا از سرایت اعتراضات به مراکز حساس صنعتی و معدنی استان جلوگیری کند.
تحت آمریت نظری، استراتژی «سرکوب محلهمحور» با استفاده از گردانهای امنیتی امام علی و نیروهای لباسشخصی به اجرا درآمد. او آمر اصلی گسیل یگانهای موتورسوار به مناطق پرترددی همچون بلوار جمهوری و میدان آزادی کرمان بود که در آنجا از سلاحهای ساچمهزن و جنگی برای متفرق کردن مردم استفاده شد.
فهرست جاویدنامان استان کرمان؛ اسناد جنایت محمدعلی نظری
در جریان روزهای خونین ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، به دستور مستقیم محمدعلی نظری و تحت نظارت نیروهای تحت امر او، تعدادی از جوانان آزادیخواه کرمان به خاک و خون کشیده شدند. اسامی این جاویدنامان سندی بر آمریت او در سرکوب است:
محمد نوری (۱۸ دی): جوانی که در راه حقطلبی هدف کینه نیروهای تحت امر نظری قرار گرفت.
احمد شکراللهی (۱۸ دی): که در کنار یارانش برای آزادی جان سپرد.
رضا شکراللهی (۱۸ دی): جاویدنام دیگری که قربانی خشونت سیستماتیک سپاه در کرمان شد.
مهدی مرادی (۱۸ دی): که نامش در فهرست سرخ شهدای راه آزادی ثبت گشت.
علی مولایی (۱۹ دی): جوانی که خونش سند مظلومیت مردم کرمان در دی ماه شد.
محمد رضایی (۱۸ دی): قربانی شلیکهای هدفمند نیروهای ضابط تحت فرماندهی محمدعلی نظری.
علی رضایی (۱۸ دی): که در پی مطالبه حقوق اولیه انسانی جان خود را فدا کرد.
امیرمهدی ملکپور (۱۸ دی): از نوجوانانی که آرزوهایشان با گلولههای سپاه پرپر شد.
حمیدرضا اسماعیلی (۱۹ دی): جاویدنامی که در دومین روز سرکوب خونین جان سپرد.
حسین حیدری (۱۸ دی): که نامش در زمره فدیههای راه آزادی در کرمان ماندگار شد.
مسئولیت جانباختن این ۱۰ تن و دهها مجروح دیگر که بسیاری از آنان به دلیل فضای رعب و وحشت در بیمارستانها از دریافت خدمات درمانی محروم ماندند، مستقیماً متوجه فرمانده سپاه ثارالله است.
شکنجه در بازداشتگاههای غیررسمی و پنهانکاری سیستماتیک
تحت نظارت محمدعلی نظری، سولهها و پادگانهای تابعه سپاه در حومه کرمان به بازداشتگاههای موقت برای سرکوب معترضان تبدیل شدند. گزارشهای متعددی از اعمال فشارهای شدید بدنی و روانی بر بازداشتشدگان برای گرفتن اعترافات اجباری تحت نظر سیستم امنیتی او وجود دارد.
نظری همچنین با استقرار مأموران اطلاعات سپاه در بیمارستان باهنر و دیگر مراکز درمانی، محیط درمان را برای مجروحان ناامن کرد. او با نفوذ خود در شورای تأمین استان، از اصلیترین آمران قطع اینترنت و ایجاد خفقان خبری بود تا از انتشار تصاویر شلیک به معترضان در سیرجان و رفسنجان جلوگیری کند.
محمدعلی نظری و کیفرخواست ابدی
نام محمدعلی نظری اکنون به عنوان آمر سرکوب دی ۱۴۰۴ در تاریخ کرمان ثبت شده است. او که گمان میبرد با گلوله و بازداشت میتواند پایههای استبداد را در قلب کویر مستحکم کند، باید بداند که هر قطره خون ریخته شده از محمد نوری تا حسین حیدری، کیفرخواستی است که راه فرار را بر او خواهد بست.
نظری با تبدیل کردن سپاه ثارالله به ابزار کشتار شهروندان، خود را در برابر اراده ملتی قرار داد که هرگز فراموش نخواهد کرد چه کسی فرمان آتش به سوی فرزندانشان را صادر کرد. روزی که عدالت در میدانهای کرمان طنینانداز شود، او باید پاسخگوی تکتک دستوراتی باشد که منجر به داغدار شدن خانوادههای این سرزمین گشت.
