قصاب شمالغرب و آمر کشتار در اعتراضات ۱۴۰۴ آذربایجان غربی
استان آذربایجان غربی در جریان خیزش سراسری دی ۱۴۰۴، به یکی از خونینترین کانونهای نبرد میان مردم و ماشین سرکوب تبدیل شد.
مسئولیت مستقیم این حجم وسیع از کشتار، شلیکهای هدفمند و جنایات جنگی بر عهده سرتیپدوم پاسدار محمدحسین رجبی، فرمانده سپاه شهدا است. رجبی که پیش از انتصاب به فرماندهی این استان در تیر ۱۴۰۲، بیش از یک دهه فرماندهی سپاه کردستان را بر عهده داشت، با تجربهای بیرحمانه در سرکوب خیزشهای مناطق مرزی، در دی ۱۴۰۴ فرمان تیراندازی مستقیم به سوی شهروندان ارومیه، مهاباد، بوکان و پیرانشهر را صادر کرد.
او مسئول مستقیم جانباختن دهها تن از فرزندان غیور این دیار است که در میان آنها نام نوجوانان و اعضای چندین خانواده به چشم میخورد.
بیشتر بخوانید
استراتژی کشتار جمعی و انتقام از خانوادهها تحت آمریت محمدحسین رجبی
در اعتراضات دی ۱۴۰۴، محمدحسین رجبی با بهرهگیری از تجربیات سرکوب در کردستان، سیاست «تثبیت خونین» را در آذربایجان غربی به اجرا گذاشت. تحت آمریت او، نیروهای سپاه و گردانهای امنیتی در روز ۱۸ دی ماه، با استفاده از سلاحهای نیمهسنگین و دوشکا در برخی مناطق، حمام خون به راه انداختند. رجبی آمر اصلی حملاتی است که در آن خانوادهها به صورت گروهی هدف قرار گرفتند؛ از جمله خانوادههای نادری، کسنزانی، وطنی، رحیمی و درویشی که جگرگوشههایشان همگی در یک روز و با دستور مستقیم او قربانی شدند. او با میلیتاریزه کردن کامل شهرهای کردنشین استان، آذربایجان غربی را به پادگانی بزرگ تبدیل کرد که در آن حق حیات از شهروندان سلب شد.
فهرست جاویدنامان؛ اسناد جنایات محمدحسین رجبی در دی ۱۴۰۴
لیست بلندبالای جانباختگان آذربایجان غربی، که تنها در یک روز (۱۸ دی) بیش از ۳۰ نفر را شامل میشود، سندی غیرقابلانکار بر آمریت رجبی در جنایت علیه بشریت است:
نوجوانان و جوانان: متین رحیمی (۱۷ ساله)، ایلیا قدسی (۱۷ ساله)، متین وطنی (۱۸ ساله)، دیار رحیمی (۱۸ ساله)، آکو رحیمی (۱۹ ساله)، مبین قنبری (۲۰ ساله)، محسن مروتی (۲۱ ساله)، آکام کسنزانی (۲۲ ساله)، هیدی وطنی (۲۲ ساله) و هیمن کسنزانی (۲۴ ساله).
دیگر قربانیان: فریدون، محمد، یوسف و صادق نادری؛ کژال، هیدی و متین وطنی؛ پیشوا، متین، دیار، آکو و شوان رحیمی؛ شیرکوه، ریبوار و آمانج درویشی.
دیگر جاویدنامان: گلاله محمودیآذر (۲۶ ساله)، صادق قدسی (۳۸ ساله)، سیاوش شیرزاد (۳۸ ساله)، نیما پالیزگر (۳۹ ساله)، سنگر خدیری، دیار پورچهریق، اشکان عرار شوشتری، علی جزایری، علیاصغر علیزاده، و دهها تن دیگر که نامشان در این فهرست سرخ ثبت شده است.
مسئولیت جانباختن این ۵۵ تن و صدها مجروح دیگر که بسیاری از آنان در خیابانها رها شدند، مستقیماً متوجه فرمانده سپاه شهدا، محمدحسین رجبی است.
آمریت در شکنجه، ربودن پیکرها و اشغال بیمارستانها
کارنامه محمدحسین رجبی تنها به خیابان محدود نمیشود. او مسئول سازماندهی وسیعترین موج بازداشتهای خودسرانه در شمالغرب کشور است. تحت نظارت او، بازداشتگاههای اطلاعات سپاه ارومیه به شکنجهگاههایی تبدیل شدند که در آنها معترضان برای اعترافات اجباری تحت وحشیانهترین فشارها قرار گرفتند. رجبی همچنین آمر اصلی محاصره بیمارستانهای خمینی و مطهری ارومیه و مراکز درمانی مهاباد بود تا مجروحان پیش از دریافت درمان کامل، ربوده و به سلولهای انفرادی منتقل شوند. سیاست «گروگانگیری پیکرها» و تهدید خانوادهها برای دفنهای شبانه و بیصدا، از دیگر اقدامات جنایتکارانه تحت امر او در دی ۱۴۰۴ بود.
محمدحسین رجبی و کابوس ابدی عدالت
نام محمدحسین رجبی اکنون با خون پاک جوانان آذربایجان غربی بر جریده تاریخ حک شده است. او که گمان میبرد با تکیه بر دههها سابقه سرکوب میتواند اراده ملت را در ارومیه و مهاباد درهم بشکند، باید بداند که هر قطره خون ریخته شده از متین رحیمی ۱۷ ساله تا کژال وطنی، کیفرخواستی است که او را تا پای میز محاکمه تعقیب خواهد کرد. رجبی با تبدیل کردن لباس نظامی به پوششی برای کشتار جمعی در اعتراضات ۱۴۰۴، خود را در برابر ملتی قرار داد که نه میبخشد و نه فراموش میکند. روزی که غبار استبداد کنار رود، او باید پاسخگوی تمامی خانوادههایی باشد که در یک روز، چندین فرزند خود را با دستور او از دست دادند.
