آمر سرکوب کودکان و جوانان در اعتراضات ۱۴۰۴ آذربایجان شرقی
استان آذربایجان شرقی در جریان خیزش سراسری دی ۱۴۰۴، صحنه رویارویی خونین مأموران فراجا با مردمی بود که علیه استبداد به پا خاستند.
مسئولیت مستقیم آمریت در این سرکوبها، شلیکهای مستقیم در خیابانهای تبریز و بازداشتهای خودسرانه، بر عهده سرتیپدوم علی محمدی، فرمانده انتظامی استان است.
محمدی که از اردیبهشت ۱۴۰۲ بر این مسند تکیه زده، پیش از آن سالها به عنوان جانشین فرماندهی، بر تمامی لایههای امنیتی استان اشراف داشته و از همین اشراف برای درهم شکستن هستههای اعتراضی در دی ۱۴۰۴ استفاده کرد.
بیشتر بخوانید
سوابق و پلههای قدرت در دستگاه سرکوب
کارنامه علی محمدی نشاندهنده تمرکز کامل او بر آموزش و اجرای متدهای برخورد با تجمعات است:
فرماندهی مرکز آموزش تخصصی ولیعصر تبریز: جایی که او نیروهای یگان امداد و عملیاتی را برای سناریوهای مختلف سرکوب آموزش داد.
جانشین انتظامی آذربایجان شرقی (۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲): او در این دوره، مأموریتهای سرکوب اعتراضات دی ۹۶، آبان ۹۸ و جنبش مهسا را در سطح استان مدیریت کرد.
فرمانده انتظامی استان (۱۴۰۲ تاکنون): جایگاهی که به او اجازه داد در اعتراضات دی ۱۴۰۴، با اختیارات کامل، دستور استفاده از سلاحهای جنگی و ساچمهزن را صادر کند.
آمریت در قتلعام کودکان و نخبگان در دی ۱۴۰۴
نیروهای تحت امر علی محمدی در دی ۱۴۰۴، بدون رعایت هیچگونه پروتکل انسانی، به سوی شهروندان و حتی کودکان شلیک کردند. فهرست جاویدنامان این خطه، گویای سرکوب تحت آمریت اوست:
کشتار کودکان و نوجوانان: امیررضا عبداللهی (۱۳ ساله)، مهدی موسوی (۱۶ ساله) و آرین جلیلی (۱۸ ساله)؛ پرپر شدن این کودکان لکه ننگی بر کارنامه فرماندهی محمدی است.
حمله به جوانان و نخبگان: عسل شاکری (۲۳ ساله)، مژگان زینلی (۲۸ ساله)، مهدی سپهران (۲۱ ساله) و اصیل نورک (۲۷ ساله) از جمله کسانی بودند که هدف شلیک مستقیم قرار گرفتند.
کشتار خانوادگی: جانباختن محمد، رضا و علی جعفری در کنار هم، نشاندهنده حجم آتش رگباری است که مأموران تحت امر محمدی به سمت مردم گشودند.
سایر جاویدنامان: یاشا نورمحمدزاده، اسماعیل شربیانی، محمدامین و امیرحسین صمدی و سایر عزیزانی که در تبریز و حومه به خاک افتادند.
نقش در بازداشت و شکنجه سیستماتیک
تحت فرماندهی علی محمدی، کلانتریها و بازداشتگاههای موقت تبریز به شکنجهگاه معترضان تبدیل شد. او با هماهنگی سازمان اطلاعات فراجا، موجی از بازداشتهای شبانه فعالان مدنی و دانشجویی آذربایجان را کلید زد و مسئولیت مستقیم پنهانکاری در مورد تعداد واقعی کشتهشدگان و مجروحان در بیمارستانهای امام رضا و سینای تبریز را بر عهده دارد.
علی محمدی در پیشگاه دادخواهی مردم
نام علی محمدی اکنون با خون نوجوان ۱۳ سالهای چون امیررضا عبداللهی عجین شده است. او که گمان میبرد با تبدیل تبریز به یک پادگان نظامی میتواند شعلههای اعتراضات ۱۴۰۴ را خاموش کند، باید بداند که حافظه تاریخی مردم آذربایجان این اقدامات را فراموش نخواهد کرد.
محمدی باید در برابر میز عدالت پاسخگو باشد که چگونه دستور شلیک به سوی نوجوانان و زنان را صادر کرد. روز دادرسی، هیچ سابقه نظامی و مدالی مانع از مجازات او بابت آمریت در قتلعام شهروندان بیدفاع نخواهد بود.







