استراتژیست سرکوبهای شهری در اعتراضات دی ۱۴۰۴
سرتیپ پاسدار علی فضلی، جانشین معاون هماهنگکننده سپاه و فرمانده کهنهکار یگانهای عملیاتی، یکی از اصلیترین معماران ماشین سرکوب حکومت ایران است که در جریان اعتراضات سراسری دی ماه ۱۴۰۴، نقش کلیدی در هماهنگی نیروهای ضارب و مدیریت لجستیک سرکوب ایفا کرد.
او که به دلیل مشارکت در سرکوبهای خونین دهههای ۷۰، ۸۰ و ۹۰ پیش از این توسط اتحادیه اروپا و آمریکا تحریم شده بود، بار دیگر به دلیل نقش محوریاش در هدایت عملیاتهای مرگبار دی ماه ۱۴۰۴، در تاریخ ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ تحت تحریمهای جدید دولت استرالیا قرار گرفت.
فضلی با تکیه بر دههها تجربه در سرکوب شورشهای شهری، در دی ۱۴۰۴ مسئولیت هماهنگی میان یگانهای استانی سپاه و تأمین منابع انسانی و تجهیزاتی برای «خفه کردن صدای معترضان» را بر عهده داشت.
بیشتر بخوانید
نقش محمدصالح جوکار در تئوریزه کردن سرکوب قیام ۱۴۰۴
در ادامه، کارنامه سیاه و ابعاد نقش وی در وقایع دی ماه ۱۴۰۴ بررسی میشود:
نقش عملیاتی و ستادی در سرکوبهای دی ۱۴۰۴
علی فضلی در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴، از جایگاه جانشین معاون هماهنگکننده سپاه، وظیفه «مدیریت زنجیره تأمین سرکوب» را بر عهده داشت:
هماهنگی یگانهای عملیاتی: او با استفاده از نفوذ خود در میان بدنه سپاه، هماهنگی میان سپاههای استانی (مانند سیدالشهداء و محمد رسولالله) را برای اجرای عملیاتهای مشترک علیه محلات معترض در تهران و حومه مدیریت کرد.
لجستیک ماشین خشونت: فضلی مسئولیت تجهیز نیروهای ضارب به ادوات نیمهسنگین و ابزارهای پیشرفته سرکوب را بر عهده داشت. در اسناد تحریمی استرالیا ذکر شده است که او در «سازماندهی نیروهای شبهنظامی علیه تجمعات مسالمتآمیز» نقش کلیدی داشته است.
تحریمهای بینالمللی؛ از ۱۳۸۸ تا دی ۱۴۰۴
علی فضلی یکی از «تکرار شوندهترین» نامها در لیستهای تحریم حقوقبشری جهان است:
تحریم جدید استرالیا (بهمن ۱۴۰۴): دولت استرالیا او را به دلیل «مسئولیت در سرکوب خشن و قتلعام معترضان» در دی ماه ۱۴۰۴ تحریم کرد.
سابقه تحریم اتحادیه اروپا (۱۳۹۰): به دلیل نقش لشکر سیدالشهداء (تحت فرماندهی او) در سرکوبهای ۸۸ و نقض گسترده حقوق شهروندان.
سابقه تحریم آمریکا (۱۳۹۱): وزارت خزانهداری آمریکا او را به دلیل سرکوب اعتراضات مسالمتآمیز و همچنین سازماندهی حملات سایبری علیه وبسایتهای خبری برای جلوگیری از دسترسی مردم به اطلاعات، در لیست سیاه قرار داد.
پیشینه طولانی در سرکوب (دهههای ۷۰ و ۸۰)
علی فضلی متخصص تبدیل کردن خیابان به میدان جنگ است:
سرکوب قزوین (۱۳۷۳): تحت فرماندهی او، اعتراضات مدنی قزوین با استفاده از کاتیوشا و آر.پی.جی به شدت سرکوب شد.
کوی دانشگاه (۱۳۷۸): در مقام جانشین قرارگاه ثارالله، او یکی از آمران اصلی حمله به دانشجویان و پایان دادن قهرآمیز به اعتراضات تیر ۷۸ بود.
جانشین رئیس سازمان بسیج (۱۳۸۸-۱۳۹۷): در این دوران، او معمار اصلی گردانهای امنیتی امام علی و امام حسین بود؛ همان یگانهایی که در دی ۱۴۰۴ مسئولیت اصلی تیراندازیهای مستقیم به سوی مردم را بر عهده داشتند.
نقش در خفقان اطلاعاتی و حملات سایبری
فضلی تنها یک فرمانده میدانی نیست؛ او در حوزه سانسور نیز پیشرو بوده است:
انسداد فضای مجازی: آمریکا در اسناد تحریمی خود تأکید کرده که فضلی در سازماندهی «ارتش سایبری سپاه» برای شناسایی فعالان و از کار انداختن رسانههای مستقل نقش داشته است. در دی ۱۴۰۴ نیز، او از حامیان اصلی قطع سراسری اینترنت برای انجام سرکوب در سکوت خبری بود.
قربانیان و مسئولیت کیفری در جنایات دی ۱۴۰۴
کارنامه علی فضلی با خون معترضان چندین نسل ایران گره خورده است:
قربانیان مستقیم: هزاران شهروندی که در دی ۱۴۰۴ توسط نیروهای بسیج و سپاه (که توسط فضلی آموزش دیده و سازماندهی شده بودند) هدف قرار گرفتند.
شکنجه و بازداشت: او به عنوان یکی از مدیران ارشد سپاه، در قبال وضعیت بازداشتگاههای غیررسمی که در دی ۱۴۰۴ برای نگهداری هزاران نفر استفاده شد، مسئولیت حقوقی دارد.
علی فضلی نمونه بارز فرماندهی است که حیات سیاسی و نظامی خود را بر مدار «حذف فیزیکی معترضان» بنا کرده است. از جنگ با عراق تا جنگ با دانشجو در ۷۸ و جنگ با مردم در ۸۸ و دی ۱۴۰۴، او همواره در سمت «ماشه» ایستاده است. تحریمهای استرالیا در بهمن ۱۴۰۴ نشاندهنده این است که جهان او را به عنوان یکی از خطرناکترین آمران نقض حقوق بشر میشناسد که باید در قبال دههها جنایت و بهویژه کشتارهای اخیر دی ماه، در دادگاههای بینالمللی پاسخگو باشد.
خلاصه سوابق سرکوب و اتهامات علی فضلی در پرونده دی ۱۴۰۴:
مناصب کلیدی: جانشین معاون هماهنگکننده سپاه، جانشین سابق بسیج، فرمانده سابق لشکر ۱۰ سیدالشهداء.
حوزه فعالیت: سراسر ایران با تمرکز بر مدیریت لجستیک و هماهنگی یگانهای ضارب.
اتهامات اصلی: آمریت در سرکوب اعتراضات دی ۱۴۰۴، سازماندهی نیروهای شبهنظامی علیه غیرنظامیان، سابقه طولانی در سرکوبهای ۸۸ و ۷۸، و نقش در حملات سایبری و قطع اینترنت.
