فرمانده سرکوب و عامل کشتار در کهگیلویه و چرام در اعتراضات ۱۴۰۴
در میان فهرست ناقضان حقوق بشر که در تاریخ ۹ بهمن ۱۴۰۴ توسط اتحادیه اروپا هدف تحریم قرار گرفتند، نام سید علیاصغر پوربهشت به عنوان یکی از مهرههای اصلی سرکوب در استان کهگیلویه و بویراحمد به چشم میخورد.
پوربهشت که سابقه فرماندهی سپاه و بسیج در شهرستانهای چرام و کهگیلویه را در کارنامه دارد، در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ با استفاده از نیروهای تحت امر خود، خیابانهای دهدشت را به صحنه بازداشتهای جمعی و شلیک مستقیم به سوی معترضان تبدیل کرد.
نقش او در سازماندهی نیروهای لباسشخصی و هدایت عملیاتهای اطلاعاتی علیه فعالان مدنی، او را به یکی از مخوفترین چهرههای امنیتی منطقه تبدیل کرده است.
بیشتر بخوانید
بهزاد بسطامی از مهرههای سرکوب در ایلام
کارنامه سیاه از چرام تا کهگیلویه
سید علیاصغر پوربهشت از تیر ۱۳۹۸ تا تیر ۱۴۰۱ فرماندهی سپاه چرام را بر عهده داشت و پس از آن بلافاصله به سمت فرماندهی سپاه کهگیلویه (به مرکزیت دهدشت) منصوب شد. این جابهجایی نشان از اعتماد دستگاه سرکوب به توانمندی او در خاموش کردن صدای معترضان در شهرهای کوچک دارد. پوربهشت در طول دوران مسئولیت خود، شبکهای از نیروهای بسیجی و اطلاعاتی را سازماندهی کرد که وظیفه آنها شناسایی، تهدید و بازداشت هرگونه صدای منتقد بود. لیست طولانی قربانیانی که در دوران او با خشونت بازداشت یا هدف قرار گرفتهاند، گواهی بر رویکرد حذفی و بیرحمانه اوست.
جنایت دی ۱۴۰۴: قتل رضا حسینزاده
در جریان خیزش دی ۱۴۰۴، شهرستان کهگیلویه شاهد یکی از فجیعترین نمونههای شلیک مستقیم نیروهای تحت امر علیاصغر پوربهشت بود. در تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴، جوانی ۲۰ ساله به نام رضا حسینزاده هدف گلولههای جنگی سرکوبگران قرار گرفت. نیروهای تحت فرمان پوربهشت با شلیک به پاهای این جوان، تعمدا باعث خونریزی شدید وی شدند. طبق گزارشهای میدانی، مانعتراشی نیروهای امنیتی در انتقال سریع او به مراکز درمانی باعث شد تا رضا حسینزاده به دلیل از دست دادن خون زیاد، جان خود را از دست بدهد. این قتل دولتی، مسئولیت حقوقی و کیفری مستقیمی را متوجه پوربهشت به عنوان فرمانده میدان میکند.
لیست طولانی قربانیان و بازداشتهای خودسرانه
علیاصغر پوربهشت مسئولیت مستقیم بازداشت و شکنجه دهها شهروند در منطقه را بر عهده دارد. لیست قربانیانی که تحت نظارت او هدف سرکوب قرار گرفتهاند شامل طیف وسیعی از زنان، جوانان و حتی نوجوانان است. افرادی همچون ابوالفضل پرندک، آیدا کیانی، عاطفه طاهرنیا و مبینا آچاک (نازی) تنها بخشی از کسانی هستند که با دستور او یا توسط نیروهای تحت امرش در چرام و دهدشت ربوده شده و تحت فشارهای شدید امنیتی قرار گرفتند. همچنین نامهایی مانند فرخنده پایمرد، شکیلا خوبان، عسل جراحی و پدرام آذرنوش در پرونده او ثبت شده است؛ کسانی که جرمشان تنها مطالبه حقوق اولیه و آزادی بود.
استراتژی ارعاب و محاصره شهر
در روزهای اوج اعتراضات دی ۱۴۰۴، پوربهشت با تبدیل کردن شهر دهدشت به یک منطقه نظامی، تلاش کرد تا با ایجاد رعب و وحشت عمومی، مانع از تداوم تجمعات شود. او با استقرار نیروهای مسلح در میدانهای اصلی و محلات معترض، طرح بازداشتهای خانهبهخانه را به اجرا درآورد. همچنین گزارشهایی از یورش نیروهای تحت امر او به مراکز درمانی برای شناسایی زخمیهای اعتراضات وجود دارد که باعث شد بسیاری از مجروحان از ترس بازداشت، از مراجعه به بیمارستان خودداری کنند. او حتی پس از جان باختن رضا حسینزاده، با تهدید خانواده وی، تلاش کرد تا مراسم خاکسپاری را تحت کنترل شدید امنیتی برگزار کند.
تحریم بینالمللی و لزوم دادخواهی
اتحادیه اروپا در بیانیه تحریمی خود صراحتا به نقش سید علیاصغر پوربهشت در «نقض سیستماتیک حقوق بشر» اشاره کرده است. این تحریم نشان میدهد که جامعه بینالمللی اقدامات او را به عنوان جنایت علیه شهروندان غیرمسلح شناسایی کرده است. سوابق او در سرکوبهای سال ۱۴۰۱ و تداوم آن در دی ۱۴۰۴، تصویری از یک مهره امنیتی ترسیم میکند که بقای خود را در ریختن خون جوانانی چون رضا حسینزاده و ثارالله فرخی میبیند.
پوربهشت امروز نه تنها در برابر مردم کهگیلویه و چرام، بلکه در برابر قوانین بینالمللی متهم است و نام او به عنوان یکی از آمران اصلی سرکوب در تاریخ غرب ایران ثبت خواهد شد. خانوادههای جانباختگان و بازداشتشدگان، او را مسئول مستقیم رنجهای خود میدانند و بر لزوم محاکمه او در یک دادگاه عادلانه تاکید دارند.
