آمر سرکوب در شاهراه قزوین و کارنامه اعتراضات ۱۴۰۴
استان قزوین به دلیل موقعیت راهبردی خود به عنوان پل ارتباطی پایتخت با غرب و شمال کشور، در جریان خیزش سراسری دی ۱۴۰۴ شاهد فضای امنیتی شدیدی بود.
مسئولیت مستقیم سرکوبهای خونین این استان بر عهده سرتیپدوم پاسدار رستمعلی رفیعی آتانی، فرمانده سپاه صاحبالامر است. رفیعی آتانی که پیش از این فرماندهی لشکر عملیاتی ۱۶ قدس گیلان را بر عهده داشت، با رویکردی کاملاً نظامی و میدانی، مأموریت یافت تا از پیوستن مردم قزوین، تاکستان و الوند به صفوف معترضان جلوگیری کند.
او در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ با صدور دستورات صریح برای برخورد قاطع، مسئولیت جانباختن جوانانی را بر عهده دارد که سینهشان هدف کینه نیروهای تحت امر او قرار گرفت.
بیشتر بخوانید
نقش محمدحسین رجبی در سرکوب جوانان آذربایجان غربی در قیام ۱۴۰۴
استراتژی سرکوب میدانی تحت آمریت رستمعلی رفیعی
در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴، رستمعلی رفیعی آتانی با فعالسازی گردانهای امنیتی فاتحین و یگانهای تکاور، سیاست «انسداد و سرکوب» را به اجرا گذاشت. تحت آمریت او، میادین اصلی قزوین و تاکستان به اشغال نیروهای مسلح درآمد تا از شکلگیری هرگونه تجمع جلوگیری شود. رفیعی آتانی آمر اصلی شلیکهای هدفمندی است که در ۱۸ دی ماه، خیابانهای قزوین و تاکستان را به خون جوانان رنگین کرد. او با سوءاستفاده از تجربیات رزمی خود، نیروهای تحت امرش را برای مقابله با شهروندان بیدفاع به گونهای سازماندهی کرد که بیشترین آسیب جسمی و جانی به معترضان وارد شود.
فهرست جاویدنامان قزوین؛ سند قساوت رستمعلی رفیعی
در روزهای سیاه ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، تحت فرماندهی مستقیم رستمعلی رفیعی آتانی، تعدادی از شریفترین فرزندان این دیار جان خود را فدای آزادی کردند. اسامی این جاویدنامان سندی بر جنایات نیروهای تحت امر اوست:
علی آقاجانی (۲۶ ساله): جوانی که در ۱۹ دی ماه هدف کینه مأموران قرار گرفت.
جاویدنامان ۱۸ دی: قاسم وکیلی، حمید روحانی، علی طاهرخانی، محمد فاتح، صفورا جعفری، محمدحسین ساریخانی، بهاران طاهرخانی و محمدحسین خلج.
کشته شدن این افراد، به ویژه در منطقه تاکستان که هدف خشنترین برخوردهای امنیتی قرار گرفت، سندی غیرقابلانکار بر آمریت رفیعی آتانی در نقض فاحش حقوق بشر و حق حیات شهروندان است.
آمریت در بازداشتهای فلهای و ارعاب خانوادهها
علاوه بر کشتار در خیابان، رستمعلی رفیعی آتانی مسئولیت بازداشت صدها شهروند قزوینی را در جریان اعتراضات ۱۴۰۴ بر عهده دارد. تحت نظارت او، بازداشتگاههای موقت سپاه به محلی برای اعمال فشار و شکنجه بازداشتشدگان تبدیل شد. رفیعی آتانی همچنین با استقرار نیروهای اطلاعاتی در مراکز درمانی و بیمارستانهای قزوین، روند رسیدگی به مجروحان را مختل و محیط بیمارستان را به فضایی برای ربودن معترضان زخمی تبدیل کرد. او با اعمال فشار بر خانوادههای جاویدنامانی چون علی طاهرخانی و صفورا جعفری، تلاش کرد تا با تهدید و ارعاب، مانع از برگزاری مراسم عمومی و افشای حقیقت نحوه جانباختن آنها شود.
رستمعلی رفیعی آتانی در برابر پیشگاه تاریخ
نام رستمعلی رفیعی آتانی اکنون در تاریخ استان قزوین با خون جوانان این دیار گره خورده است. او که گمان میبرد با تکیه بر سوابق نظامی خود میتواند صدای حقطلبی مردم را در سبزه میدان و خیابان خیام خاموش کند، باید بداند که هر جان ستانده شده، کیفرخواستی است که تا روز برقراری عدالت مفتوح خواهد ماند. از خون علی آقاجانی تا بهاران طاهرخانی، تمامی این جانهای عزیز گواهی بر ناکامی او در خفه کردن فریاد آزادی است. رفیعی آتانی باید بداند که روزی در برابر پیشگاه عدالت و مردم ایران، پاسخگوی تمامی دستوراتی خواهد بود که منجر به داغدار شدن خانوادههای قزوین در دی ۱۴۰۴ شد.
