فرمانده میدان و آمر شلیکهای خیابانی پلیس در اصفهان در اعتراضات دی ۱۴۰۴
در ساختار سرکوب خیزش سراسری دی ۱۴۰۴ در قلب ایران، سرتیپ دوم حمید علینقیانپور، فرمانده انتظامی استان اصفهان، مسئولیت مستقیم تمامی عملیاتهای میدانی پلیس و یگانهای ویژه را بر عهده داشت.
علینقیانپور که با تجربهای امنیتی از مازندران به اصفهان منتقل شده بود، در جریان وقایع خونین زمستان ۱۴۰۴، نیروهای تحت امر خود را با تجهیزات کامل جنگی به خیابانها گسیل داشت.
او به عنوان عالیترین مقام انتظامی استان، آمر اصلی شلیکهای مستقیم، پرتاب گاز اشکآور به فضاهای بسته و ضرب و شتم وحشیانه معترضان در محلات اصفهان، نجفآباد و خمینیشهر است.
بیشتر بخوانید
تحت فرماندهی او، پلیس از نقش حافظ امنیت خارج شده و به بازوی ضارب نظام علیه شهروندان بیدفاع تبدیل گشت.
فرماندهی عملیات سیاه؛ از محاصره محلات تا یورشهای شبانه
حمید علینقیانپور در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴، استراتژی «محاصره و سرکوب» را در مناطق کانون درگیری مانند ملکشهر، زینبیه و جویآباد پیاده کرد. او با صدور دستور استقرار تکتیراندازان یگان ویژه بر پشتبام ساختمانهای دولتی و استفاده از نیروهای لباسشخصی فراجا، عملاً راه هرگونه تجمع مسالمتآمیز را بست. علینقیانپور مسئول مستقیم یورشهای شبانه به منازل شهروندان و بازداشتهای خشونتآمیزی است که بدون مجوز قانونی و با ایجاد رعب و وحشت در میان خانوادهها انجام شد. او در گزارشهای رسمی خود، مأموران ضارب را «مدافعان امنیت» نامید و با دادن پاداش به نیروهای خشن، چراغ سبزی برای ادامه جنایات صادر کرد.
آمریت حمید علینقیانپور در قتل و نقص عضو معترضان
تحت آمریت مستقیم حمید علینقیانپور، نیروهای انتظامی و یگان ویژه در اصفهان از سلاحهای مرگبار و ساچمهزن از فاصله نزدیک استفاده کردند که منجر به جان باختن و نقص عضو دائمی صدها تن از جوانان گشت. او مسئولیت قانونی شلیک به چشمها و نقاط حساس بدن معترضانی را بر عهده دارد که نامشان در تاریخ مقاومت این مرز و بوم ثبت شده است. علینقیانپور با نظارت میدانی بر عملکرد یگان امداد، اجازه داد تا این نیروها با استفاده از شوکر و باتوم، حتی مجروحان را در مسیر انتقال به مراکز درمانی مورد ضرب و شتم قرار دهند. او با ایجاد فضایی پادگانی در سطح شهر، حقوق اولیه شهروندی را به کلی ملغی کرد.
فهرست سرخ؛ بخش پنجم قهرمانان جانباخته اصفهان
مسئولیت حقوقی و کیفری خون این ۵۱ تن از جاویدنامان که در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ توسط نیروهای تحت امر فرماندهی انتظامی استان اصفهان به خاک و خون کشیده شدند، مستقیماً متوجه حمید علینقیانپور است:
جواد رنجبر (شهرضا)، پویا قشقایی (۳۰ ساله – شهرضا)، امیرعباس باغستانی (۱۷ ساله – شهرضا)، مبین عاشوری (شهرضا)، عبدالله ادیبی (سده)، عباس امینزاده (سده)، حسین براتی (سده)، محمد خلیلی (نایین)، اشکان رستمی (نایین)، مهدی ابدالی (۳۵ ساله – نایین)، ایمان نجارحسینی (۲۱ ساله – نایین)، رستم مبارکآبادی (۳۰ ساله – مبارکه)، حسین ایرانپور (مبارکه)، میلاد ایرانپور (۳۰ ساله – مبارکه)، مهدی فخاری (۲۲ ساله – مبارکه)، محمد امین عقیلیزاده (۱۷ ساله – فولادشهر)، علی ایازی (۱۸ ساله)، آرمین عباسپور (۲۲ ساله)، سپهر گنجه (۳۲ ساله)، سعید کیانی (۳۰ ساله)، حسن رادی (۲۴ ساله – نجفآباد)، علیرضا خدادادی (نجفآباد)، رضا احمدیآبادی (۵۳ ساله – فولادشهر)، علیرضا سیدصالح (۴۴ ساله – فولادشهر)، اسماعیل پناهی، میکائیل مصطفوی، مجید اسماعیلی، ملاکه رضویان (۴۰ ساله)، داوود سلطانی هلیسادی (۳۸ ساله)، پژمان نیکبخت (۱۸ ساله)، حمدالله سلیمیان ناقانی (۳۵ ساله)، ناصر توکلیان (۴۰ ساله)، محمد پایمرد (۲۴ ساله)، مجتبی (شاهمراد) شهپری، مهدی مصطفاییپور، حمیدرضا همتی (۲۱ ساله)، محمد توکی، فرشید مختاری (۱۸ ساله – یزدانشهر)، ابوالفضل باجول (۱۶ ساله – ویلاشهر)، اصغر ناصری کریموند (۴۳ ساله – شاهینشهر)، حسین منجزی (یزدانشهر)، محسن احمدپور (۵۰ ساله – مبارکه)، حجت ملکی (۳۷ ساله – مبارکه)، داود فرقانی (شهرضا)، محمد اسدی، سروش صادقیزاده، ابوالفضل بختیارپور، احمد محمدپور، اسماعیل بیگی، اکبر جهانگیری (۳۶ ساله) و امید حسنپور (۲۱ ساله).
پنهانکاری جنایات و تهدید کادر درمان
حمید علینقیانپور علاوه بر آمریت در میدان، نقش کلیدی در پنهانکردن آثار جنایات پلیس ایفا کرد. او با استقرار مأموران لباسشخصی در بیمارستانهای بزرگ اصفهان، دستور بازداشت مجروحانی را صادر کرد که توسط گلولههای پلیس زخمی شده بودند. تحت نظارت او، کادر درمان تهدید شدند که در صورت ارائه گزارش واقعی از نوع جراحات (شلیک مستقیم گلوله جنگی)، با پروندههای امنیتی روبرو خواهند شد. او همچنین مسئولیت جلوگیری از برگزاری مراسم سوگواری برای جانباختگانی را بر عهده داشت که پلیس تحت امرش آنها را به قتل رسانده بود. این پنهانکاری سازمانیافته، بخشی از تلاش علینقیانپور برای فرار از پاسخگویی در قبال کشتار وسیعی بود که در سطح استان رقم زد.
فرجام آمر شلیکهای خیابانی
حمید علینقیانپور باید بداند که لباس نظامی او پوششی برای جنایت علیه بشریت نخواهد بود. او که با تکیه بر قدرت سلاح، خیابانهای اصفهان را به مقتل جوانان تبدیل کرد، نامش در کنار ۵۱ قهرمانی که در این بخش از پرونده ذکر شد، به عنوان نماد بیرحمی و مزدوری پلیس ثبت شده است. روزی که غبار استبداد کنار برود، علینقیانپور باید در دادگاهی مردمی پاسخ دهد که به کدامین جرم، دستور شلیک به سینه شهروندانی را داد که تنها خواستار حق زندگی بودند. او که امروز از سوی سیستم پاداش میگیرد، فردا در پیشگاه تاریخ و ملت ایران، متهم ردیف اول جنایاتی خواهد بود که در جایجای اصفهان به بار آورده است.
