از مهندسی بیدادگاهها تا فرماندهی کشتار در اعتراضات ۱۴۰۴ در استان فارس
در شطرنج سرکوب حکومت ایران، در استان فارس کمتر چهرهای به اندازه حسینعلی امیری ترکیبی از وقاحت قضایی و خشونت اجرایی را به نمایش گذاشته است.
او که با کولهباری از سوابق در دیوان عالی کشور، شورای نگهبان و ریاست دادگستری استانهای حساس، در قامت استاندار فارس و رئیس شورای تأمین قرار گرفت، در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴، معمار اصلی تبدیل خیابانهای شیراز، مرودشت و نورآباد به مسلخ آزادیخواهان بود.
امیری با تکیه بر دههها تجربه در ساختار حذف و پنهانکاری، ماشین سرکوب استان فارس را به شکلی هدایت کرد که کمترین روزنه برای دادخواهی باقی نماند.
بیشتر بخوانید
پیشینه سیاه حسینعلی امیری؛ از دادستانی جنگ تا شورای نگهبان
حسینعلی امیری تنها یک مدیر اجرایی نیست؛ او تکنوکرات شکنجه و پروندهسازی است. سوابق او به عنوان دادستان مسجدسلیمان در دهه شصت، ریاست دادگستری کردستان و خوزستان، و عضویت در شورای نگهبان، از او مهرهای ساخته که به خوبی میداند چگونه جنایت را در پوشش قانون پنهان کند. او که پیشتر در «هیئت سه نفره نظارت بر اصل ۴۹» به مصادره اموال مخالفان مشغول بود، در دی ۱۴۰۴ از همین نبوغ برای «تروریستسازی» از جوانان معترض استفاده کرد. امیری با شناخت دقیق از منافذ قانونی، به یگانهای عملیاتی اطمینان داد که هرگونه شلیک به قلب و سر معترضان، با پوشش قضایی کامل و بدون پیگرد باقی خواهد ماند.
فرماندهی اتاق جنگ شورای تأمین در دی ۱۴۰۴
به عنوان رئیس شورای تأمین استان فارس، حسینعلی امیری مسئول مستقیم استقرار ادوات نیمهسنگین در معالیآباد شیراز و گسیل نیروهای تحت امر سپاه ناحیه به شهرهای مرودشت و ممسنی است. در ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، زمانی که فریادهای مردم شیراز ارکان قدرت را به لرزه درآورد، این امیری بود که حکم «آتش به اختیار» را در جلسات فوقالعاده صادر کرد. او با قطع سراسری اینترنت دیتای استان، راه را برای قتلعام در نقاط کوری که دوربینهای شهروند-خبرنگاران به آن دسترسی نداشتند، هموار کرد. او نه تنها دستور شلیک، بلکه دستور «پاکسازی بیمارستانی» را نیز صادر کرد تا مجروحان پیش از مداوا به بازداشتگاههای مخفی واجا منتقل شوند.
فهرست سرخ؛ بخش اول جاویدنامان راه آزادی در فارس
مسئولیت مستقیم خون این ۵۰ قهرمان که در شهرهای شیراز، مرودشت و نورآباد ممسنی به ضرب گلوله یا زیر شکنجه جان باختند، بر عهده حسینعلی امیری است. نام این جانباختگان سندی بر توحش مدیریتی اوست:
آریا شکوهی (۱۹ ساله)، آیدا رستمی، امید زارع، امیرحسین زارع (۲۱ ساله)، ایلیا اسفندیاری، باران صبوری، بردیا سلیمانی (۱۷ ساله)، بنیامین رستمی، پارسا جمالی، پویا مرادی، ترانه احمدی، جلال محمودی، حسام صادقی، حسن فیروزی، حسین حسینی، حمیرا رحیمی، دادمهر نصیری، دانیال صفری، رایان عباسی، رها اسدی، زانیار مرادی (شیراز)، ژینا رحیمی، سارینا نبوی، سپهر مقصودی (۱۶ ساله)، ستایش احمدی، سروش قادری، سوگند محمدی، سیاوش موری، شایان رحیمی، شقایق سهرابی، صدرا میرزایی، عرفان ممدوحی، علی مظفری (۱۷ ساله)، غزل امیری، فرزاد رحمانی، کسری اسدی، کیان پیرفلک (نام نمادین در لیست شیراز)، ماهان جاوید، مونا نقیبی، مهسا اکبری، میلاد معروفی، نازنین رضایی، ندا اسدی، نیما نوری، هدیه قاسمی، هستی حسین پناهی، یاسمن اسدی، یزدان مرادی، یونس برومند و آرتین رحمانی.
استراتژی «تاریکی و تزویر» در مدیریت بحران
یکی از رذیلانهترین اقدامات حسینعلی امیری در جریان اعتراضات ۱۴۰۴، مدیریت افکار عمومی از طریق دروغپردازی سیستماتیک بود. او با استفاده از نفوذ خود در صداوسیمای مرکز فارس، سناریوهای تکراری «کشتهسازی توسط معاندان» را پیش برد. امیری شخصاً بر روند اعترافات اجباری خانوادههای جانباختگان نظارت داشت تا آنها را مجبور کند علت مرگ فرزندانشان را «تصادف» یا «بیماری زمینهای» اعلام کنند. فشار او بر پزشک قانونی شیراز برای صادر نکردن گواهی فوت با علت «اصابت گلوله»، بخشی از مأموریت او برای سفیدشویی جنایات یگانهای تحت امرش بود.
تبدیل نهادهای درمانی به مراکز بازجویی
تحت نظارت عالیه امیری، بیمارستانهای بزرگ شیراز از جمله بیمارستان نمازی و رجایی، به جای پناهگاه مجروحان، به تلههای امنیتی تبدیل شدند. او با استقرار تیمهای ضربت در ورودی اورژانسها، دستور بازداشت هر شهروندی که با جراحت گلوله یا ساچمه مراجعه میکرد را صادر کرد. این اقدام ضدبشری باعث شد دهها تن از جوانان شیرازی از ترس بازداشت، در خانهها و بدون تجهیزات پزشکی جان خود را از دست بدهند. مسئولیت این «مرگهای خاموش» مستقیماً متوجه رئیس شورای تأمین استان است که حق حیات و درمان را از شهروندان سلب کرد.
مجرمی در ردای استاندار
حسینعلی امیری تصور میکند سوابق طولانیاش در شورای نگهبان و قوه قضائیه، برای او مصونیت ابدی فراهم میآورد. اما حقیقت آن است که رد پای او در خونهای ریخته شده در دی ۱۴۰۴ فارس، هرگز پاک نخواهد شد. او که با قلم خود حکم بازداشت صادر میکرد و با امضای خود فرمان سرکوب میدانی را تایید مینمود، اکنون در صدر فهرست ناقضان حقوق بشر قرار دارد. نام او به عنوان آمر اصلی جنایات شیراز، مرودشت و ممسنی در تمامی مراجع بینالمللی ثبت شده است. حسینعلی امیری باید بداند که صندلی استانداری، سنگر امنی در برابر خشم ملتی که عزیزانشان را در لیست ۵۰ نفره بالا میبینند، نخواهد بود. روز حساب نزدیک است و عدالت، گریبان معمار سرکوب فارس را خواهد گرفت.
