مهره کلیدی انسداد سیاسی و فرمانده سرکوب در نورآباد ممسنی
در ساختار قدرت استانی، فرماندار تنها یک مجری سیاستهای رفاهی نیست، بلکه در مواقع بحرانی، در قامت رئیس شورای تأمین، فرمانده اصلی عملیاتهای ضد مردمی محسوب میشود.
حسن همتی، فرماندار نورآباد ممسنی، در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ نشان داد که برای حفظ صندلی قدرت، آماده است تا پیوندهای اجتماعی و سنتی این منطقه ایلنشین را فدای ماشین سرکوب نماید.
او که مسئولیت مستقیم امنیت شهرستان را بر عهده دارد، با تبدیل فرمانداری به اتاق جنگ علیه شهروندان، مأموریت یافت تا خیزش مردم ممسنی را که ریشه در دههها تبعیض و بیعدالتی داشت، با داغ و درفش پاسخ دهد. همتی با اشراف بر جغرافیای انسانی منطقه، نقش کلیدی در شناسایی و بازداشت فعالان مدنی و ایلیاتی ایفا کرد.
بیشتر بخوانید
فرماندهی عملیات رعب توسط حسن همتی و وحشت در شورای تأمین ممسنی
به عنوان رئیس شورای تأمین شهرستان، حسن همتی مسئولیت مستقیم استقرار نیروهای یگان ویژه و گردانهای امنیتی سپاه در میادین اصلی نورآباد را بر عهده داشت. او در جلسات بحرانی دی ۱۴۰۴، با صدور مجوز استفاده از ادوات نظامی در مناطق مسکونی، راه را برای خشونت بیحدومرز علیه جوانان ممسنی هموار کرد. همتی نه تنها دستور برخورد خشن در خیابانها را صادر کرد، بلکه با ایجاد شبکهای از مخبران محلی، تلاش کرد تا کانونهای اعتراضی را پیش از شکلگیری متلاشی کند. او با سوءاستفاده از جایگاه دولتی خود، تمام امکانات لجستیکی شهرستان از جمله خودروهای دولتی و ساختمانهای اداری را در اختیار نیروهای سرکوبگر قرار داد تا ماشین کشتار بدون هیچ مانعی به فعالیت خود ادامه دهد.
فهرست سرخ؛ جاویدنامان نورآباد ممسنی
مسئولیت حقوقی و اخلاقی خون این فرزندان برومند که در جغرافیای نورآباد ممسنی و استان فارس در جریان اعتراضات ۱۴۰۴ به خاک افتادند، مستقیماً متوجه حسن همتی به عنوان رئیس شورای تأمین است. این اسامی تنها بخشی از بهای سنگینی است که مردم منطقه برای آزادی پرداختهاند:
متین سلیمانی، محمد اسدی، مرتضی صادقی، مصطفی جاوید، مونا اسدی، مهدی مرادی، نسترن صادقی، نیما اسدی، هستی مرادی، آرش رحمانی، آرمان صادقی، آروین احمدی و آیدا حسینی.
مدیریت انسداد اطلاعاتی و قطع ارتباطات در مناطق عشایری
حسن همتی با درک حساسیت اطلاعرسانی در مناطق ایلنشین، مأموریت یافت تا جریان آزاد اطلاعات را در نورآباد ممسنی بهطور کامل قطع کند. تحت دستور مستقیم او، دکلهای مخابراتی در مناطق استراتژیک شهرستان از کار افتادند و اینترنت خانگی و موبایل برای روزهای متوالی قطع شد. هدف او از این اقدام، ایجاد یک «جزیره تاریک» بود تا نیروهای تحت امرش بتوانند بدون هراس از ثبت تصاویر جنایاتشان، به یورشهای شبانه و ضربوشتم معترضان بپردازند. همتی با این کار، نه تنها حق دسترسی به اطلاعات را از مردم سلب کرد، بلکه فضایی فراهم آورد تا شایعات امنیتی و سناریوهای دروغین حکومتی جایگزین واقعیتهای میدانی شود. او مسئول اصلی انزوای خبری مردم ممسنی در روزهایی است که بیشترین نیاز را به فریاد زدن تظلمخواهی خود داشتند.
پروژه ارعاب خانوادهها و مهندسی خاکسپاریهای پنهانی
یکی از رذیلانهترین اقدامات حسن همتی در جریان اعتراضات ۱۴۰۴، اعمال فشار بر خانوادههای جانباختگان و مجروحان بود. او با احضار ریشسفیدان و بزرگان طوایف، سعی کرد از نفوذ اجتماعی آنها برای خاموش کردن شعلههای اعتراض استفاده کند. همتی با تهدید خانوادههای داغدیده به بازداشت دیگر اعضای خانواده، آنها را مجبور کرد که پیکر عزیزانشان را در سکوت مطلق و در ساعات پس از نیمهشب دفن کنند. او با اعزام مأموران لباسشخصی به مراسمهای ترحیم، فضای سوگواری را به محیطی امنیتی تبدیل کرد تا مانع از شکلگیری پیوندهای همبستگی میان قبایل شود. این رفتار همتی، توهینی آشکار به باورهای فرهنگی و سنتی مردم ممسنی و سندی محکم بر نقش او در سرکوب روانی جامعه است.
تبدیل نهادهای خدماتی به مراکز پشتیبانی سرکوب
تحت مدیریت حسن همتی، فرمانداری نورآباد از یک نهاد خدمترسان به ستاد پشتیبانی نیروهای عملیاتی تبدیل شد. او با اختصاص بودجههای اضطراری و منابع عمومی شهرستان برای تأمین جیره و تجهیزات نیروهای اعزامی از مراکز دیگر، عملاً ثروت مردم ممسنی را علیه خود آنها به کار گرفت. گزارشها حاکی از آن است که همتی حتی بر روند پذیرش مجروحان در مراکز درمانی کوچک شهرستان نیز نظارت امنیتی داشته و کادر درمان را مکلف کرده بود که مشخصات تمامی مراجعان با جراحتهای مشکوک را بلافاصله به فرمانداری و نهادهای امنیتی گزارش دهند. این اقدام او باعث شد بسیاری از مجروحان از ترس بازداشت، از مراجعه به پزشک خودداری کنند که منجر به بروز آسیبهای جسمی جبرانناپذیر برای بسیاری از جوانان منطقه شد.
فرمانداری که اقدام به کشتار مردم کرد
حسن همتی تصور میکند که با خوشخدمتی به دستگاه سرکوب و مدیریت آهنین اعتراضات ۱۴۰۴ در ممسنی، جایگاه خود را در ساختار قدرت تثبیت کرده است. اما حقیقت آن است که او نام خود را به عنوان عاملی ثبت کرد که به جای صیانت از جان همشهریانش، جادهصافکن قاتلان شد. او که باید نماینده مطالبات مردم در برابر مرکز میبود، به بازوی ضاربان تبدیل شد. پرونده اقدامات او در نورآباد ممسنی، از دستور قطع اینترنت تا مدیریت دفنهای اجباری، بهدقت مستند شده است. حسن همتی باید بداند که حافظه تاریخی ایل ممسنی طولانی است و روزی که غبار استبداد کنار برود، او باید در برابر تکتک نامهایی که در فهرست قربانیان این گزارش آمده است، پاسخگو باشد. عدالت برای آمران سرکوب، گریزناپذیر است.
