آمر سرکوب کودکان و جوانان در اعتراضات ۱۴۰۴ آذربایجان شرقی
استان آذربایجان شرقی و بهویژه شهر تبریز، در جریان خیزش سراسری دی ۱۴۰۴، شاهد یکی از وحشیانهترین برخوردهای امنیتی با معترضان بود.
مسئولیت مستقیم آمریت در این سرکوبهای خونین بر عهده سرتیپدوم پاسدار اصغر عباسقلیزاده، فرمانده سپاه عاشورا است. عباسقلیزاده که از سال ۱۳۸۸ در ردههای مختلف فرماندهی این سپاه حضور داشته، با کولهباری از تجربه در مهار خیزشهای مردمی، در دی ۱۴۰۴ مأموریت یافت تا به هر قیمتی فریاد حقطلبی مردم آذربایجان را خاموش کند.
او با صدور دستور شلیک مستقیم، مسئولیت جانباختن کودکانی را بر عهده دارد که حتی به سن قانونی نرسیده بودند.
بیشتر بخوانید
عمری در خدمت سرکوب؛ صعود اصغر عباسقلیزاده در سایه خون
بررسی سوابق اصغر عباسقلیزاده نشاندهنده وفاداری مطلق او به ساختار سرکوب است. او که در سال ۸۸ ریاست ستاد سپاه عاشورا را بر عهده داشت، پلههای ترقی را با جانشینی و فرماندهی لشکر ۳۱ عاشورا طی کرد تا در نهایت در آبان ۱۴۰۰ به فرماندهی کل سپاه استان برسد. این تداوم حضور، از او مهرهای ساخته است که به تمامی زوایای امنیتی تبریز اشراف دارد. در اعتراضات دی ۱۴۰۴، او با استفاده از این اشراف، دستور محاصره محلات تبریز و شلیک به سوی معترضان را صادر کرد؛ دستوری که منجر به پرپر شدن نوجوانان ۱۳ و ۱۶ ساله در خیابانهای این شهر گشت.
فهرست جاویدنامان آذربایجان شرقی؛ سند جنایات اصغر عباسقلیزاده
شلیکهای هدفمند نیروهای تحت امر اصغر عباسقلیزاده در ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، منجر به جانباختن تعدادی از فرزندان ایران شد که نامشان سندی بر جنایت علیه بشریت است:
کودکان و نوجوانان: امیررضا عبداللهی (۱۳ ساله)، مهدی موسوی (۱۶ ساله) و آرین جلیلی (۱۸ ساله).
محمد، رضا و علی جعفری که در ۱۸ دی هدف قرار گرفتند؛ و محمدامین و امیرحسین صمدی که در ۱۹ دی ماه جان خود را فدای راه آزادی کردند.
دیگر جاویدنامان ۱۸ دی: اسماعیل شربیانی و سیامک بابا.
کشته شدن یک کودک ۱۳ ساله تحت فرماندهی عباسقلیزاده، هیچ توجیهی جز آمریت در قتل عمد و قساوت سیستماتیک ندارد. او با تبدیل کردن تبریز به پادگانی نظامی، حق حیات را از کمسنوسالترین شهروندان سلب کرد.
آمریت در بازداشتگاههای سپاه و فشار بر هویت آذری
تحت نظارت اصغر عباسقلیزاده، بازداشتگاههای امنیتی سپاه عاشورا شاهد شکنجههای شدید معترضانی بود که در جریان دی ۱۴۰۴ بازداشت شدند. او با سوءاستفاده از نفوذ خود در نهادهای سنتی، تلاش کرد تا با ایجاد رعب و وحشت در میان بازاریان و فعالان مدنی تبریز، مانع از اعتصابات سراسری شود. همچنین عباسقلیزاده مسئول اصلی سیاست «ربودن پیکرها» و تهدید خانوادههای جاویدنامانی چون امیررضا عبداللهی است تا آنها را مجبور به سکوت و عدم برگزاری مراسم سوگواری کند. او با استقرار نیروهای مسلح در بیمارستانهای تبریز، درمان مجروحان را به مسیری برای شناسایی و انتقال به انفرادی تبدیل کرد.
اصغر عباسقلیزاده در پیشگاه دادخواهی ملت
نام اصغر عباسقلیزاده اکنون در تاریخ آذربایجان با خون امیررضا عبداللهی ۱۳ ساله و مهدی موسوی ۱۶ ساله گره خورده است. او که گمان میبرد با تکیه بر دههها سابقه نظامی میتواند صدای آزادیخواهی را در آبرسان و میدان ساعت خاموش کند، باید بداند که هر قطره خون ریخته شده، کیفرخواستی است که راه گریز را بر او خواهد بست. عباسقلیزاده با صدور دستور آتش به سوی کودکان در اعتراضات ۱۴۰۴، خود را در برابر اراده ملتی قرار داد که نه میبخشد و نه فراموش میکند. روزی که غبار استبداد کنار رود، او باید در یک دادگاه عادلانه پاسخگوی تکتک جانهایی باشد که با دستور او از کالبد فرزندان آذربایجان خارج شد.
