توجیه دیپلماتیک سرکوب و انکار جنایت
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه، در جریان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴، به عنوان بازوی رسانهای نظام در سطح بینالمللی عمل کرد. نقش او فراتر از یک سخنگوی عادی بود؛ او با اتخاذ مواضع تهاجمي، عملاً پوششی سیاسی برای اقدامات نظامی یگانهای ویژه و سپاه پاسداران فراهم کرد تا هزینههای بینالمللی سرکوب را کاهش دهد.
مشروعیتزدایی از معترضان و برچسبزنی تروریستی
اسماعیل بقایی در نشستهای خبری هفتگی خود در دیماه ۱۴۰۴، با ادبیاتی تند، معترضان را از حقوق شهروندی محروم کرد:
بیشتر بخوانید
حسن مفخمی شهرستانی؛ مجری سرکوب در مازندران در قیام ۱۴۰۴
وی در واکنش به تجمعات ۱۸ و ۱۹ دی، معترضان را «عناصر آموزشدیده توسط سرویسهای بیگانه» و «گروههای تروریستی صادر شده به مرزها» نامید. این اظهارات دقیقاً زمانی بیان شد که نیروهای امنیتی در حال شلیک مستقیم به مردم بودند و این سخنان، مجوزی دیپلماتیک برای ادامه کشتار صادر کرد.
انکار سازمانیافته آمار جانباختگان و شکنجهها
یکی از اصلیترین وظایف بقایی در این دوره، مداخله در گزارشهای نهادهای حقوق بشری بود:
انکار نمونههای میدانی: او گزارشهای مربوط به کشته شدن هزاران نفر و شکنجه در بازداشتگاهها را «اخبار جعلی» و «جنگ روانی دشمن» توصیف کرد. او با وقاحت مدعی شد که مأموران امنیتی در ایران حتی سلاح گرم به همراه ندارند و هرگونه تلفات را به «سناریوی کشتهسازی» توسط خودِ معترضان نسبت داد.
تهدید مستقیم کشورهای حامی حقوق بشر
اسماعیل بقایی در جریان اعتراضات ۱۴۰۴، کشورهایی را که نسبت به سرکوبها ابراز نگرانی کرده بودند، تهدید به «اقدام متقابل» کرد:
او با احضار سفرا و صدور بیانیههای تند، تلاش کرد تا جامعه جهانی را از واکنش به نقض حقوق بشر در ایران منصرف کند. او تأکید کرد که «امنیت داخلی خط قرمز است و هیچ کشوری حق دخالت در نحوه برخورد با آشوبگران را ندارد».
توجیه قطع اینترنت در مجامع بینالمللی
در حالی که قطع اینترنت در ۱۸ دی ۱۴۰۴ ارتباط مردم با جهان را قطع کرده بود، بقایی در پاسخ به خبرنگاران خارجی، این اقدام را «یک ضرورت امنیتی برای مقابله با هدایت تروریسم از خارج» عنوان کرد و عملاً حق دسترسی به اطلاعات را به عنوان یک تهدید امنیتی جلوه داد.
خلاصه موارد آمریت و عاملیت در ۱۴۰۴:
منصب: سخنگوی وزارت امور خارجه
نقش کلیدی: تحریف حقایق میدانی، تئوریزه کردن سرکوب در ابعاد بینالمللی و مشروعیتبخشی به برخورد خشن پلیس و سپاه.
اتهامات حقوق بشری: مشارکت در پنهانکاری جنایات علیه بشریت، اشاعه اطلاعات گمراهکننده جهت ممانعت از دادرسی بینالمللی و تهدید فعالان حقوق بشر.
اسماعیل بقایی در دی ۱۴۰۴ نشان داد که دیپلماسی در حکومت ملایان، نه ابزاری برای گفتگو، بلکه سپری برای محافظت از آمران سرکوب است. او با دروغپردازی سیستماتیک، تلاش کرد تا صدای دادخواهی قربانیان را در پشت درهای بسته وزارت خارجه خفه کند.
