مهندس احکام اعدام و بازوی قضایی کشتار اصفهان در اعتراضات ۱۴۰۴
در چرخه سرکوب خیزش سراسری دی ۱۴۰۴، اگر سپاه و فراجا مسئولیت شلیک در خیابان را بر عهده داشتند، اسدالله جعفری، رئیس کل دادگستری استان اصفهان، مسئولیت قانونی کردن این جنایات و تبدیل فریادهای آزادیخواهانه به پروندههای امنیتی را بر عهده داشت.
جعفری که از آبان ۱۴۰۰ بر کرسی ریاست دادگستری اصفهان تکیه زده، در جریان وقایع اخیر با تشکیل «شعب ویژه رسیدگی به جرایم علیه امنیت»، روند دادرسی عادلانه را به کلی متوقف کرد و با صدور کیفرخواستهای فلهای تحت عناوین محاربه و افساد فیالارض، زمینهساز صدور احکام سنگین برای معترضان شد.
او که سابقهای طولانی در نقض حقوق بشر و تحریمهای بینالمللی دارد، در دی ۱۴۰۴ بار دیگر ثابت کرد که دستگاه قضایی تحت امر او، تنها بازویی برای تثبیت استبداد است.
بیشتر بخوانید
کارنامه سیاه اسدالله جعفری از مازندران تا اصفهان
بررسی سوابق اسدالله جعفری نشاندهنده یک ثبات قدم ترسناک در نقض حقوق شهروندی است. او در دوران تصدی دادستانی مازندران، به دلیل بازداشتهای غیرقانونی و بدرفتاری سیستماتیک با زندانیان، در لیست تحریمهای اتحادیه اروپا قرار گرفت. جعفری که تخصص ویژهای در سرکوب اقلیتهای مذهبی و فعالان مدنی دارد، پس از طی کردن مدارج قدرت در خراسان شمالی، به اصفهان اعزام شد تا در این کانون اعتراضات، مشت آهنین دستگاه قضا باشد. او در سال ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ با تشدید فشار بر زنان و صدور احکام تحقیرآمیز در حوزه حجاب اجباری، زمینهساز خشم عمومی شد که در نهایت در دی ۱۴۰۴ به انفجار اجتماعی انجامید.
آمریت در پروندهسازی و تایید شکنجه در دی ۱۴۰۴
در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴، اسدالله جعفری به عنوان عالیترین مقام قضایی استان، دستور همکاری کامل دادستانها با نهادهای اطلاعاتی را صادر کرد. تحت نظارت او، گزارشهای بازجویان سپاه و وزارت اطلاعات بدون هیچگونه بررسی مستقل به کیفرخواست تبدیل شد. جعفری با نادیده گرفتن گزارشهای مربوط به شکنجه وحشیانه بازداشتشدگان در زندان دستگرد و بازداشتگاههای مخفی، عملاً به شکنجهگران مصونیت بخشید. او با حضور در رسانهها و «اغتشاشگر» نامیدن معترضان پیش از برگزاری دادگاه، اصل برائت را زیر پا گذاشت و راه را برای صدور احکام اعدام و حبسهای طولانیمدت هموار کرد.
فهرست سرخ؛ بخش سوم قهرمانان جانباخته اصفهان
مسئولیت حقوقی و کیفری خون این ۵۱ تن از فرزندان ایران که در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ به خاک و خون کشیده شدند، بر عهده دستگاهی است که اسدالله جعفری ریاست آن را بر عهده دارد. او با تایید ضمنی خشونت نیروهای ضارب، شریک جرم قتل این عزیزان است:
علیرضا خربو (۲۰ ساله)، زهره شماعیزاده، پوریا دهقانی (۲۱ ساله)، میلاد قاسمی (۳۸ ساله)، آریا حیدری دهکردی (۲۱ ساله)، عارفه بیگی (۲۰ ساله – زرینشهر)، علیرضا بخشیزاده (شهرضا)، پوریا جهانگیری (شهرضا)، سید علیرضا موسوی (۲۳ ساله – فولادشهر)، محمد متین رنجکش (۲۳ ساله)، آرمیا لاچیانی، حمید مظاهری (۳۵ ساله)، مجید سیاسی، سید حسین موسوی (۲۵ ساله – شهرضا)، جواد رنجبر (شهرضا)، پویا قشقایی (۳۰ ساله – شهرضا)، امیرعباس باغستانی (۱۷ ساله – شهرضا)، مبین عاشوری (شهرضا)، عبدالله ادیبی (سده)، عباس امینزاده (سده)، حسین براتی (سده)، محمد خلیلی (نایین)، اشکان رستمی (نایین)، مهدی ابدالی (۳۵ ساله – نایین)، ایمان نجارحسینی (۲۱ ساله – نایین)، رستم مبارکآبادی (۳۰ ساله – مبارکه)، حسین ایرانپور (مبارکه)، میلاد ایرانپور (۳۰ ساله – مبارکه)، مهدی فخاری (۲۲ ساله – مبارکه)، محمد امین عقیلیزاده (۱۷ ساله – فولادشهر)، علی ایازی (۱۸ ساله)، آرمین عباسپور (۲۲ ساله)، سپهر گنجه (۳۲ ساله)، سعید کیانی (۳۰ ساله)، حسن رادی (۲۴ ساله – نجفآباد)، علیرضا خدادادی (نجفآباد)، رضا احمدیآبادی (۵۳ ساله – فولادشهر)، علیرضا سیدصالح (۴۴ ساله – فولادشهر)، اسماعیل پناهی، میکائیل مصطفوی، مجید اسماعیلی، ملاکه رضویان (۴۰ ساله)، داوود سلطانی هلیسادی (۳۸ ساله)، پژمان نیکبخت (۱۸ ساله)، حمدالله سلیمیان ناقانی (۳۵ ساله)، ناصر توکلیان (۴۰ ساله)، محمد پایمرد (۲۴ ساله)، مجتبی (شاهمراد) شهپری، مهدی مصطفاییپور، حمیدرضا همتی (۲۱ ساله) و محمد توکی.
انسداد مسیر عدالت و تهدید خانوادههای دادخواه
اسدالله جعفری علاوه بر صدور احکام مرگ، وظیفه مسدود کردن مسیر دادخواهی خانوادهها را نیز بر عهده داشت. او با تهدید وکلای مستقل و بازداشت مدافعان حقوق بشر در اصفهان، تلاش کرد تا صدای مظلومیت جانباختگان به گوش جهان نرسد. تحت آمریت او، شعبههای دادگاه انقلاب اصفهان به قربانگاه جوانانی تبدیل شد که تنها جرمشان طلب زندگی عادی بود. جعفری با وقاحت تمام، جنایات نیروهای لباس شخصی را «دفاع مشروع» قلمداد کرد و همزمان دستور بازداشت خانوادههایی را داد که به دنبال پیکر فرزندان خود در مقابل دادگستری تجمع کرده بودند.
لزوم محاکمه اسدالله جعفری در دادگاههای بینالمللی
اسدالله جعفری نمونه بارز فردی است که عدالت را در مسلخ سیاست ذبح کرده است. او که با تکیه بر پروندهسازیهای واهی، احکام اعدام بسیاری از جوانان اصفهان را امضا کرده، باید بداند که تحریمهای سال ۱۳۹۰ تنها پیشدرآمدی برای حسابکشی بزرگ تاریخی است. نام او در کنار ۵۱ قهرمانی که در این بخش از پرونده ذکر شد، به عنوان نماد بیعدالتی و شقاوت قضایی باقی خواهد ماند. روزی که ترازوی عدالت به دست مردم بیفتد، اسدالله جعفری باید در قبال تکتک احکام مرگ و شکنجههایی که تحت ریاست او در زندانهای اصفهان رخ داده، پاسخگو باشد.
