فرمانده ارشد کشتار در جنوب غرب و آمریت در اعتراضات ۱۴۰۴
در جغرافیای سرکوب حکومت ایران، قرارگاه منطقهای کربلا به عنوان ستاد فرماندهی کل نیروهای زمینی سپاه در جنوب غرب ایران، نقشی محوری در مدیریت خشونت دارد.
در رأس این ساختار، سرتیپ پاسدار احمد خادم سیدالشهدا (با نام اصلی احمد دانشپژوه) قرار دارد؛ مردی که نه تنها در دوران جنگ، بلکه در دهههای اخیر به عنوان «حاکم نظامی» استانهای خوزستان، لرستان و کهگیلویه و بویراحمد شناخته میشود.
او که پیشتر به دلیل نقش مستقیم در استفاده از سلاحهای جنگی علیه معترضان خرمآباد و ایذه در لیست تحریمهای بینالمللی قرار گرفته بود، در جریان اعتراضات ۱۴۰۴ بار دیگر نشان داد که تخصص اصلی او، تبدیل مطالبات مردمی به حمام خون است.
بیشتر بخوانید
خادم سیدالشهدا به عنوان هماهنگکننده عالی نیروهای زرهی و عملیاتی، مسئول اصلی انسداد فضای سیاسی و کشتار شهروندان در این سه استان است.
فرماندهی قرارگاهی و هدایت ماشین جنگی در خیابان توسط احمد خادم سیدالشهدا
احمد خادم سیدالشهدا در مقام فرمانده قرارگاه کربلا، مسئولیت مستقیم هماهنگی بین سپاه ولیعصر خوزستان، سپاه ابوالفضل لرستان و سپاه فتح کهگیلویه را بر عهده داشت. در اعتراضات ۱۴۰۴، دستور اعزام یگانهای امنیتی و ادوات سنگین زرهی به شهرهایی چون اهواز، ایذه، خرمآباد و ازنا مستقیماً از ستاد تحت امر او صادر شد. او با استفاده از تجربه خود در سرکوبهای پیشین، استراتژی «محاصره و شلیک» را در محلات حاشیهنشین و شهرهای کوچک پیاده کرد. خادم سیدالشهدا با فرماندهی بر لایههای مختلف بسیج و سپاه، خیابانها را به میدان جنگی نابرابر تبدیل کرد که در آن، پاسخ هر فریادی با گلولههای کلاشنیکف و دوشکا داده شد. او معمار اصلی تاریکی اطلاعاتی در جنوب غرب بود تا جنایات نیروهایش از چشم دنیا پنهان بماند.
فهرست سرخ؛ جاویدنامان خوزستان تحت آمریت قرارگاه کربلا
مسئولیت مستقیم خون این شهروندان که در شهرهای مختلف خوزستان در جریان اعتراضات ۱۴۰۴ به خاک افتادند، بر عهده عالیترین مقام نظامی منطقه، یعنی احمد خادم سیدالشهداست:
اسماعیل قریشوندی (ایذه)، آذر مهدیزاده (اندیمشک)، سید حسن فاضلی (اهواز)، رضا شاسیپور (ایذه)، احسان شهپری (ایذه)، جعفر پارسا برومند (آبادان)، حسین بهمنی (باغملک)، هادی شاهولی (دزفول)، مسعود ستوده مهر (دزفول)، علی عشیری لر (دزفول)، مسلم عبدالهی (دزفول)، مصطفی عیسوند شریفی (دزفول)، حمید شاکریان (دزفول)، مهدی پوررستی (دزفول)، عبدالله فتحیمرد (شوشتر)، مهرداد منجزی (شوشتر)، محمدعلی عرار (شوشتر)، محمدعلی آراد (شوشتر)، مهدی کریمی (گتوند)، ناجی سواری، علی سکنی، حسین پوشنه، احمد عشیری، پرهام داودی، حسین کرمپور، رهام سیفی، علی طرفی و مصطفی فلاف.
فهرست سرخ؛ جاویدنامان لرستان و کهگیلویه در اعتراضات ۱۴۰۴
سایه سرکوب احمد خادم سیدالشهدا بر لرستان و کهگیلویه نیز سنگینی میکرد. اسامی زیر گواهی بر توحش نیروهایی است که تحت فرماندهی قرارگاهی او عمل میکردند:
امیرحسام خدایاریفرد (کوهدشت)، شایان اسداللهی (ازنا)، مصطفی فلاحی (کودک ۱۵ ساله – ازنا)، وهاب قائدی (ازنا)، احمدرضا امانی (ازنا)، احد ابراهیمپور عبدلی (نورآباد)، طاها صفری (۱۵ ساله – ازنا)، رضا مرادی ابدالوند (ازنا)، علی علیپور لر (پلدختر)، ایمان مرزبان (ازنا)، منصور شهسواری (الیگودرز)، عرفان گودرزی (بروجرد)، مصیب نظامی (بروجرد)، حسین صادقی (خرمآباد)، محسن حسینیان مقدم (خرمآباد)، سحر گلچین (خرمآباد)، ملکنیاز کردلیوند (خرمآباد)، حسن محمدی (خرمآباد)، مازیار ساکی (خرمآباد)، پارسا لرستانی بیرانوند (۱۸ ساله – خرمآباد)، رسول طهماسبی لر (خرمآباد)، محمد چگنی شاهکرمی (خرمآباد)، محمد همتیان (دورود)، اکبر تیموری داوری (کوهدشت)، احسان (۱۷ ساله) و ثارالله فرخی (کهگیلویه و بویراحمد).
مهندسی سرکوب در مناطق ایلیاتی و عشایری
یکی از نقشهای کلیدی احمد خادم سیدالشهدا در اعتراضات ۱۴۰۴، مدیریت سرکوب در مناطق با بافت عشایری و قومی بود. او با درک نفوذ سنتهای ایلی در خوزستان و لرستان، دستور بازداشتهای پیشگیرانه سران طوایف و جوانان بانفوذ محلی را صادر کرد تا از پیوستن قبایل به جریان اعتراضات جلوگیری کند. او با گسیل نیروهای لباسشخصی میان قبایل و ایجاد تفرقه، تلاش کرد تا همبستگی ملی را درهم بشکند. در شهرهایی چون ایذه و کوهدشت، نیروهای تحت امر او با بیرحمی تمام حتی به مراسمهای سوگواری حمله کردند تا اجازه ندهند خون جانباختگان به سوختی برای تداوم خیزش تبدیل شود. این رفتار نشاندهنده کینه عمیق او نسبت به مردمی است که دهههاست زیر بار تبعیض و فقر قد علم کردهاند.
لاپوشانی جنایات و مصونیتبخشی به ضاربان
به عنوان فرمانده ارشد منطقه، احمد خادم سیدالشهدا ضامن مصونیت تمام نیروهای قاتل در سپاه و بسیج بود. او با اعمال فشار بر نهادهای قضایی و پزشکی قانونی در خوزستان و لرستان، مانع از ثبت دقیق علت مرگ جانباختگانی شد که با شلیک مستقیم گلولههای جنگی کشته شده بودند. تحت نظارت او، بسیاری از پیکرهای جانباختگان اعتراضات ۱۴۰۴ تنها به شرط سکوت خانوادهها و پذیرش سناریوهای دروغین (مانند کشته شدن توسط عوامل نفوذی) تحویل داده شد. او مسئول مستقیم سیاستی است که در آن، قاتلان معترضان نه تنها محاکمه نمیشوند، بلکه با تایید قرارگاه کربلا، تشویق و ترفیع میگیرند. این سطح از پنهانکاری، بخش جداییناپذیر از ماشین جنایت سیدالشهداست.
مجرمی که در سایه قرارگاه پناه گرفته است
احمد خادم سیدالشهدا گمان میکند با تکیه بر دیوارهای بلند قرارگاه کربلا و درجات نظامیاش، از حسابرسی تاریخ در امان است. اما حقیقت آن است که نام او اکنون با خون دهها تن از جوانان و کودکان خوزستان و لرستان گره خورده است. او که با قلم خود حکم مرگ صادر کرده و با امضایش نیروهای زرهی را به جان مردم انداخته، متهم ردیف اول جنایت علیه بشریت در جنوب غرب ایران است. تحریمهای بینالمللی تنها آغاز کار است؛ لیست طولانی جانباختگانی که در این مطلب آمد، کیفرخواستی است که هرگز کهنه نخواهد شد. خادم سیدالشهدا باید بداند که روزی فریاد دادخواهی از نیزارهای ماهشهر تا کوههای لرستان، او را به پای میز عدالت خواهد کشاند.
