خانه امن ظاهر اسم شیکی است. اما خانه های امنی که در سراسر ایران یافت می شوند محلهای ناشناخته و غیررسمی است که عموما در اختیار وزارت اطلاعات رژیم ایران و سپاه پاسداران هستند. در این محلها چون غیر رسمی است و کسی مسئولیت آن را نمی پذیرد، عوامل دست اندرکار در شکنجه کردن و زجر دادن زندانیان و اسیران خود دست باز دارند. خانه امن در مهرآباد جنوبی یکی از این شکنجه گاههاست.
حامد عادلی یکی از مخبران و سرکوبگران در محله مهرآباد جنوبی شمشیری تهران است. او یک ساچمهزن حرفهای است. خود و پدرش، منوچهر عادلی، از بسیجیان فعال در مسجد جعفر صادق محله شمشیری هستند.
پدرش، منوچهر عادلی، ناظم دبیرستان نمونه دولتی امام صادق در منطقه 9 تهران است که او نیز از سرکوبگران و مخبران است و در جاسوسی و پروندهسازی علیه معلمان و ارسال معترضان ضد نظام به زندان نقش دارد.
درهمین زمینه
محل زندگی منوچهر عادلی در خیابان سلطانی، محله شمشیری قرار دارد.
پسر او، حامد عادلی، در تمامی اعتراضات دست به سرکوب معترضان میزند. او با استفاده از پنجهبکس و ساچمه، به زنان و دختران معترض حمله میکند و با اسپری فلفل به چشمان آنها میزند.
خانه امن محله شمشیری
در محله شمشیری، یک خانه امن بسیج وجود دارد که از آن برای شکنجه و پروندهسازی استفاده میشود.
دختران معترضی که در سال 1401 بازداشت میشدند، به این خانه امن در محله شمشیری منتقل میشدند. این خانه متعلق به پدر زن جواد اللهکرم (فرمانده مدافع حرم) است.
در این خانه، که در کوچهای به نام “کوچه مهربانی” واقع شده، پرچم ایران در بالای آن قرار دارد. افغانها برای ثبتنام به این مکان مراجعه میکنند تا به سوریه بروند. در جنگ فلسطین، این خانه با پرچمهای ایران و فلسطین آذینبندی شده بود و در جنگ حزبالله نیز پرچمهای ایران و حزبالله در آن نصب میشد. در حال حاضر، همچنان پرچم ایران و سیاهپوشهای فاطمیه در این محل مشاهده میشود.
دوستان عزیز، هرگونه اطلاعات تکمیلی راجع به این مزدور و این محل دارید را برای ما ارسال کنید.
