سیدعباس حسینی در مقام فرماندار و رئیس شورای تامین پیشین آمل، مسئولیت مستقیم تیراندازی به معترضان و بازداشت‌های گسترده شهروندان را بر عهده داشته است. او با هدایت نهادهای انتظامی، نقشی کلیدی در جان‌باختن چندین شهروند و نقض سیستماتیک آزادی‌های فردی ایفا کرد.
مسئولیت مستقیم سیدعباس حسینی در حوادث خونبار آمل
سیدعباس حسینی به عنوان فرماندار پیشین آمل، در تمامی وقایع مرتبط با نقض حقوق بشر توسط نیروهای انتظامی این شهرستان مسئولیت دارد. او در جریان اعتراضات گسترده شهریور و پاییز ۱۴۰۱، ریاست شورای تامین این شهر را بر عهده داشت. این اعتراضات که پس از جان‌باختن مهسا امینی در تهران آغاز شد، در آمل با برخورد شدید نیروهای تحت امر سیدعباس حسینی روبرو گشت. بر اساس گزارش‌های معتبر حقوق بشری، دستکم ۱۱ شهروند در این شهر به ضرب گلوله مستقیم کشته شدند. سیدعباس حسینی به عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی، ناظر بر استفاده از سلاح‌های ساچمه‌زنی علیه مردم بوده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که نیروهای امنیتی بالاتنه و صورت معترضان را هدف قرار داده‌اند. همچنین استفاده مکرر از سلاح کمری برای برخورد با شهروندان در اسناد حقوق بشری ثبت شده است. سیدعباس حسینی در جایگاهی بود که می‌توانست از اعمال خشونت عریان علیه مردم جلوگیری کند. با این حال، در دوران مدیریت وی، آمل به یکی از نقاط بحرانی و پر تلفات تبدیل شد. نام‌هایی چون غزاله چلاوی و عرفان رضایی از جمله قربانیانی هستند که در زمان مسئولیت او جان باختند. شلیک گاز اشک‌آور به مراسم چهلم جان‌باختگان نیز از دیگر اقدامات سرکوبگرانه در دوره اوست. سیدعباس حسینی باید پاسخگوی تمامی این اقدامات قهرآمیز باشد.
موج بازداشت‌های گسترده و برخورد با دانشجویان و کودکان
در جریان سرکوب‌های خیابانی، سیدعباس حسینی بر فرآیند بازداشت گسترده شهروندان و دانشجویان آملی نظارت کامل داشت. تنها در آخرین روزهای شهریور ۱۴۰۱، خبر بازداشت دستکم ۵۰ شهروند در این شهرستان رسانه‌ای شد. سیدعباس حسینی به عنوان رئیس شورای تامین، مسئولیت نگهداری این افراد در شرایط دشوار زندان را بر عهده دارد. در ۱۶ آبان ۱۴۰۱ نیز فرمانده انتظامی آمل از دستگیری ۱۶ نفر دیگر تحت عنوان لیدری خبر داد. دانشجویان و نخبگان آمل از جمله اقشاری بودند که هدف این برخوردها قرار گرفتند. سیدعباس حسینی در حالی ریاست اجرایی شهر را داشت که کودکان نیز از بازداشت‌ها مصون نماندند. افرادی چون ارمیا کرد و حسین ابراهیم‌پور در زمره کودکانی هستند که بازداشت شدند. این دستگیری‌ها بدون رعایت استانداردهای قانونی و با هدف ایجاد رعب و وحشت انجام شد. سیدعباس حسینی با تکیه بر جایگاه خود، مسیر را برای نهادهای امنیتی جهت سرکوب صداهای معترض هموار کرد. فاطمه‌زهرا صحراگرد و شورا فکری از جمله زنانی بودند که در این دوران بازداشت شدند. مداخلات سیدعباس حسینی تنها به اعتراضات محدود نماند و به حریم خصوصی مردم نیز کشیده شد. در مرداد ۱۴۰۱، وی بر بازداشت ۲۷ نفر از اعضای یک تور گردشگری نظارت داشت. این برخوردها نشان‌دهنده نگاه امنیتی سیدعباس حسینی به تمامی شئون زندگی شهروندان است.
سوابق سرکوب و نقش سیدعباس حسینی در ساختار قدرت
سیدعباس حسینی طی سال‌های اخیر در سطوح مختلف مدیریتی استان مازندران حضور فعال داشته است. سوابق وی به خوبی نشان‌دهنده جایگاه او در بدنه اجرایی و امنیتی منطقه است:
معاون پیشین مدیرکل هماهنگی امور اقتصادی استان مازندران
سرپرست و سپس فرماندار شهرستان آمل از ۲۵ دی ۱۴۰۰ تا ۸ خرداد ۱۴۰۲
مشاور و سرپرست حوزه استانداری مازندران از ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ تا کنون (دی ۱۴۰۴)
سیدعباس حسینی در زمان وقوع اعتراضات ۱۴۰۱، به عنوان فرماندار، فرماندهی عالی نیروهای انتظامی شهرستان را بر عهده داشت. طبق قوانین جاری، تمامی نهادهای انتظامی در سطح شهرستان تابع دستورات و سیاست‌های فرمانداری هستند. سیدعباس حسینی با استفاده از این اختیارات، از ابزارهای سخت برای خاموش کردن اعتراضات استفاده کرد. وی حتی پس از پایان دوره فرمانداری، به دلیل خدماتش در سرکوب، به پست‌های حساس‌تری منتقل شد. حضور او در حوزه استانداری نشان از تداوم نفوذ وی در سیاست‌های کلان استان دارد. سیدعباس حسینی به عنوان یکی از مهره‌های کلیدی در مدیریت بحران‌های اجتماعی مازندران شناخته می‌شود. او با نادیده گرفتن حقوق بنیادین مردم، مسیر ارتقای شغلی خود را در ساختار قدرت طی کرده است. کارنامه او در آمل همواره با خاطره تلخ جان‌باختگان آن سال همراه خواهد بود. سیدعباس حسینی باید در قبال دستورات صادر شده در شورای تامین پاسخگو باشد.
در همین زمینه
سیدنادر صفوی میرمحله فرماندار رضوانشهر کیست؟
فهرست قربانیان و تداوم نقض حقوق بشر در آمل
سیدعباس حسینی با عملکرد خود، لیست بلندی از قربانیان فردی و گروهی بر جای گذاشته است. نام برخی از افرادی که توسط دستگاه تحت امر او آسیب دیده‌اند به شرح زیر است: محمد فلاح، سید سینا موسوی، فاطمه‌زهرا صحراگرد، شورا فکری، سحر نیک‌منش، ابوالفضل قاسمی، امیرعلی سلیمانی، امیرحسین سلیمانی، امیرمحمد علیزاده، امیررضا غلامپور، آرش امیرمکرمی، اشکان ولایی، عرفان رضایی نوایی، غزاله چلاوی، مرضیه زیاری، احمد اختر، علیرضا کلته، علی ولی‌پور، شهرام تاجیک، سعید اشویی، سجاد دریاباری، سید علیرضا حریربافان، سیده افروزه حریربافان، شهاب شکوری، شهرام جمالی، سهراب تقی‌زاده، زهرا تیزتگ، آرین زابلی، بابک کیا، جواد حسینی گودرزی، خدایار خسروداد، دانیال راعی، رامین محمودیان، رضا اکبرزاده، علی بخشی، امیرعلی کیوانپور، امیرحسین نجوار، ارمیا کرد، فرهان آذری، فاطمه حسنی، همتا قاسمی، کسرا جلیلیان، کمیل قاسم‌تبار، مریم نجاتی، مهدی حسین‌زاده، مهدی شابابازاده، مهدی طهماسبی، مهرداد حسن‌زاده، میلاد حسن‌زاده، مبینا موسوی، محمدعرفان افشاری، محمدحسن احمدپور، محمدحسین فیروزی، مرتضی قاسمی، مصطفی حسین‌زاده، مصطفی لطفی، نیلوفر رضوان، شهیار صداقت، طاها کیانی، علی محمدزاده، حدیث کرمی، حسین ابراهیم‌پور.
قربانیان گروهی شامل شهروندان عادی آمل و معترضان اعتراضات ۱۴۰۱ در این شهرستان هستند. سیدعباس حسینی به عنوان یکی از مسئولان اصلی این فجایع، همچنان در مناصب حکومتی حضور دارد. بررسی دقیق عملکرد سیدعباس حسینی نشان‌دهنده ترجیح منافع سیاسی بر جان شهروندان است. او با تایید بازداشت‌های فله‌ای، حق دادرسی عادلانه را از بسیاری از جوانان سلب کرد.
منابع:
دادگستر
بالاترین
