مصطفی پورمحمدی در مقام دادستان پیشین انقلاب و سپس معاون و جانشین وزیر اطلاعات نقش مستقیم در سرکوب شهروندان ایران داشته است.
مصطفی پورمحمدی در مقام دادستان انقلاب و سپس معاون و جانشین وزیر اطلاعات، نقش مهمی در نقض حقوق بشر داشته است. اعدام و کشتار زندانیان سیاسی در دهه ۶۰ از مهمترین موارد نقض حقوق بشر محسوب میشود. همچنین، طرح گشت ارشاد در میانه دهه ۸۰ و در زمان وزارت او برای کنترل پوشش زنان آغاز شد.
پورمحمدی، در مقام دادستان انقلاب در سالهای ابتدایی نظام و سپس جانشین و معاون وزیر اطلاعات، مستقیماً در اعدام و قتل زندانیان نقش داشت. او بهویژه در جریان اعدامهای گسترده ۱۳۶۷، نماینده وزارت اطلاعات در زندان اوین بود. مصطفی پورمحمدی از اعضای «هیأت مرگ» بود و در کشتار زندانیان سیاسی در تابستان آن سال مشارکت مستقیم داشت.
اشاره حسینعلی منتظری در خاطراتش به حضور پورمحمدی در «هیأت مرگ» اهمیت دارد. انتشار فایل صوتی صحبتهای او با اعضای این هیأت در مرداد ۶۷ نیز نقش او را تأیید میکند. این اسناد، نقش پورمحمدی در کشتار زندانیان سیاسی تابستان ۶۷ را غیرقابل انکار کرده است.
بیشتر بخوانید
حسینعلی نیری قاضی بدنام و از عوامل سرکوب به محکمه تاریخ رفت
«هیأت مرگ» مرکب از چهار نفر بود که خمینی آن را برای رسیدگی به وضعیت زندانیان سیاسی تشکیل داد. این هیأت وظیفه داشت زندانیان مستحق مرگ را اعدام کند. این در حالی بود که زندانیان پیشتر محاکمه و به زندان محکوم شده بودند. حتی محکومیت تعدادی از آنها رو به پایان بود یا به پایان رسیده بود. به شهادت شاهدان، «هیأت مرگ» پس از بازجویی کوتاه از زندانیان تصمیمگیری میکرد.
آمار دقیق افراد اعدام شده در سال ۱۳۶۷ مشخص نیست. اما بر اساس گواهی و ویدئوی رضا ملک، معاون پیشین وزارت اطلاعات، ۳۳۷۰۰ نفر اعدام شدند. این اعدامها تنها در چند ماهه تابستان و پاییز ۶۷ انجام گرفت.
مصطفی پورمحمدی بارها از عملکرد خود و «هیأت مرگ» دفاع کرده است. به عنوان نمونه، او در شهریور ۱۳۹۵ سازمان مجاهدین خلق را «خونآشام و خونریز» خواند. او آنها را با «داعش» مقایسه کرد و از قتل عامشان دفاع کرد. او درباره اعدامها گفته بود: «افتخار میکنیم حکم خدا را اجرا کردیم.»
عملکرد پورمحمدی به عنوان دادستان انقلاب و عضویتش در «هیأت مرگ» مصداق کامل نقض حقوق اساسی زندانیان است. رویه «هیأت مرگ» و دادگاههای ابتدایی پس از انقلاب ۱۳۵۷، زندانیان را از حقوق دادرسی محروم میکرد. آنها از دسترسی به وکیل محروم بودند و تحت آزار و شکنجه قرار داشتند. این رویه نقض روشن حقوق زندانیان محسوب میشود.
مصطفی پورمحمدی در برابر آزار و شکنجه زندانیان سیاسی دهه ۶۰ در زندانهای حکومت ایران مسئولیت دارد. او در مقام دادستان انقلاب و عضو «هیأت مرگ» در شکنجه و آزار و اذیت زندانیان مشارکت داشته است.
مرسده قائدی، زندانی دهه ۶۰، درباره شکنجه همبندانش شهادت داده است. او گفت: «دختری بود که بر اثر چپاندن پتوی سربازی در دهانش در زمان کابل زدن، فکش شکسته بود.» این دختر همیشه درد داشت و نمیتوانست درست غذا بخورد یا بنوشد.
سودابه اردوان، دیگر زندانی سیاسی، از سال ۶۰ تا ۶۷ را در زندانهای حکومت ایران گذراند. او در کتاب خود با نام «یادنگارههای زندان» جزئیات شکنجهها و آزارها را شرح داده است.
بین سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷، طرح گشت ارشاد با نام رسمی «طرح ارتقای امنیت اجتماعی» اجرا شد. این طرح در راستای مصوبه «شورای عالی انقلاب فرهنگی» و تحت عنوان «طرح جامع عفاف» بود.
پس از تأیید خامنهای، محمود احمدینژاد، رئیس شورای عالی انقلاب فرهنگی، آن را به نیروی انتظامی ابلاغ کرد. در سال ۸۶، نیروی انتظامی، وابسته به وزارت کشور، طرح گشت ارشاد را رسماً آغاز کرد. این اقدام در زمان وزارت مصطفی پورمحمدی صورت گرفت.
اتهام دیگر وی، نقش داشتن در قتل روشنفکران و روزنامهنگاران منتقد حکومت ایران است. این قتلها موسوم به قتلهای زنجیرهای، در اواخر دهه ۸۰ و در مقام معاون وزارت اطلاعات رخ داد.
سوابق سرکوب و نقض حقوق بشر مصطفی پورمحمدی به شرح زیر است:
او از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۵ دادستان دادگاه انقلاب در خراسان، خوزستان و هرمزگان بود.
از ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۶ دادستان نظامی دادگاه انقلاب در مناطق غرب ایران فعالیت داشت.
او از ۱۳۶۶ تا ۱۳۶۹ مشاور وزیر اطلاعات بود.
از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۸ جانشین وزیر و مسئول امور خارج از کشور وزارت اطلاعات شد.
از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ مدرس دانشگاه امام صادق بود.
از ۱۳۸۱ تاکنون مدیر گروه سیاسی- اجتماعی دفتر خامنهای است.
او از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ وزیر کشور بود.
از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲ ریاست سازمان بازرسی کل کشور را بر عهده داشت.
او از ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ وزیر دادگستری بود.
از ۱۳۹۶ مشاور ریاست قوه قضاییه است.
از ۱۳۹۷ تا حداقل خرداد ۱۴۰۴ دبیر کل جامعه روحانیت مبارز بوده است.
