افشین سیامکی، رئیس زندان، و احمدیجو، مسئول حفاظت اطلاعات، با استفاده از سیاستهای سرکوبگرانه مدیریت این زندان را بر عهده دارند. روشهای آنها شامل اعمال فشار روحی و روانی، بلاتکلیفی از سوی دستگاه قضایی، بهرهکشی مالی، تحقیر زندانیان، و ارائه نمایشی از کارآمدی است.
در این زندان، زندانیان سیاسی بارها در اعتراض به وضعیت نامناسب و بلاتکلیفی، اعتصاب غذا کردهاند. از اقدامات غیرانسانی این افراد میتوان به عدم تفکیک زندانیان بر اساس نوع جرم اشاره کرد که با قرار دادن زندانیان سیاسی در میان زندانیان عادی، فشارهای روانی مضاعفی به آنها وارد میشود.
شرایط نامناسب از جمله نبود امکانات اولیه همچون آب گرم، مجبور کردن زندانیان به حضور در محیطهای بیرونی در سرمای زمستان به بهانه شمارش، و ایجاد فضایی با حداقل استانداردهای بهداشتی در قرنطینه یا اتاقهای بیش از حد شلوغ (مانند اسکان ۱۳ نفر در اتاقهای ۶ نفره) بخشی از مشکلات این زندان است.
علاوه بر این، این دو مسئول از زندانیان برای کار اجباری در کارگاههای مختلف بهرهکشی میکنند و حتی زندانیانی که در انتظار اجرای حکم اعدام هستند را وادار میکنند تا صبحها تا ظهر برای آنها کار کنند. این اقدامات، نشاندهنده سوءاستفاده و بیتوجهی کامل به حقوق انسانی زندانیان است.
درهمین زمینه
تحقیر و شکنجه، واقعیتهای تلخ زندان پارسیلون
از هموطنان گرامی تقاضا داریم در صورتی که اطلاعاتی درباره نیروهای سرکوبگر ومراکزسرکوب و زندانهای استان وشهر خود در اختیار دارید، برای آگاهیبخشی و اطلاعرسانی به عموم مردم، این اطلاعات را برای ما ارسال کنید.
ازهمراهی و همکاری شما سپاسگزاریم
ما را در تلگرام سرکوبگران دنبال کنید
