محمد نصیری‌پور در مناصب کلیدی بازپرسی و سرپرستی دادسرای امنیتی اوین، نقش محوری در سرکوب قضایی ایفا کرده است. او با همکاری نهادهای امنیتی، در پرونده‌سازی، صدور احکام زندان سنگین و نقض گسترده حقوق شهروندان مشارکت مستقیم داشته است.
سوابق و مناصب قضایی محمد نصیری‌پور در دستگاه سرکوب
نصیری‌پور در ساختار قضایی امنیتی، مسئولیت‌های حساسی را طی سال‌ها بر عهده داشته است. این سوابق، نقش او را در فرآیند سرکوب قضایی فعالان پررنگ می‌سازد.
۱۳۹۲: قاضی ناظر بر زندانیان عقیدتی و سیاسی اهل سنت دادسرای اوین
بیشتر بخوانید
قاضی رضایی، مجری احکام ظالمانه: زندان‌های طولانی برای منتقدان در اشنویه
۱۳۹۳: قاضی اجرای احکام دادسرای اوین در مورد محکومان به اعدام
۱۳۹۵: رئیس اجرای احکام دادسرای اوین
۱۳۹۷ تا اسفند ۱۳۹۹: بازپرس شعبه دوم دادسرای اوین
از اسفند ۱۳۹۹ سرپرست دادسرای اوین
مسئولیت نصیری‌پور در پرونده‌سازی علیه فعالان مجازی و مدنی
دادسرای امنیتی اوین مسئول سرکوب قضایی وسیع فعالان است. این سرکوب شامل فعالان مدنی، اجتماعی، کارگری، حقوق بشر و حقوق زنان می‌شود. روزنامه‌نگاران و فعالان سیاسی منتقد نظام و خامنه‌ای نیز از اهداف اصلی این دادسرا هستند. به طور کلی، هر کس که از نظر نهادهای امنیتی تهدید محسوب شود، توسط این دادسرا پیگیری می‌شود.
محمد نصیری‌پور در مقام بازپرس شعبه دوم و سپس سرپرست این دادسرا، نقش مهمی در پرونده‌سازی داشته است. او با همکاری نهادهای امنیتی، علیه فعالان مدنی و اجتماعی اقدام کرده است. موارد فراوانی از مشارکت نصیری‌پور با نهادهای اطلاعاتی، به‌ویژه سازمان اطلاعات سپاه، در پرونده‌سازی وجود دارد.
به عنوان نمونه، در سال ۱۳۹۳ نصیری‌پور علیه پویا پورمند و وحید حسنی، فعالان مجازی، پرونده تشکیل داد. فعالیت آن‌ها در صفحات شخصی‌شان در فیسبوک، منجر به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و بازداشت شد. در نتیجه این پرونده‌سازی، دادگاه انقلاب در فروردین ۱۳۹۸ برای این دو فعال حکم صادر کرد. آن‌ها به اتهام «توهین به خامنه‌ای و فعالیت تبلیغی علیه نظام»، هر یک به ۳ سال زندان محکوم شدند.
استفاده ابزاری از وثیقه برای آزار فعالان توسط نصیری‌پور
در زمستان ۱۳۹۷ محمد نصیری‌پور از پذیرش وثیقه ۳ فعال مدنی بازداشتی خودداری کرد. این اقدام با هدف آزار و اذیت رضوانه احمد خان بیگی، امید مهدی صدیق آرا و علی امین املشی صورت گرفت. او آن‌ها را بیش از ۲ ماه بدون دسترسی به وکیل و به قید بازداشت موقت نگاه داشت.
ابوالفضل قدیانی، فعال سیاسی منتقد، در اردیبهشت ۱۳۹۸ از احضار خود خبر داد. این احضار توسط شعبه دوم بازپرسی دادسرای اوین به ریاست نصیری‌پور انجام شد. این فعال سیاسی دو ماه قبل، به اتهام «تبلیغ علیه نظام و توهین به خامنه‌ای»، به ۳ سال زندان محکوم شده بود.
مشارکت نصیری‌پور با نهادهای امنیتی در پرونده‌سازی‌ها، نتایج سنگینی در پی داشته است. این همکاری منجر به محکومیت مجموعاً ۱۰۰ سال و ۴ ماه زندان برای ۱۰ شهروند شد. این شهروندان در شهرهای مختلف ایران و در فاصله اردیبهشت تا مرداد ۱۳۹۸ بازداشت شدند. اکثریت آن‌ها در شعبه دوم دادسرای اوین توسط نصیری‌پور تفهیم اتهام و بازجویی شدند. اتهامات آن‌ها شامل «اجماع و تبانی علیه امنیت کشور» و «توهین به خامنه‌ای و خمینی» بود. «توهین به مقدسات» و «تبلیغ علیه نظام» نیز از جمله اتهامات واردشده بود.
نصیری‌پور و سرکوب گسترده فعالان حقوق زنان
نصیری‌پور در شهریور ۱۳۹۸، ۲ فعال حقوق زنان، ناهید شقاقی و اکرم نصیریان را به دادسرای اوین احضار کرد. اسرین درکاله، دیگر فعال حقوق زنان نیز، در همین زمان توسط محمد نصیری‌پور تفهیم اتهام شد. مادر این فعال حقوق زنان شهادت داد که اتهامات منتسب شده بسیار سنگین بوده‌اند. این اتهامات شامل «اجتماع و تبانی به قصد انجام جرم علیه امنیت کشور» و «عضویت در گروه ندای زنان ایران» بود. اتهاماتی نظیر «تشویق به فساد و فحشا از طریق کشف حجاب و حمایت از آن» نیز مطرح شده بود. «انتشار آن در فضای مجازی و تظاهر به عمل حرام در اماکن عمومی» نیز از دیگر اتهامات بود.
پرونده‌سازی علیه لیلا حسین زاده، فعال صنفی دانشجویی، در شهریور ۱۳۹۸ توسط نصیری‌پور صورت گرفت. این اقدام در شعبه بازپرسی دوم دادسرای اوین به ریاست او انجام شد. گزارش‌های حقوق بشری نشان می‌دهند که این پرونده‌سازی صرفاً به دلیل شرکت وی در یک مراسم ساده بوده است. او در مراسم تولد محمد شریفی مقدم، درویش گنابادی، مقابل دانشگاه صنعتی شریف شرکت کرده بود. در نتیجه، لیلا حسین زاده به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت کشور» به ۵ سال زندان محکوم شد.
در همین زمان، عطاالله رضایی، شهروند ساکن قم، نیز توسط نصیری‌پور تفهیم اتهام و بازداشت شد. او بعدتر در دی ماه ۱۳۹۸ توسط دادگاه انقلاب تهران محاکمه شد. اتهامات او «اجتماع و تبانی علیه نظام، تبلیغ علیه نظام و توهین به خامنه‌ای» بود. او در نهایت به ۸ سال زندان محکوم شد.
تهدید و آزار فعالان کارگری توسط نصیری‌پور
نصیری‌پور در آزار و اذیت فعالان کارگری نیز مشارکت فعالی داشته است. او در آبان ماه ۱۳۹۸، رضا شهابی فعال صنفی و کارگری را احضار کرد. صرفاً به دلیل فعالیت‌های سندیکایی‌اش، وی را مورد تهدید و بازجویی قرار داد. محمد نصیری‌پور همچنین دیگر فعالان سندیکایی را تهدید کرده بود که آن‌ها نیز احضار خواهند شد.
پرونده‌سازی علیه شماری از فعالان سیاسی امضاکننده نامه درخواست استعفای خامنه‌ای نیز توسط او صورت گرفت. او گیتی پورفاضل، شهلا جهانبین، شهلا انتصاری و زهرا جمالی را در تابستان ۹۸ بازداشت کرد. در بهمن ماه همان سال، دادگاه انقلاب تهران هر ۴ شهروند را به ۴ سال و ۲ ماه زندان محکوم کرد. اتهام مشترک آن‌ها «اجتماع و تبانی علیه نظام و تبلیغ علیه نظام» بود.
محمد نصیری‌پور در مقام سرپرست دادسرای اوین، در آزار و اذیت زندانیان سیاسی مشارکت داشته است. به عنوان نمونه، در آذر ماه ۱۴۰۰، او از آزادی هیراد پیربداقی، فعال کارگری بازداشت‌شده، جلوگیری کرد. این اقدام برخلاف صدور قرار وثیقه برای او انجام شد. به گزارش منابع حقوق بشری، محمد نصیری‌پور علناً به پدر هیراد پیربداقی گفت: «حالا اینطور تشخیص می‌دهیم که باید پرونده به دادگاه برود.» این موضع نشان‌دهنده نفوذ قضایی او در تداوم بازداشت‌های خودسرانه است. محمد نصیری‌پور از قدرت خود برای تأمین اهداف امنیتی و نه اجرای عدالت استفاده کرده است.
قربانیان جنایات و نقض حقوق بشر محمد نصیری‌پور
قربانیان جنایات، سرکوب و نقض حقوق بشر مرتبط با نصیری‌پور عبارتند از: ابوالفضل قدیانی
پوریا پورمند
رضوانه احمدخان بیگی
وحید حسنی
امیر مهدی صدیق آرا
علی امین املشی
اکرم نصریان
اسرین درکاله
گیتی پورفاضل
لیلا حسین زاده
ناهید شقاقی
رضا شهابی
هیراد پیربداقی
منابع
- دادگستر
- عدالت برای ایران
