محمد حاجی مزدارانی در جایگاه ریاست زندان‌های تهران بزرگ و اوین، مسئولیت مستقیم محرومیت زندانیان از امکانات اولیه و مراقبت‌های پزشکی را بر عهده دارد. وی با نادیده گرفتن استانداردهای زیستی و نظارت بر اعمال خشونت علیه محبوسان، نقشی کلیدی در مرگ‌های مشکوک و سرکوب معترضان ایفا کرده است.
وضعیت فاجعه‌بار زیستی تحت مدیریت محمد حاجی مزدارانی
محمد حاجی مزدارانی به عنوان رئیس فعلی زندان اوین، پیش از این در مقام مدیریت زندان تهران بزرگ (فشافویه) فعالیت داشته است. وی در تمامی موارد نقض حقوق بشر صورت گرفته در زمان مسئولیت خود، نقشی کاملاً مستقیم ایفا کرده است. محمد حاجی مزدارانی با عدم اختصاص امکانات اولیه زندگی نظیر غذای کافی و آب آشامیدنی سالم، حقوق زندانیان را تضییع نمود. همچنین نبود تهویه مطبوع در فصول گرم و سرد سال در دوران ریاست او، نقض آشکار حقوق تمامی محبوسان بود. عدم رسیدگی پزشکی به موقع تحت نظر وی، در دست‌کم یک مورد منجر به فوت قطعی یک زندانی شده است. ماموران تحت امر او بدون ترس از عواقب قانونی، اقدام به ضرب و شتم گسترده زندانیان در محیط زندان می‌کردند. در آبان ۱۴۰۱، بخشی از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری که به این مرکز منتقل شدند، از حداقل‌های زندگی محروم بودند. این افراد از آب سالم، غذای باکیفیت و هوای مطبوع محروم مانده و با تراکم جمعیت بسیار بالایی مواجه گشتند. عدم رعایت اصل تفکیک جرائم و نبود رسیدگی درمانی، از مهم‌ترین معضلات دوران مدیریت محمد حاجی مزدارانی در فشافویه بود. در ۶ فروردین ۱۴۰۲، گزارش‌هایی از روند بسیار طولانی صدور مجوزهای درمانی برای زندانیان بیمار در این زندان منتشر شد. این تاخیرهای عمدی باعث آسیب‌های جسمی جبران‌ناپذیر برای بسیاری از زندانیان و بازداشت‌شدگان در دوران مسئولیت وی گردید. امیرحسین قناعتگر، جوان ۲۰ ساله، علیرغم وجود ساچمه در نواحی حساس بدن، از توجه پزشکی محروم ماند و در خطر عفونت قرار گرفت. مسئولان زندان تحت مدیریت محمد حاجی مزدارانی هیچ توجهی به وضعیت وخیم پزشکی این شهروند بازداشت‌شده نشان ندادند.
مرگ‌های مشکوک و شکنجه شاهدان در دوران محمد حاجی مزدارانی
در شهریور ۱۴۰۰، شاهین ناصری که شاهد شکنجه نوید افکاری بود، در زندان تهران بزرگ به طرز مشکوکی جان باخت. وی تنها ۴۵ دقیقه پس از مراجعه به بهداری زندان تحت مدیریت محمد حاجی مزدارانی، با زندگی وداع کرد. هرچند سخنگوی قوه قضاییه علت را مسمومیت دارویی دانست، اما نزدیکان وی هرگونه تصمیم به خودکشی را تکذیب کردند. شاهین ناصری پیش از مرگ از تهدید شدن در انفرادی و نگرانی برای سلامتی خود با خانواده‌اش صحبت کرده بود. این زندانی پس از شهادت در خصوص شکنجه‌های نوید افکاری، به زندان تهران بزرگ تبعید و به انفرادی منتقل شد. در ۳۰ شهریور ۱۴۰۰، خبر مرگ این کارشناس بازرگانی در سلول‌های انفرادی تحت نظر محمد حاجی مزدارانی تایید گردید. همچنین در ۳ مهر ۱۴۰۰، امیرحسین حاتمی، شهروند ایلامی، بر اثر ضرب و شتم ماموران در این زندان جان سپرد. وکیل وی شواهد موجود را نشان‌دهنده وقوع قتل عمد در محیط زندان تهران بزرگ دانست که تحت مسئولیت او بود. قوه قضاییه علت مرگ امیرحسین حاتمی را تماس با پریز برق اعلام کرد، اما وکیل وی از درگیری با افسر نگهبان خبر داد. ضرب و شتم این زندانی توسط پرسنل تحت امر محمد حاجی مزدارانی، به مرگ وی در مهر ۱۴۰۰ ختم شد. در آذر ۱۴۰۰ نیز حجت اله رافعی، زندانی سیاسی، ماه‌ها از حق برقراری تماس تلفنی با خارج از زندان محروم ماند. در بهمن ۱۴۰۰، سعید تمجیدی، امیرحسین مرادی و چندین تن دیگر پس از اعتراض در بهداری، مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. محمد حاجی مزدارانی به عنوان مسئول نهایی، پاسخی به این رفتارهای خشونت‌آمیز و غیرانسانی ماموران خود به زندانیان نداد.
رفتارهای خشونت‌آمیز و محرومیت‌های گسترده در فشافویه
در اسفند ۱۴۰۰، دو افسر نگهبان تحت مدیریت محمد حاجی مزدارانی، با استفاده از الکل دستان یک زندانی را سوزاندند. علیرغم شکایت شاکی، محمد حاجی مزدارانی تنها به تغییر محل پست این ماموران خاطی اکتفا کرد و برخورد جدی صورت نگرفت. در همان ماه، برای زندانیانی چون پیمان پورداد و محمد ابوالحسنی در دوران حبس، پرونده‌های قضایی جدیدی گشوده شد. در فروردین ۱۴۰۱، دراویش گنابادی محبوس در این زندان، از جمله محمد شریفی مقدم و مصطفی عبدی، محروم‌الملاقات شدند. مجید کشوری نیز در فروردین ۱۴۰۱ به دلیل عدم رسیدگی پزشکی و عملی نشدن وعده‌ها، دو بار دست به خودکشی زد. در اردیبهشت ۱۴۰۱، مسیب رئیسی یگانه بر خلاف قانون تفکیک جرائم، به بند زندانیان جرائم خشن منتقل گردید. سعید کاوسی پور، زندانی مالی، در تیر ۱۴۰۱ به دلیل تعلل در اعزام به بیمارستان، جان خود را از دست داد. محمد حاجی مزدارانی در قبال این اهمال‌کاری‌های پزشکی که منجر به سلب حق حیات شد، مسئولیت مستقیم اداری و قانونی دارد. در ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، مهدی مسکین‌نواز علیرغم دردهای شدید در مهره‌های کمر و گردن، از درمان در بیمارستان محروم ماند. در ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲، رضا نوروزی به دلیل عدم تفکیک جرائم، توسط یک زندانی خطرناک مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفت. این حوادث بارها به دلیل سیاست‌های مدیریتی محمد حاجی مزدارانی تکرار شده و جان زندانیان سیاسی را به خطر انداخت. در ۴ خرداد ۱۴۰۲ نیز میثم دهبان‌زاده و رضا نوروزی توسط مسئولان زندان به شدت ضرب و شتم شدند. دهبان‌زاده پس از این واقعه، تا ظهر روز بعد با دستبند به یک میله فلزی در زندان بسته شده بود.
درهمین زمینه
معرفی پاسدار دلاور القاصی مهر، فرمانده انتظامی شرق استان تهران
استمرار نقض حقوق بشر در انتقال به اوین
جواد خیرخواهان در ۱۵ مرداد ۱۴۰۲ در تیپ ۵ زندان تهران بزرگ، با بریدن رگ دست خود اقدام به خودکشی کرد. پس از حمله به زندان اوین در ۴ تیر ۱۴۰۴، زندانیان به مراکز تحت مدیریت محمد حاجی مزدارانی منتقل گشتند. این افراد در شرایط نامناسبی از جمله تراکم بالای جمعیت و کمبود شدید آب آشامیدنی سالم نگهداری می‌شدند. عدم رعایت تفکیک جرائم در این دوران نیز همچنان یکی از اصلی‌ترین ابزارهای فشار بر زندانیان در دوران وی بود. در ۱۸ تیر ۱۴۰۴، سیامک امینی که به بیماری خودایمنی مبتلاست، از دسترسی به خدمات درمانی فوری و حیاتی محروم گشت. خانواده وی وضعیت نگهداری در زندان تحت نظر محمد حاجی مزدارانی را نامناسب و مخرب برای سلامت او توصیف کردند. در ۲ مهر ۱۴۰۴، گزارش‌هایی از ضرب و شتم بابک دادبخش توسط ماموران و انتقال وی به انفرادی منتشر گردید. بابک دادبخش قصد داشت وضعیت نامناسب زندان را به اطلاع مسئولان سازمان بازرسی برساند که مورد حمله قرار گرفت. در اثر این برخورد ماموران تحت امر محمد حاجی مزدارانی، بینی این زندانی ترک خورد و چشم او آسیب دید. وی پس از ضرب و شتم به سلولی منتقل شد که دسترسی تلفنی بسیار محدودی به دنیای خارج داشت. محمد حاجی مزدارانی از آذر ۱۴۰۴ به عنوان رئیس زندان اوین منصوب شد تا همان الگوهای سرکوب را ادامه دهد. سوابق وی در فشافویه نشان‌دهنده رویکردی است که در آن کرامت انسانی زندانیان به طور سیستماتیک نادیده گرفته می‌شود. وی با تکیه بر مناصب مدیریتی خود، ماشین سرکوب قضایی را در محیط زندان‌های تهران به حرکت درآورده است. محمد حاجی مزدارانی مسئولیت تمام فجایع انسانی رخ داده در این مراکز را بر عهده دارد.
سوابق سرکوب و قربانیان محمد حاجی مزدارانی
از ۱۶ شهریور ۱۴۰۰ تا ۳۰ آذر ۱۴۰۴، مدیریت اردوگاه حرفه‌آموزی و کاردرمانی، سرپرست و سپس رئیس زندان تهران بزرگ (فشافویه)
از ۳۰ آذر ۱۴۰۴ تا کنون (دی ۱۴۰۴) رئیس زندان اوین
برخی از قربانیان فردی و گروهی جنایات و نقض حقوق بشر محمد حاجی مزدارانی:
محمد شریفی مقدم، محمد ابوالحسنی، سعید تمجیدی، مصطفی عبدی، حمید کاشانی، محمد ترکمان، مجید کشوری، مسیب رئیسی یگانه، سعید کاوسی پور، پیمان پورداد، مجتبی نایری، مصطفی خسروی، محمود علی نقی، امیرحسین حاتمی، عباس دهقان، امیرحسین مرادی، حجت اله رافعی، شاهین ناصری، مهدی مسکین نواز، رضا نوروزی، بابک دادبخش، امیرحسین قناعتگر، میثم دهبان زاده، مجید روشن نژاد، جواد خیرخواهان، سیامک امینی و قربانیان گروهی شامل بازداشت‌شدگان اعتراضات شهریور و پاییز ۱۴۰۱ در تهران می‌باشند.
هرانا
دادگستر
ما را در تلگرام سرکوبگران دنبال کنید
