محمدرضا ابراهیمی، دادستان عمومی و انقلاب نوشهر در استان مازندران در جریان اعتراضات ۱۴۰۱، نقش مستقیم در سرکوب شهروندان نوشهر داشته است.
محمدرضا ابراهیمی، دادستان عمومی و انقلاب نوشهر، از زمان تصدی خود در این شهرستان، مسئولیت نقضهای حقوق بشر صورت گرفته را بر عهده دارد.
او در تمامی مراحل از بازداشت تا تحقیقات توسط ضابطین قضایی، و حتی تا صدور کیفرخواست، نقش داشته است. همچنین، او در رابطه با بازداشتشدگان اعتراضات شهریور و پاییز ۱۴۰۱ در نوشهر مسئول شناخته میشود.
محمدرضا ابراهیمی به عنوان دادستان، در شکنجه و مرگ جواد روحی، یکی از بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۱، مسئولیت دارد.
او متهم است که در بازداشت خودسرانه جواد روحی، محکومیت او به سه بار اعدام به دلیل شرکت در اعتراضات ۱۴۰۱، و نگهداشتن وی در زندان علیرغم نقض حکم او توسط دیوان عالی کشور، نقش مستقیم داشته است.
همچنین، او در ممانعت از رسیدگیهای پزشکی که منجر به مرگ روحی شد، مقصر است.
بیشتر بخوانید
بهمن شیرافکن؛ عامل سرکوب در زندان نور و نوشهر از جمله جواد روحی
جواد روحی در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در نوشهر بازداشت شد و با اتهامات «افساد فیالارض، محاربه، ارتداد، مقابله با حکومت اسلامی و توهین به خامنهای» به سه بار اعدام و هفت سال و نیم زندان محکوم شد.
این حکم در دیوان عالی کشور نقض شد، اما پرونده او همچنان به شعب مختلف ارجاع میشد و در نهایت، در شرایط بلاتکلیفی قرار گرفت.
جواد روحی در ۹ شهریور ۱۴۰۲ به دلیل عدم دریافت مراقبتهای پزشکی لازم، در بیمارستان جان باخت.
محمدرضا ابراهیمی به عنوان دادستان نوشهر، همچنین در صدور احکام اعدام و نقض حق حیات شهروندان در محدوده قضایی خود مسئول است.
سرکوب معترضان اعتراضات ۱۴۰۱
در هفته آخر شهریور ۱۴۰۱، پس از مرگ مهسا امینی (ژینا) در نتیجه عملکرد گشت ارشاد، اعتراضات سراسری آغاز شد و به تدریج در بسیاری از نقاط کشور گستردهتر شد.
با این حال، این اعتراضات با سرکوب شدید نیروهای انتظامی و امنیتی حکومت ایران مواجه شد و دهها شهروند کشته و زخمی و بسیاری دیگر بازداشت شدند.
از میان بازداشتشدگان این اعتراضات میتوان به عرشیا تک دستان، مرتضی سلامت، جواد روحی، مهدی محمدی فرد، نسیم فاخر، محمد اجماع، مهسا زاغ پشت، حمیدرضا واقف و مژگان کاوسی اشاره کرد.
در یک پرونده مشترک که به شعبه ۱ دادگاه انقلاب ساری ارجاع شد، مهدی محمدی فرد و عرشیا تک دستان به اتهام افساد فیالارض و محاربه هر یک به دو بار اعدام محکوم شدند.
جواد روحی نیز به اتهامهای مشابه و همچنین اتهام توهین به مقدسات و آتش زدن قرآن، به سه بار اعدام محکوم شد.
با این حال، این احکام توسط شعبه نهم دیوان عالی کشور نقض و پروندهها برای بررسی مجدد به شعبهای همعرض ارجاع داده شد.
سازمان عفو بینالملل در گزارشی تفصیلی اعلام کرد که این احکام بر اساس اعترافات اجباری و تحت شکنجه، بدرفتاری و تجاوز جنسی صادر شده است.
در ۸ دی ۱۴۰۱، مژگان کاوسی، یکی از بازداشتشدگان اعتراضات نوشهر و زندانی سیاسی سابق، توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب ساری از اتهام افساد فیالارض تبرئه شد اما به ۵ سال و ۵ ماه حبس از بابت اتهامات دیگر محکوم شد.
دیگر موارد سرکوب محمدرضا ابراهیمی
در تاریخ ۲۸ دی ۱۴۰۱، فرمانده انتظامی نوشهر از بازداشت یک شهروند به اتهام “ارتباط با شبکههای معاند” خبر داد. همچنین، در ۲۰ بهمن ۱۴۰۱، یک زن ۳۸ ساله نیز با همین عنوان در نوشهر شناسایی و بازداشت شد.
در گزارشی دیگر که در ۹ فروردین ۱۴۰۲ منتشر شد، وضعیت مرتضی سلامت، زندانی نوشهر، تشریح شده است. او با گذشت بیش از چهار ماه از بازداشت همچنان در بلاتکلیفی به سر میبرد. بر اساس این گزارش، آقای سلامت از مشکلات اعصاب و روان رنج میبرد و نیاز به مصرف دارو و مراقبتهای پزشکی دارد.
همچنین، در همان روز، یعنی ۹ فروردین ۱۴۰۲، فرمانده انتظامی نوشهر از پلمب سه کافه رستوران در این شهرستان خبر داد. دلیل این اقدام “کشف حجاب، اجرای موسیقی زنده و سرو مشروبات الکلی” عنوان شده است.
سوابق سرکوب و قربانیان محمدرضا ابراهیمی
محمدرضا ابراهیمی از ۱۰ شهریور ۱۴۰۰ تا ۱۷ فروردین ۱۴۰۴، دادستان عمومی و انقلاب شهرستان نوشهر بوده و پیش از آن نیز رئیس دادگاه بخش دابودشت از توابع شهرستان آمل بوده است.
از جمله قربانیان جنایات محمدرضا ابراهیمی میتوان به عرشیا تک دستان، مرتضی سلامت، نسیم فاخر، مژگان کاوسی، محمد اجماع، مهدی محمدی فرد، مهسا زاغ پشت، جواد روحی و حمیدرضا واقف اشاره کرد.
