قاسم سلیمانی دشتکی استاندار اسبق خوزستان نقش مستقیم در سرکوب شهروندان این استان داشته است.
قاسم سلیمانی دشتکی به عنوان استاندار خوزستان در نقض گسترده حقوق بشر نقش اساسی داشته است. او با تصمیمهای خود آزادی بیان را محدود کرد و حقوق اعتراض مسالمتآمیز مردم را نادیده گرفت. قاسم سلیمانی دشتکی در مقام رئیس شورای تأمین استان مجوز سرکوب شدید معترضان را صادر کرد و هیچ تردیدی در اعمال خشونت نشان نداد. قاسم سلیمانی دشتکی بارها با اقدامهای امنیتی، حق حیات مردم را نیز به خطر انداخت. قاسم سلیمانی دشتکی به همراه نیروهای انتظامی و امنیتی با شلیک مستقیم به معترضان، اراده آنها را برای اعتراض تضعیف کرد.
اعتراضهای مردمی از ۲۴ تیر ۱۴۰۰ در خوزستان آغاز شد. مردم در شهرهای اهواز، آبادان، حمیدیه، بستان، سوسنگرد و بندر ماهشهر نسبت به کمبود آب آشامیدنی سالم و خشکسالی شدید دست به تظاهرات زدند. نیروهای انتظامی با گاز اشکآور و گلوله جنگی واکنش نشان دادند. تصاویر منتشرشده، خشونت بالای مأموران را ثابت میکند. صدای تیراندازی در ویدئوها کاملا شنیده میشود و نشان میدهد معترضان هدف قرار گرفتند.
در اولین روزهای اعتراض، قاسم سلیمانی دشتکی با انکار حقیقت سعی کرد ابعاد وقایع را کوچک نشان دهد. یک روز پس از شروع تظاهرات، او گفت تصاویر منتشرشده «جعلی» است و هدف تحریک مردم را دنبال میکند. قاسم سلیمانی دشتکی مدعی شد در خرمشهر و سوسنگرد اعتراضی رخ نداده است. این اظهارنظر با واکنش گسترده کاربران فضای مجازی مواجه شد و نشان داد مسئولان از حقایق میترسند.
بر اساس گزارش منابع حقوق بشری، در جریان اعتراضها دستکم دو نفر کشته و هیجده نفر بازداشت شدند. مصطفی نعیماوی در شادگان و قاسم ناصری (خضیری) در کوت عبدالله اهواز توسط مأموران امنیتی کشته شدند. ولیالله حیاتی، معاون امنیتی استانداری، دلیل مرگ مصطفی را تیراندازی «اغتشاشگران» و مرگ قاسم را اختلاف خانوادگی اعلام کرد. این توجیهها در تناقض آشکار با شهادت شاهدان عینی بود.
بیشتر بخوانید
حجت سفیدپوست عامل سرکوب مردم و جوانان ایذه
شاهدان میگویند مأموران انتظامی و امنیتی با خشونت شدید مقابل معترضان ایستادند و به سوی آنها تیراندازی کردند. تا ۳۰ تیر ۱۴۰۰، مرگ هادی بهمنی، جوان هفدهساله، در ایذه تأیید شد. صدا و سیمای حکومت ایران بدون اشاره به هویت او، علت مرگ را «تیراندازی مشکوک» عنوان کرد، اما گزارشهای مستقل نشان داد گلوله جنگی به سینه او اصابت کرده بود.
در ششمین روز اعتراضات، در سوسنگرد، آبادان، ایذه، بهبهان، اهواز، خرمشهر و شادگان مأموران با گاز اشکآور و گلوله جنگی به معترضان حمله کردند. در این درگیریها تعدادی از شهروندان مجروح و بازداشت شدند. دولت مرکزی حکومت ایران و مقامات محلی هیچگاه مسئولیت سرکوب را نپذیرفتند.
سوابق سرکوب و نقض حقوق بشر قاسم سلیمانی دشتکی نشاندهنده پیشینه طولانی او در این حوزه است. از سال ۱۳۵۸ تا ۱۳۷۶ او در سمتهای آموزشی و مدیریتی در استان چهارمحال و بختیاری فعالیت داشت. از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ مدیرکل تعاون استان چهارمحال و بختیاری بود و از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۲ همین سمت را در اصفهان بر عهده داشت. در سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۳ مدیریت کار و امور اجتماعی استان اصفهان را بر عهده گرفت و پس از آن معاون برنامهریزی استانداری خراسان جنوبی شد. در آبان ۱۳۹۲ تا مهر ۱۳۹۶ استاندار چهارمحال و بختیاری بود و از مهر ۱۳۹۶ تا بهمن ۱۳۹۹ استاندار ایلام. از بهمن ۱۳۹۹ تا ۱۸ شهریور ۱۴۰۰ استاندار خوزستان باقی ماند.
برخی از قربانیان جنایات و سرکوب قاسم سلیمانی دشتکی عبارتند از مصطفی نعیماوی، قاسم ناصری (خضیری) و هادی بهمنی. این افراد در دفاع از حق آب آشامیدنی سالم کشته شدند. سابقه عملکرد قاسم سلیمانی دشتکی در مقاطع مختلف نشان میدهد او روشهای سلب حقوق مردم را به کار گرفت.
حکومت ایران با سرکوب خشونتبار اعتراضها در خوزستان نشان داد از فشار بر شهروندان میهراسد. با وجود شهادت شاهدان و اسناد ویدئویی، مسئولان پاییندستی همچنان در انکار و توجیه سرکوب اصرار دارند. این برخوردها نقض آشکار معاهدات بینالمللی حقوق بشر و قوانین داخلی حکومت ایران است.
نقش قاسم سلیمانی دشتکی در سرکوب خوزستان در کنار سوابق مدیریتی او اهمیت بازخوانی سابقه و روشهای او را دوچندان میکند. آینده حقوق بشر در استانهای کشور وابسته به پاسخگویی مقامات محلی است. بدون تضمین آزادی بیان و حق اعتراض مسالمتآمیز، شهروندان همچنان در معرض نقض حقوق اساسی خود قرار دارند.
