علی چهارمحالی در سمت‌های کلیدی مانند ریاست زندان اوین و تهران بزرگ، همچنین مدیریت‌کل زندان‌های استان البرز، نقش مهمی در سرکوب و نقض حقوق بشر داشته است. این اقدامات شامل نقض حقوق زندانیان سیاسی، محرومیت از درمان، و اجرای احکام اعدام می‌شود.
علی چهارمحالی به عنوان رئیس زندان اوین، رئیس زندان تهران بزرگ، و مدیرکل زندان‌های استان البرز، مسئول مستقیم نقض حقوق بشر است. او مسئول تمامی اتفاقات زمان مدیریتش در این زندان‌ها شناخته می‌شود. این اقدامات توسط او و زیردستانش انجام شده است. عدم رسیدگی پزشکی به زندانیان بیمار از جمله این موارد است. همچنین اصل تفکیک جرائم رعایت نمی‌شد. پرونده‌سازی برای زندانیان سیاسی در طول دوران حبس نیز به دستور او صورت می‌گرفت. محرومیت زندانیان سیاسی از تماس و ملاقات با خانواده‌شان نیز وجود داشت. ضرب و شتم زندانیان و مرگ مشکوک بازداشت‌شدگان نیز از دیگر اقدامات است. علی چهارمحالی به عنوان مدیرکل زندان‌های استان البرز، مسئول نظارت بر وضعیت زندان‌ها است. او باید اجرای آیین‌نامه سازمان زندان‌ها را پیگیری می‌کرد. همچنین او در اجرای احکام اعدام در تمام زندان‌های استان البرز نقش دارد.
محرومیت از درمان و رسیدگی پزشکی به زندانیان
سازمان عفو بین‌الملل در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۹۵ خواستار اقدام فوری برای کمال فروغی شد. این زندانی ۷۷ ساله ایرانی-بریتانیایی در زندان اوین محبوس بود. براساس بیانیه عفو بین‌الملل، او با خطر نابینایی هر دو چشم روبرو بود. در تاریخ ۱۷ آبان ۱۳۹۵، سید محمدحسین کاظمینی بروجردی بیمار به بهداری زندان منتقل شد. او یک زندانی عقیدتی بود. وی دو بار در دو روز به بهداری منتقل و بدون درمان بازگردانده شد. سهیل عربی، زندانی عقیدتی، با مشکلات جدی بینایی از درمان محروم ماند. این اتفاق در ۹ دی ۱۳۹۵ در زندان اوین رخ داد. مریم اکبری منفرد، زندانی سیاسی در اوین، نیز از درمان محروم شد. این موضوع در ۱۴ دی ۱۳۹۵ گزارش شد. به دلیل ممانعت از درمان، بیماری روماتوئید او شدید شده بود. او از درد شدید در مفاصل زانو و پا رنج می‌برد. مسئولان زندان با وجود آگاهی از شرایط جسمی او از اعزامش جلوگیری کردند. آرش صادقی، زندانی سیاسی، پس از ۷۱ روز اعتصاب غذا در وضعیت بدی قرار داشت. این اتفاق در ۲۹ دی ۱۳۹۵ رخ داد. او از خونریزی معده و عفونت ریه رنج می‌برد. علی چهارمحالی از اعزام این زندانی بیمار به مراکز درمانی ممانعت کرد.
بیشتر بخوانید
ایرج فتاحی؛ سرکوبگر در ندامتگاه کرج
مرگ‌های مشکوک و شرایط غیرانسانی در زندان‌ها
مرگ سینا قنبری در دی ۱۳۹۶ در زندان اوین توسط دو نماینده مجلس تأیید شد. او یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی ماه ۹۶ بود. دست کم ۳ نفر از بازداشت‌شدگان در آن زمان جان باختند. مقامات قضایی علت مرگ آنها را «خودکشی» اعلام کردند. در ۱۱ آذر ۱۳۹۸، یک زندانی در زندان تهران بزرگ پس از وخامت حال جان باخت. در ۵ بهمن ۱۳۹۸، سیامک مومنی، زندانی سیاسی، اقدام به خودکشی کرد. او یکی از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۹۸ بود. این اقدام به دلیل حکم ۱۰ سال حبس و با بریدن رگ دستش انجام شد. مرتضی کارگر در ۸ بهمن ۱۳۹۸ در زندان تهران بزرگ فوت کرد. مرگ او به دلیل سهل‌انگاری مسئولان و عدم رسیدگی پزشکی بود. شاهین ناصری، شاهد شکنجه نوید افکاری، به طرز مشکوکی در ۳۰ شهریور ۱۴۰۰ درگذشت. او در زندان تهران بزرگ محبوس بود. نزدیکان او هیچ نشانه‌ای از افسردگی یا تصمیم به خودکشی ندیده بودند. ذبیح‌الله خداییان علت مرگ را مسمومیت دارویی اعلام کرد.
نقض اصل تفکیک جرائم و خشونت در زندان
در ۱۳ مهر ۱۳۹۵، چهار زندانی سیاسی نامه‌ای نوشتند. آرش صادقی، امیر امیرقلی، بهنام موسیوند و وحید صیادی نصیری نویسندگان آن بودند. آنها به شرایط غیرقابل تحمل بند ۸ اوین اعتراض کردند. این شرایط شامل عدم رعایت تفکیک جرائم، مصرف گسترده مواد مخدر و نقض حقوق بود. پویا پورمند و وحید حسنی در ۱۲ بهمن ۱۳۹۸ به زندان تهران بزرگ منتقل شدند. آنها زندانیان سیاسی بودند. انتقال آنها به بند عمومی برخلاف اصل تفکیک جرائم بود. پیش‌تر، علیرضا شیرمحمدعلی به همین دلیل توسط زندانیان خشن به قتل رسیده بود. در ۴ تیر ۱۳۹۹، علی قهرمانی و رضا بیات با چاقو زخمی شدند. این دو از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۹۸ بودند. آنها توسط دو زندانی متهم به جرائم عمومی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. محمد ترکمانی، زندانی سیاسی، به صورت تنبیهی به بند عمومی منتقل شد. این اتفاق در ۱۳ تیر ۱۴۰۰ در زندان تهران بزرگ افتاد. او در کنار زندانیان خشن قرار گرفت که این اقدام خلاف اصل تفکیک جرائم بود.
سرکوب و مجازات فعالان و زندانیان در دوران مدیریت علی چهارمحالی
در ۶ بهمن ۱۴۰۰، حسین هاشمی، زندانی سیاسی، به ۳ ماه حبس محکوم شد. این حکم توسط شعبه ۱۰۲ دادگاه بخش فشافویه صادر شد. دلیل این حکم، رنج‌نامه‌ای بود که او در مورد مشکلات زندان تهران بزرگ منتشر کرده بود. اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان، از درمان و مرخصی پزشکی محروم بود. او در زندان کچویی کرج دوران محکومیت خود را می‌گذراند. در ۲۸ خرداد ۱۴۰۱، علی چهارمحالی مانع اعزام او شد. این در حالی بود که پزشک زندان دستور اعزام داده بود. معصومه عسکری، معلم بازنشسته و زندانی سیاسی، مورد ضرب و شتم قرار گرفت. این حمله در ۲۷ مرداد ۱۴۰۱ در زندان کچویی کرج رخ داد. ۸ زندانی متهم به جرائم خشن به او حمله کردند. ناهید شیرپیشه نیز قبلاً در این زندان مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. او مادر پویا بختیاری از جان‌باختگان آبان ۹۸ بود. در ۱۷ شهریور ۱۴۰۱، ناهید شیرپیشه از تماس تلفنی و ملاقات محروم شد. این دستور توسط مسئولان زندان کچویی کرج صادر شده بود. الهام مدرسی نیز مورد ضرب و شتم قرار گرفت. او یک بازداشتی بود که در ۱۴ دی ۱۴۰۱ به دلیل اعتصاب غذا حال جسمی‌اش نامساعد بود. همچنین او از تماس با خانواده‌اش محروم شد.
احکام اعدام و شرایط نامناسب زندان‌های البرز
وکیل حمید و فرزانه قره‌حسنلو در ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۲ از وضعیت بد موکلانش خبر داد. این دو نفر از بازداشت‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۱ بودند. آنها در زندان‌های کچویی کرج و ندامتگاه مرکزی کرج نگهداری می‌شدند. فرزانه قره‌حسنلو مشکوک به سرطان بود و حمید قره‌حسنلو از بیماری‌های ریوی رنج می‌برد. اما آنها از رسیدگی پزشکی محروم مانده بودند. علی چهارمحالی در مقام مدیرکل زندان‌های البرز مسئول این شرایط بود. در ۹ خرداد ۱۴۰۲، حکم اعدام ۳ زندانی در ندامتگاه مرکزی کرج اجرا شد. این زندانیان به اتهامات مواد مخدر محکوم شده بودند. هویت یکی از آنها عزتعلی سبزی توسط هرانا تأیید شد. مجدداً در ۱۱ تیر ۱۴۰۲، حکم اعدام ۳ زندانی دیگر اجرا شد. این اعدام‌ها نیز در ندامتگاه مرکزی کرج انجام گرفت. هویت دو نفر از آنها، فرشاد عبدلی و مجتبی چگنی، تأیید شده است. علی چهارمحالی مسئولیت این اعدام‌ها را نیز بر عهده داشت. این موارد تنها بخشی از کارنامه سیاه نقض حقوق بشر در دوران مدیریت علی چهارمحالی است.
سوابق سرکوب و قربانیان علی چهارمحالی
سوابق سرکوب و نقض حقوق علی چهارمحالی عبارتند از:
معاون سلامت، اصلاح و تربیت زندان‌های استان تهران
۲۱ مرداد ۱۳۹۵- ۶ مرداد ۱۳۹۸: رئیس زندان اوین
۶ مرداد ۱۳۹۸- ۲۷ بهمن ۱۴۰۰: رئیس زندان تهران بزرگ
۲۷ بهمن ۱۴۰۰ تا ۲۲ آذر ۱۴۰۲ مدیرکل زندان‌های استان البرز
از ۲۲ آذر ۱۴۰۲ تا کنون (مرداد ۱۴۰۴) مدیرکل دفتر اقدامات حمایتی و مراقبت‌های پس از خروج سازمان زندان‌های کشور
برخی از قربانیان جنایات، سرکوب و نقض حقوق علی چهارمحالی عبارتند از:
اسماعیل عبدی
امیر امیرقلی
آرش صادقی
بهنام موسیوند
مریم اکبری منفرد
محمدعلی طاهری
مرتضی کارگر
پوریا پورمند
شاهین ناصری
سیامک مومنی
سینا قنبری
سهیل عربی
وحید حسنی
کمال فروغی
وحید صیادی نصیری
علی قهرمانی
رضا بیات
محمد ترکمانی
فرزانه قره‌حسنلو
حمید قره‌حسنلو
حسین هاشمی
ناهید شیرپیشه
معصومه عسکری
الهام مدرسی
عزتعلی سبزی
فرشاد عبدلی
مجتبی چگنی
منابع
- عدالت برای ایران
- بالاترین
- مانیتورینگ حقوق بشر ایران
