چند روز پیش، پزشکیان رئیسجمهور باصطلاح اصلاحاتی در حکمی علی ربیعی یکی از شکنجهگران مخوف دهه ۶۰ و معاون پیشین وزارت اطلاعات را بهعنوان دستیار اجتماعی خود منصوب کرد.
علی ربیعی کسی است که کارنامهاش مملو از اقدامات سرکوبگرانه علیه کارگران و زحمتکشان و تلاش سیستماتیک برای پایمال کردن حقوق آنها بهنفع باندهای حکومتی است. انتصاب علی ربیعی بهعنوان دستیار پزشکیان بیانگر ماهیت سرکوبگرانه و ضدکارگری رئیسجمهور بزک جدید خامنهای است.
علی ربیعی کیست؟
علی ربیعی از ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۲ یکی از معاونان وزارت اطلاعات بود. وی در سالهای بعد و در دورانی که حسن روحانی دبیر شورای عالی امنیت رژیم بود، مسئول اجرایی دبیرخانه و ریاست کمیته سیاستگذاری و کمیته امنیت داخلی این شورا را به عهده داشت.
ربیعی از زمان تشکیل حزب جمهوری اسلامی مسئول شاخه کارگری آن حزب بود. او همراه با علیرضا محجوب و تعدادی از چماقداران آن زمان حزب جمهوری، خانه کارگر در تهران را به اشغال خود درآوردند. آنها از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۰، تشکلها و سندیکاهای کارگری را سرکوب کردند و به هرکاری دست زدند تا شوراهای کارگری را از بین ببرند و منحل کنند.
علی ربیعی در زمان ریاستجمهوری خاتمی مشاور او در امور اجتماعی بود و در این سمت در اقدامات و تصمیمات ضدکارگری کابینه خاتمی بسیار فعال بود. در دیماه سال ۸۱ هیأت دولت خاتمی، با مصوبهیی کارگاههای زیر ۱۰ کارگر را از شمول قانون کار خارج کرد. در همین دوران علی ربیعی و علیرضا محجوب، خانه کارگر را تماماً در اختیار دولت قرار دادند.
در همین زمینه
سوابق جنایتکارانه علی ربیعی
علی ربیعی در یک خانواده کارگری در جنوب تهران بزرگ شد. بعد از دبیرستان مدتی در کارخانه ارج و «قرقره پرستو» کار کرد و با قیام ضدسلطنتی وارد طریق پاسداران و حزب فاشیستی جمهوری اسلامی شد.
او در سال ۵۸به عضویت حزب حاکم ـ حزب موسوم به جمهوری اسلامی با مسئولیت آخوند بهشتی ـ درآمد و مدتی بعد مسئول شاخه کارگری حزب ـ با هدف سرکوب و مصادره مطالبات کارگران ـ گردید. حزبی که در همان ماههای اول حضور خمینی، بهعلت تلاش بیوقفه برای قلع و قمع مردم و آزادیها به «حزب چماق بهدستان» معروف شد.
ربیعی به واسطه حضور در سپاه پاسداران و سایر ارگانهای حکومتی و نقشی که در سرکوب جوانان داشت توانست بدون کنکور و پشتوانه علمی و تحصیلی وارد دانشگاه شود و با امکانات حزبی و دولتی موفق به کسب درجه دکترای ـ کوردانیسم ـ در رشته مدیریت «استراتژیک» شد.
بعد از این پاسدار علی ربیعی در قامت محقق و استراتژیست و… به سرعت مراحل ارتقا به معاون وزیر اطلاعات، مشاور رئیسجمهور و وزارت را طی کرد.
وی رسماً در سال ۶۶به محمد ریشهری در وزارت اطلاعات پیوست و با عنوان «معاون حقوقی و پارلمانی وزیر اطلاعات» تا سال ۷۲در خدمت محمد ریشهری و علی فلاحیان دو آخوند خونریز و جنایتکار وزارت بدنام درآمد.
خودش در کارنامهاش ـ قبل از وزارت اطلاعات ـ شرکت فعال در سپاه پاسدارن و ۶۵ماه حضور در جبهههای غرب و مسئول اطلاعات سپاه در شهرهای شمالی و آذربایجان شرقی را نوشته است. اما اینکه چگونه توانست همزمان در چند جبهه فعالیت کند و در دانشگاه هم مدارج عالی را تا بالاترین سطح مدیریت طی کند موضوع دیگری است که فعلاً در حوصله این بحث نیست. آنچه مهم است خوی وحشیگری و اطلاعاتی ربیعی است که او را تا همنفسی با ری شهری و همدستی با فلاحیان در بیرحمانهترین کشتارها پیش برده است.
یک روایت از روحالله حسینیان
روحالله حسینیان که به اندازه موهای سرش آدم کشته است ربیعی را صدبار وحشیتر از آخوند محسنی اژهای میداند و در توصیفش میگوید:
«… همین آقای ”علی ربیعی“ با اسم مستعار آقای «عباد»، من که با شما همکار بودم. من بارها با شما سر خشونتتان با متهمین درگیر شدم… آقای «محسنی اژهای» بهخاطر خشونت همین آقای ”عباد“ با متهمین استعفا داد و رفت. اینها آمدهاند؛ شعار ضد خشونت سر میدهند. واقعاً انسان نمیداند قسم ”حضرت عباس“ را باور کند یا دم خروس را؟» (نقل از کتاب شنود اشباح رضا گلپور صفحه۷۳۰هفتهنامه «یالثاراتالحسین» ۲۹مهر ۱۳۷۹، سخنان روحالله حسینیان).
روح الله حسینیان در مصاحبهیی با هفتهنامه “یا لثارات” در ۴آبان ۱۳۷۹میگوید: «…اوایل تشکیل وزارت اطلاعات چندین سال نماینده دادستان در وزارت اطلاعات بودم و از تمام عملکردهای ایشان[علی ربیعی] با خبر هستم. در حقیقت من و آقای محسنی اژهای بهخاطر عملکردهای خشونتآمیز آقای ربیعی، سعید حجاریان و امثال اینها نتوانستیم آنجا بمانیم…»
علی ربیعی سرباز گمنام اطلاعات
علی ربیعی از روزی که در سال ۵۹با عنوان کارگر تکنسین، شاخه کارگری حزب جمهوری اسلامی را بهمنظور کنترل و سرکوب کارگران باز کرد تا زمانی که در سال ۷۵مدیر مسئول و صاحب امتیاز روزنامه کار و کارگر شد و روزی که در سال ۹۲با کسب کرسی «وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی» رویاهایش محقق شد یک عنصر اطلاعاتی، امنیتی و اهرمی برای سرکوب و کنترل کارگران بود. به اعتراف دوستان و همکارانش ربیعی قبل از هر چیز یک عنصر اطلاعاتی و امنیتی است.
او مدتها بیسر و صدا مسئول اطلاعات سپاه در استانهای شمالی ایران و مدتی مسئول اطلاعات استان آذربایجان شرقی بود. سرباز گمنامی که طی سالهای ۱۳۶۶تا ۱۳۷۲با تابلو معاون حقوقی و پارلمانی وزیر اطلاعات مدتی از گمنامی درآمد و دوباره در جریان قتلهای زنجیرهیی و کشتار مخالفان در پرده رفت. از نظر دستگاه امنیتی و جاسوسی ولایت فقیه او با شم امنیتی و اطلاعاتی بهترین نفر برای انحراف خشم و سرکوب کارگران بود. کارگرانی که در نظام ضدکارگری و ضدانسانی ولایت فقیه روزبهروز ضعیفتر، فقیرتر و بسیاری از فرط فقر و محرومیت زمینگیر شدند اما تن به سازش و همکاری با مزدور اطلاعاتی ندادند.
به گفته عبدالله شهبازی از همکاران علی ربیعی یا همان عباد وزارت اطلاعات وی در کمال خونسردی به شهبازی در حالتی طنز تعریف نموده که چون نیرو نداشتهاند که ۱۸زندانی سیاسی آذربایجانی را از آستارا به گیلان منتقل نمایند با دخالت مستقیم ربیعی، زندانیها را درتابوت گذاشته و در تابوتها را نیز میخ نمودند و هنگامی که در جعبهها را در مقصد باز نمودند تمامی ۱۸جوان ترک آذربایجانی از شدت خفگی کشته شده بودند. (سایت عبدالله شهبازی)
استیضاح علی ربیعی از وزارت کار
علی ربیعی بهعلت سیاستهای ضدکارگری باعث خشم و نفرت بیشتر جامعه کارگری از نظام و هیزمی بر آتش قیام کارگران شد. همین موضوع در جنگهای باندی به عاملی برای استیضاح تبدیل شد. بهنحوی که ظرف کمتر از یک سال ۳بار (در دعوای غارت و قدرت) وی را به جرم بیکار کردن کارگران و سیاستهای ضدکارگری استیضاح و سرانجام در ۱۷مرداد ۹۷برکنار کردند.
علی ربیعی و قیام
در جریان همین استیضاح علی ربیعی با طرح غیرمستقیم هنرهای دهه شصتش در دستگیری، شکنجه، بازجویی و کارهای اطلاعاتی و امنیتی تلاش میکند مخاطبانش را هشیار کند که دشمن اصلی در راه است و باید از تجربههای چهل سالهاش در همین مسیر استفاده شود. وی ضمن توضیح، بیمقدمه در وحشت از مجاهدین گفت:
«من ۴۰سال خدمت کردم در این ۴۰سال بحرانهای زیادی دیدم. یادم است یک روز در تهران ۱۲۰۰۰نفر میلیشیا در توپخانه رژه میرفتند. در هر شهری۱۰۰۰تا میلیشیا رژه رفتند… ما امروز داریم اعتمادمان رو تو جامعه از دست میدهیم نقاط اتصال مون رو داریم تو جامعه از دست میدهیم»
هم سنخی پزشکیان با عباد شکنجه گر
اینکه پزشکیان مدعی اصلاحات علی ربیعی را به عنوان دستیاری اجتماعی رییس جمهور برگزید امری اتفاقی نیست. علی ربیعی مهره کار کشته و اطلاعاتی دستگاه است که در بیرحمی و شقاوت دست کمی از لاجوردی ندارد و در سپردگی و اطاعت بر خیلی ها پیشی گرفته است. پس معنای دیگری از وفاق را می توان در این انتصابهای پزشکیان پیدا کرد.
ما را در تلگرام سرکوبگران دنبال کنید
