سرهنگ پاسدار عبدالله حسنزاده مقدم، به عنوان یک فرمانده ارشد در نیروی انتظامی حکومت ملایان، در دوران مسئولیت خود در شهرستان ساری نقشی مستقیم در سرکوب شهروندان داشته است. او مسئول برخورد با معترضان، تخریب منازل بهائیان و بازداشت گسترده فعالان در این شهرستان است.
سرکوب بهائیان و نقض حقوق شهروندی در ساری
عبدالله حسنزاده مقدم، در مقام فرماندهی انتظامی شهرستان ساری و عضو شورای تأمین این شهرستان، مسئول نقض حقوق بشر است. او در جریان برخوردهای نیروی انتظامی در اعتراضات شهریور و پاییز ۱۴۰۱ نیز مسئولیت مستقیم داشته است. در ۱۱ مرداد ۱۴۰۱، منازل ۶ خانواده بهائی در روستای روشنکوه ساری توسط ارگانهای دولتی تخریب شد. زمینهای برخی دیگر از این شهروندان نیز بدون حکم قبلی مصادره شد.
گزارش فعالان حقوق بشر حاکی از آن است که در ساعت ۶ صبح روز ۱۱ مرداد ۱۴۰۱، حدود ۲۰۰ مأمور انتظامی، یگان ویژه، پلیس امنیت و جهاد کشاورزی، راههای روستا را مسدود کردند. این نیروها از ورود و خروج ساکنان جلوگیری کردند. آنها دستکم ۶ خانه و زمین کشاورزی متعلق به شهروندان بهائی را با ماشینآلات سنگین تخریب کردند. این خانهها متعلق به کیهان قنبری، ساسان علوی، امید قنبری، قوامالدین ثابتیان، هادی چلنگری و آرمان قلینژاد بود. این مأموران علاوه بر تخریب منازل، حدود ۲۰ هکتار از زمینهای کشاورزی اهالی روستا را تصرف کرده و با سیم خاردار محصور کردند. عبدالله حسنزاده مقدم در این رویداد مسئولیت مستقیم دارد.
بیشتر بخوانید
محمد کریمی دادستان ساری؛ جنایتکاری که دوباره باید شناخت
استفاده از خشونت و بازداشت در جریان تخریب منازل بهائیان
در جریان تخریبها، مأموران از اسپری فلفل علیه افرادی که مانع تخریب میشدند، استفاده کردند. حتی هنگام تخریب منزل آرمان قلینژاد، در برابر ممانعت کودکان و خانوادهها، اسپری فلفل پاشیدند. در این وقایع، فرید علوی، شهروند بهائی، بازداشت شد. همچنین آقای حسینی، یک شهروند سالمند بهائی، توسط نیروهای انتظامی و امنیتی مورد ضرب و شتم قرار گرفت. روستای روشنکوه در بخش چهاردانگه شهرستان ساری واقع است. بیشتر ساکنان این روستا از دیرباز بهائیان بودهاند.
این اقدامات در دوران مسئولیت عبدالله حسنزاده مقدم انجام شده است. هفته آخر شهریور ۱۴۰۱، آغاز موج جدیدی از اعتراضات گسترده مردمی بود. این اعتراضات پس از جان باختن مهسا (ژینا) امینی آغاز شد. اعتراضات در بسیاری از نقاط کشور با برخورد شدید نیروهای امنیتی سرکوب شد. دهها نفر کشته و زخمی و بسیاری بازداشت شدند. شهرستان ساری نیز از جمله این مناطق بود. مردم معترض در این شهر به خیابانها آمدند و توسط نیروهای انتظامی سرکوب شدند. در جریان این سرکوبها در شهرستان ساری، دستکم ۴ شهروند کشته شدند. عبدالله حسنزاده مقدم در این سرکوبها نقش اساسی داشته است.
کشتار معترضان در پاییز ۱۴۰۱ در ساری
در ۳۱ شهریور ۱۴۰۱، محمد حسینیخواه در جریان سرکوب اعتراضات در ساری به ضرب گلوله کشته شد. در اول مهر ۱۴۰۱، محمدجواد زاهدی ساروی در همین اعتراضات به ضرب گلوله جان باخت. عامل قتل محمدجواد زاهدی، گلوله سلاح ساچمهزن نیروی فراجا در ساری بود. بر اساس گزارش فعالان حقوق بشر، گلولههای ساچمهای فشنگ چهارپاره (۹ تکه) به سر و شریانهای داخلی او آسیب وارد کرده بود. استفاده نیروی انتظامی از اسلحه ساچمهزن در این رویداد قابل انکار نیست.
پزشکی قانونی مرگ او را بر اثر اصابت گلوله ساچمهای تأیید کرده است. علت مرگ «اصابت اجسام متعدد پرتابهای پرشتاب (ساچمه شکاری) منجر به سوراخشدگی ریهها، کبد و طحال» و همچنین «شوک هموراژیک (خونریزی وسیع)» بوده است. در ۱۴ آبان ۱۴۰۱، محمد صالحی در جریان سرکوب اعتراضات در ساری بر اثر ضربات باتون کشته شد. در ۱۳ آذر ۱۴۰۱، رضا دهبوید در جریان سرکوب اعتراضات مردمی در ساری جان باخت.
گزارش فعالان حقوق بشر میگوید او بر اثر ضرب و شتم در بازداشتگاه فوت کرده است. در ۱۴ آذر ۱۴۰۱، جانشین فرماندهی انتظامی مازندران کشته شدن یک شهروند را تأیید کرد. این مقام او را از «اراذل و اوباش متواری و تحت تعقیب» معرفی کرد. این مقام انتظامی هویت فرد را «رضا د» اعلام کرد و گفت: «متهم پس از دستگیری به بیمارستان منتقل شد و علیرغم تلاش کادر پزشکی در بیمارستان فوت کرد.» گزارشهای رسانههای حکومتی نیز مرگ رضا دهبوید را پس از انتقال به بیمارستان تأیید میکند. عبدالله حسنزاده مقدم در این حوادث مسئول شناخته میشود.
بازداشتهای گسترده و پلمب واحدهای صنفی در ساری
اراذل و اوباش خواندن مخالفان و کشتن آنها به این بهانه، یکی از روشهای حکومت ملایان برای حذف مخالفان است. در جریان اعتراضات در شهرستان ساری، شمار زیادی از شهروندان توسط نیروهای انتظامی و امنیتی بازداشت شدند. نام برخی از آنها: میلاد سنایی، هادی حکیم شفایی، حسین درواری، شروین حاجیپور، الهام مهتیان، امیر صیاد، باربد پیوندی، پگاه موسوی، پویان سعیدی، داود بذری، رامین رسایی ساری، سارا هادیان، سهیل (علی) شکری، علی رشیدی، علی کرجیپور، علی مرتد، مانی لطفی، ماهان گرجیپور، میلاد شمالی. دانشجویان نیز در جریان اعتراضات سرکوب شدند و تعدادی از آنها بازداشت شدند.
نام برخی از این دانشجویان: محمدجواد معنوی، علی طالبی زیدی، حسام پیراسته، الناز افضلی، نگار افضلی، سیاوش فرخنژاد، مانی لطفی. عبدالله حسنزاده مقدم مسئول این بازداشتها است. شهروندان بهائی نیز در جریان این اعتراضات بازداشت شدند. در ۳۰ آبان ۱۴۰۱، نیما مهینبخت، شهروند بهائی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. دادستانی عمومی و انقلاب ساری تعداد بازداشتشدگان از ۲۶ شهریور ۱۴۰۱ تا ۲ مهر ۱۴۰۱ را ۴۵۰ نفر اعلام کرده است.
در ۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، یک واحد صنفی بهائیان در ساری توسط مأموران اداره اماکن پلمب شد. این واحد صنفی متعلق به کوروش مرادی و منصور روحانی بود. پلمب محل کسب به بهانه تعطیلی در یکی از اعیاد بهائیان صورت گرفت. تمام این وقایع در دوران مسئولیت عبدالله حسنزاده مقدم رخ داده است.
سوابق سرکوب و قربانیان عبدالله حسنزاده مقدم:
معاون عملیات پیشین فرماندهی انتظامی استان هرمزگان
معاون عملیات پیشین فرماندهی انتظامی استان مازندران
از ۲۰ خرداد ۱۴۰۰: فرمانده انتظامی شهرستان ساری
برخی از قربانیان فردی و گروهی جنایات و سرکوب عبدالله حسنزاده مقدم:
کیهان قنبری
ساسان علوی
امید قنبری
قوامالدین ثابتیان
هادی چلنگری
آرمان قلینژاد
امیر صیاد
باربد پیوندی
الهام مهتیان
هادی حکیم شفایی
حسین درواری
میلاد سنایی
پگاه موسوی
پویان سعیدی
شروین حاجیپور
محمد حسینیخواه
محمدجواد زاهدی ساروی
محمد صالحی
رضا دهبوید
داود بذری
کوروش مرادی
منصور روحانی
علی کرجیپور
علی مراد
علی رشیدی
علی طالبی زیدی
الناز افضلی
حسام پیرسته
ماهان گرجیپور
مانی لطفی
میلاد شمالی
محمدجواد معنوی
نگار افضلی
نیما مهینبخت
رامین رسایی ساری
سارا هادیان
سیاوش فرخنژاد
سهیل (علی) شکری
قربانیان گروهی:
معترضان اعتراضات تابستان و پاییز ۱۴۰۱ در شهرستان ساری
جامعه بهائیان ایران
جامعه بهائیان مازندران
