سید محمد موسویان در مقام دادستان اصفهان، مسئولیت مستقیم صدور کیفرخواستهای منجر به اعدام، بازداشتهای گسترده معترضان و اجرای مجازاتهای تحقیرآمیز را بر عهده دارد. وی با هدایت دستگاه قضایی استان، نقش کلیدی در سرکوب جنبشهای اجتماعی، فعالان مدنی و اقلیتهای مذهبی ایفا نموده است.
مسئولیت مستقیم سید محمد موسویان در سرکوب اعتراضات ۱۴۰۱
سید محمد موسویان به عنوان دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان اصفهان، در تمامی مراحل دادرسی و اجرای احکام سالب حیات نقش اول را ایفا میکند. وی در دوران مسئولیت خود، مسئولیت مستقیم تمام اعدامهای اجرا شده و کیفرخواستهای صادر شده توسط این دادستانی را بر عهده دارد. سید محمد موسویان در جریان بازداشتها و سرکوبهای پیش و پس از جنبش اعتراضی اواخر تابستان ۱۴۰۱ عاملیت مستقیم داشته است. اعتراضات گسترده مردمی در هفته آخر شهریور ۱۴۰۱ با جانباختن مهسا امینی آغاز شد و ابعادی وسیع به خود گرفت. این اعتراضات در بسیاری از نقاط با برخورد شدید نیروهای امنیتی سرکوب شد که منجر به کشته و زخمی شدن دهها شهروند گردید. در جریان این وقایع، شهروندان بسیاری در اصفهان بازداشت شدند که سید محمد موسویان به عنوان مدعیالعموم، پروندههای آنها را هدایت میکرد. از جمله بازداشتشدگان میتوان به حسین یزدی، سمیه مسرور، آریا جعفری، پروا بهداد، حمید رحمتی و ایرج توبهایها اشاره کرد. همچنین فعالانی چون رزا اعتمادی انصاری، فیروزه خردهچی، احسان بابامیر و ارغوان سلجوقیان در این دوران دستگیر شدند. سید محمد موسویان با تایید بازداشت این افراد، روند دادرسیهای ناعادلانه را در دادسرای اصفهان کلید زد. اسامی دیگری نظیر افشین فرشاد، امیر نصرآزادانی، آبتین شریفی و پردیس یزدانی نیز در فهرست قربانیان این بازداشتها قرار دارند. این مقام قضایی با تکیه بر جایگاه خود، مسیر سرکوب صنفهای مختلف از جمله روزنامهنگاران و هنرمندان را هموار کرد.
هجمه سید محمد موسویان به کودکان، دانشجویان و اقلیتهای مذهبی
دامنه اقدامات قضایی سید محمد موسویان تنها به بزرگسالان محدود نشد و کودکان نیز در اصفهان مشمول این برخوردهای قهری گشتند. دانیال جمشیدی دورکی و محمدرضا علی صادقی دو کودکی بودند که در جریان این سرکوبها بازداشت شدند. سید محمد موسویان همچنین مسئولیت بازداشت گسترده دانشجویان توسط نیروهای امنیتی و انتظامی را بر عهده دارد. دانشجویانی نظیر محمدمهدی خسروی، رضا رشیدی، محسن ابولینسب و ضحی عبدی از جمله این قربانیان هستند. افرادی چون محمدعارف رنجبر، احسان کریمی، زینب نصیری و محمدجواد قاسمی نیز با دستورات قضایی این دادستانی دستگیر شدند. سید محمد موسویان در پروندههای دانشجویی، اتهامات سنگینی را علیه محمد اکبرالسادات، سعید صالحی، علی جلالی و فاطمه عرفانیان مطرح کرد. علی مومنی، فهیمه سلطانی، فاطمه نائبیان، اسما گنجیزاده و یونس مشایخی نیز هدف این برخوردهای امنیتی قرار گرفتند. علاوه بر این، شهروندان بهائی ساکن اصفهان مانند المیرا رحمانی و عنایتالله نعیمی نیز تحت تعقیب قرار گرفتند. سید محمد موسویان با تایید اتهامات علیه این اقلیت مذهبی، در نقض حقوق شهروندی آنان مشارکت فعال داشت. عنایتالله نعیمی در ۶ مهر ۱۴۰۱ بازداشت شد و لوازم شخصی وی توسط ماموران ضبط گردید. این مقام قضایی با صدور دستور تفتیش منازل و محل کار این شهروندان، فشار بر جامعه بهائی را تشدید کرد. روند بازداشتهای خودسرانه در اصفهان تحت نظر وی، نشاندهنده استراتژی حذف صداهای منتقد در تمامی اقشار جامعه است.
صدور کیفرخواستهای سنگین و اعدامهای سیاسی در اصفهان
در ۸ آبان ۱۴۰۱، سید محمد موسویان خبر دستگیری توماج صالحی، خواننده معترض را اعلام کرد. وی اتهاماتی چون فعالیت تبلیغی علیه نظام و همکاری با دولتهای متخاصم را به این هنرمند نسبت داد. همچنین سید محمد موسویان در پرونده وجیهه پری زنگنه، گرافیست بازداشتی، نقش کلیدی در صدور حکم حبس داشت. این شهروند در مرحله بدوی به ۱۵ سال حبس محکوم شد که در نهایت ۶ سال آن تایید گردید. گلدوزی جمله «خون باید گریست» بر لباس، از مصادیق اتهامات وارده علیه این هنرمند در دادسرای تحت نظر او بود. در ۱۹ دی ۱۴۰۱، صالح میرهاشمی، مجید کاظمی و سعید یعقوبی در پرونده «خانه اصفهان» به اعدام محکوم شدند. سید محمد موسویان با صدور کیفرخواست اتهام محاربه، زمینه را برای صدور حکم اعدام و حبسهای طولانیمدت فراهم کرد. در همین پرونده، امیر نصرآزادانی به ۲۶ سال حبس و سهیل جهانگیری به ۲ سال حبس محکوم گشتند. کیفرخواست تمامی این احکام سنگین توسط دادستانی اصفهان به ریاست سید محمد موسویان تنظیم و صادر شده است. حسین یزدی، خبرنگار نیز در ۱۶ بهمن ۱۴۰۱ به یک سال حبس و ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد. علیمحمد نظری شیاسی، دانشجو نیز توسط مرجع قضایی به ۵ سال حبس تعزیری محکوم گردید. این دانشجو در ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ با ضرب و شتم بازداشت و به زندان دستگرد منتقل شده بود. سید محمد موسویان با تایید این رویهها، استقلال دستگاه قضا را در برابر نهادهای امنیتی قربانی کرده است.
اجرای مجازاتهای سالب حیات و تحقیرآمیز تحت نظر دادستان
سید محمد موسویان علاوه بر پروندههای سیاسی، در اجرای مجازاتهای خشن و غیرانسانی نیز نقش فعالی ایفا کرده است. در ۲۱ خرداد ۱۴۰۱، دو متهم اقتصادی با حکم دادگاه به تحمل ۱۲۰ ضربه شلاق در ملاعام محکوم شدند. این در حالی است که مجازاتهای تحقیرآمیز و نافی کرامت انسانی توسط کنوانسیونهای بینالمللی صراحتاً ممنوع شده است. سید محمد موسویان همچنین بر اجرای احکام اعدام مرتبط با جرایم مواد مخدر در زندان دستگرد نظارت دارد. در ۲۹ تیر ۱۴۰۱، حکم اعدام داریوش خزایی و محمود صادقیان در این زندان به مرحله اجرا درآمد. همچنین در ۴ مرداد ۱۴۰۱، غلام نورزهی و جمعه بارکزهی با اتهامات مشابه توسط دستگاه تحت امر وی اعدام شدند. حمیدرضا مردانی در ۱۰ شهریور ۱۴۰۱ و حسن آقامحمدی در ۲۰ شهریور ۱۴۰۱ با اتهام قتل اعدام گشتند. سید محمد موسویان به عنوان مدعیالعموم، اجرای این احکام را در فواصل زمانی کوتاه تایید و پیگیری کرده است. در ۲ آذر ۱۴۰۱، حکم اعدام یک زندانی دیگر و در ۵ آذر همان سال، حکم حسین خیراللهی و صاحب رسولی اجرا شد. مولود ملازاده، زندانی زن، در ۱۲ آذر ۱۴۰۱ و حامد ابراهیمی در ۵ دی ۱۴۰۱ در زندان دستگرد اعدام شدند. سید محمد موسویان با شتاب بخشیدن به اجرای این احکام، حق حیات شهروندان را در موارد متعدد سلب کرده است. این رویه نشاندهنده نگاه قهرآمیز وی به مقوله عدالت و اصرار بر استفاده از مجازاتهای مرگبار است.
پلمب اماکن و محاکمه گروهی فعالان در اصفهان
سید محمد موسویان در راستای اجرای طرحهای سرکوبگرانه، نظارت بر اماکن عمومی را نیز شدت بخشیده است. در ۵ آذر ۱۴۰۲، شهر کتاب اصفهان به دلیل عدم رعایت حجاب توسط پلیس نظارت بر اماکن پلمب شد. این اقدام تحت حمایتهای قضایی سید محمد موسویان و در راستای محدود کردن فضاهای فرهنگی صورت گرفته است. همچنین در ۲۵ مهر ۱۴۰۳، محاکمه گروهی ۲۲ شهروند ساکن اصفهان در شعبه اول دادگاه انقلاب آغاز گردید. سید محمد موسویان کیفرخواستی با اتهامات تبلیغ علیه نظام و عضویت در گروههای مخالف امنیت برای آنان صادر کرد. مینا ندایی، روزبه دانا، پویا دانا، مرجان بشتام و هدی صادقی از جمله متهمان این پرونده مشترک هستند. سما عموشاهی، محمدرضا قطبیزاده، عرفان میرکاظمی، امیر سالاری و مهشاد کشانی نیز در این دادگاه محاکمه شدند. سید محمد موسویان با تنظیم این پروندههای حجیم، به دنبال ایجاد فضای ارعاب برای فعالان مدنی است. بهار سلیمانی، مریم پرنده، مریم فرهنگ، پویا طالبیان و شمیم بهارزاده دیگر افرادی هستند که با اتهامات امنیتی روبرو گشتند. این مقام قضایی با تکیه بر گزارشهای نهادهای امنیتی، حقوق دفاعی متهمان را به شدت محدود کرده است. سید محمد موسویان به عنوان مهرهای کلیدی، ماشین سرکوب قضایی را در استان اصفهان هدایت میکند. فعالیتهای وی در این سالها منجر به آسیبهای جبرانناپذیر به ساختار حقوقی و اجتماعی این منطقه شده است. استمرار حضور وی در این منصب، به معنای تداوم نقض سیستماتیک حقوق بشر در مرکز ایران است.
پیگرد قضایی شهروندان و فعالان سیاسی تحت نظارت سید محمد موسویان
در ۶ آبان ۱۴۰۳، جلسه بازپرسی مزدک ملکی، شهروند اصفهانی، در شعبه ۱۱ دادسرای عمومی و انقلاب این شهر برگزار گردید. سید محمد موسویان به عنوان دادستان، بر روند تفهیم اتهام این شهروند با عناوین سنگینی چون اقدام علیه امنیت ملی نظارت داشته است. بنا بر گزارشهای موجود، اتهام همکاری با گروههای مخالف نظام و دولت متخاصم به قصد براندازی علیه وی مطرح شد. همچنین در ۲۲ آبان ۱۴۰۳، علی معینی و همسرش آوا نصیری توسط شعبه ۱ دادگاه انقلاب اصفهان به حبس محکوم شدند. آقای معینی به ۶ سال و خانم نصیری به ۱ سال حبس تعزیری و ممنوعیت خروج از کشور محکوم گشتند. اتهاماتی نظیر دعوت مردم به جنگ و تبلیغ علیه نظام، بخشی از کیفرخواستهای صادر شده توسط دستگاه تحت امر وی بود. سید محمد موسویان در ۲۴ آبان ۱۴۰۳ نیز مسئولیت پرونده ۲۲ متهم سیاسی را بر عهده داشت که مجموعاً به ۱۶۱ سال حبس محکوم شدند. سمانه عموشاهی، مرجان بشتام و شمیم بهارزاده از جمله افرادی هستند که در این پرونده با احکام سنگین مواجه گشتند. مینو حیدری، مهشاد کشانی، هدی صادقی و عرفان خلیلیان نیز در فهرست این محکومان قرار دارند. اسامی دیگری چون مهرشاد برجیان، پویا طالبیان و مریم فرهنگ نیز در میان این ۲۲ نفر دیده میشود. سید محمد موسویان با تایید این روند، فشار بر فعالان مدنی اصفهان را به اوج خود رسانده است. کیان طالبی، مینا ندایی، روزبه دانا و بهار سلیمانی نیز از دیگر قربانیان این احکام دستهجمعی هستند. این مقام قضایی با تنظیم کیفرخواستهای فلهای، حق دادرسی منصفانه را از این شهروندان سلب کرده است.
هجمه سیستماتیک سید محمد موسویان به جامعه بهائیان و هنرمندان
در ۱۹ آذر ۱۴۰۳، حکم ۱۵ شهروند بهائی ساکن بهارستان توسط شعبه ۳۷ دادگاه تجدیدنظر استان اصفهان صادر و ابلاغ شد. سید محمد موسویان در تمامی مراحل این پرونده، از بازداشت تا صدور کیفرخواست، نقش محوری در سرکوب این اقلیت مذهبی داشته است. محکومیت مژگان پورشفیع، نسرین خادمی، آزیتا رضوانیخواه و شعله آشوری به ۵ سال حبس و جریمه نقدی عینا تایید گردید. بشری مطهر، سارا شکیب، رویا آزادخوش، نوشین همت و شورانگیز بهامین نیز در میان محکومان این پرونده هستند. ساناز راسته، مریم خورسندی، فرخنده رضوانپی و فیروزه راستینژاد نیز با احکام مشابهی روبرو گشتند. سید محمد موسویان همچنین در ۱۱ اسفند ۱۴۰۳، بیتا صادقیان، خواننده را به شعبه ۲۵ دادسرای اصفهان احضار کرد. اتهام این هنرمند جریحهدار کردن عفت عمومی و انتشار آثار مبتذل به وسیله سیستمهای رایانهای اعلام شده است. این مقام قضایی با استفاده از ابزارهای قانونی، فضای فرهنگی و آزادی مذهبی را در اصفهان به شدت محدود کرده است. در ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۴، ارشیا روحانی، حمید منزوی و آرش نبوی برای تحمل حبس راهی زندان اصفهان شدند. این شهروندان بهائی پیشتر به ۲ سال حبس و مجازاتهای تکمیلی محکوم شده بودند که تحت نظر وی اجرا شد. سید محمد موسویان با تایید این رویهها، عملاً به بازوی اجرایی نهادهای امنیتی در حذف دگراندیشان تبدیل گشته است. استمرار این برخوردها نشاندهنده اراده جدی وی در تضییع حقوق اقلیتها و فعالان حوزههای مختلف هنری است.
بیشتر بخوانید
اجرای زنجیرهای احکام اعدام در زندانهای تحت امر سید محمد موسویان
سید محمد موسویان به عنوان مدعیالعموم، نظارت دقیقی بر اجرای احکام اعدام در زندان دستگرد اصفهان دارد. در ۱ بهمن ۱۴۰۳، حکم اعدام سعید دیانی که با اتهامات مواد مخدر صادر شده بود، به اجرا درآمد. تداوم این روند در ۲۹ بهمن ۱۴۰۳ با اعدام عزت حسینی دورکی در همین زندان گزارش شده است. سید محمد موسویان در ۴ اسفند ۱۴۰۳ نیز شاهد اجرای حکم اعدام احمد حنفی و اصغر دهقانی بود. همچنین در ۱۱ اسفند ۱۴۰۳، نسرین بارانی، زن ۲۹ ساله، به اتهام قتل همسر سابقش در زندان اصفهان اعدام شد. این مقام قضایی در ۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ نیز حکم اعدام ۳ زندانی دیگر را به مرحله اجرا رساند. محمد توتازهی، عبدالرشید براهویی و روحالله پلنگی قربانیان این اعدامهای دستهجمعی در زندان دستگرد بودند. سید محمد موسویان در ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ نیز مسئولیت اجرای حکم محمدنعیم دانشی و جعفر قربانی را بر عهده داشت. محمدنعیم دانشی پس از ۷ سال بازداشت، در حالی اعدام شد که پدر یک فرزند بود. جعفر قربانی نیز که به اتهام قتل بازداشت شده بود، پس از ۴ سال در این زندان اعدام گشت. علیاکبر انصاری در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۴ و جابر شهکرمزهی در ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ با نظارت وی اعدام شدند. در ۱۲ خرداد ۱۴۰۴ نیز حبیب الماسی و جبرئیل هاشمزاده در یک پرونده مشترک به جوخه اعدام سپرده گشتند. سید محمد موسویان با شتاب بخشیدن به اجرای این احکام، حق حیات شهروندان را به صورت سیستماتیک نقض کرده است.
ترویج مجازاتهای خشن و پیگرد فعالان سیاسی توسط سید محمد موسویان
در ۲۰ خرداد ۱۴۰۴، رئیس کل دادگستری اصفهان از اجرای حکم «قطع ید» دو متهم در زندان دستگرد خبر داد. سید محمد موسویان به عنوان دادستان مرکز استان، تمامی مراحل دادرسی این پرونده را در دادسرای تحت امر خود هدایت کرده است. این مجازات قرونوسطایی در حالی اجرا شد که کنوانسیونهای حقوق بشری صراحتاً این رفتارهای نافی کرامت انسانی را منع کردهاند. همچنین در ۲ اردیبهشت ۱۴۰۴، جلسه دادگاه اکبر دانش سرارودی، فعال سیاسی، با اتهاماتی چون توهین به خامنهای برگزار شد. سید محمد موسویان با صدور کیفرخواستهایی مبنی بر تبلیغ علیه نظام، مانع از فعالیتهای مسالمتآمیز سیاسی در این استان شده است. وی با تکیه بر جایگاه قضایی خود، پروندههای متعددی را برای روزنامهنگاران و فعالان مدنی اصفهانی تنظیم نموده است. سوابق وی در دادگستری برخوار و معاونت حقوق عامه، نشاندهنده رویکردی امنیتی به مقوله قضاوت در دوران مسئولیت اوست. سید محمد موسویان با تصویب طرحهای سرکوبگرانه، فضای باز سیاسی و اجتماعی را در قلب ایران به شدت تهدید کرده است. او در قبال تمامی بازداشتهای خودسرانه و شکنجههای احتمالی در دوران بازجویی، مسئولیت مستقیم اداری و قانونی دارد. فعالیتهای وی منجر به ایجاد جو ارعاب و خفقان در میان شهروندان عادی و منتقدان در اصفهان گشته است. استمرار حضور سید محمد موسویان در این منصب، به معنای نادیده گرفتن استانداردهای جهانی حقوق بشر در ایران است. وی اکنون به عنوان یکی از اصلیترین ناقضان حقوق شهروندی در سطح استان اصفهان شناخته میشود.
سوابق سرکوب و قربانیان سید محمد موسویان
رئیس پیشین دادگستری شهرستان برخوار
معاون پیشین حقوق عامه دادستان مرکز استان اصفهان
معاون پیشین قضایی رئیس کل دادگستری استان اصفهان
رئیس پیشین شوراهای حل اختلاف استان اصفهان
دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان اصفهان از ۴ خرداد ۱۴۰۱ تاکنون
برخی از قربانیان فردی و گروهی جنایات و نقض حقوق بشر سید محمد موسویان
علی کاظمی، حشمت الله طبرزدی، توماج صالحی، عسل ناصری، علی نصرآبادی، فاطمه فرحان پور، محمدرضا خدایی، مهدی مقدری، المیرا رحمانی، ندا محسنی، عزت الله جعفری، سحر آذرپیرا، جواد آصفی، یونس مشایخی، فاطمه نائبیان، اسما گنجی زاده، امیرحسین قادری چاشمی، علی محمد نظری، وجیهه پری زنگنه، مجید کاظمی، سهیل جهانگیری، علی محمد نظری شیاسی، داریوش خزایی، محمود صادقیان، غلام نورزهی، جمعه بارکزهی، حمیدرضا مردانی، حسن آقامحمدی، عنایت الله نعیمی، حسین خیراللهی، صاحب رسولی، مولود ملازاده، حامد ابراهیمی، حسین یزدی، سمیه مسرور، آریا جعفری، پروا بهداد، حمید رحمتی، ایرج توبه ایها، رزا اعتمادی انصاری، فیروزه (زهرا) خرده چی، احسان بابامیر، ارغوان سلجوقیان، افشین فرشاد، امیر نصرآزادانی، آبتین شریفی، پردیس یزدانی، پری زنگنه، دانیال جمشیدی دورکی، محمدرضا علی صادقی، محمد مهدی خسروی، رضا رشیدی، محسن ابولی نسب، ضحی عبدی، محمدعارف رنجبر، احسان کریمی، زینب نصیری، محمدجواد قاسمی، محمد اکبرالسادات، سعید صالحی، علی جلالی، فاطمه (کاملیا) عرفانیان، علی مومنی، فهیمه سلطانی، سعید یعقوبی، صالح میرهاشمی، سجاد کشاورزیان، شکیبا سعادت، عارف جنتیان
قربانیان گروهی شامل جامعه بهائیان ایران، روزنامه نگاران در ایران، شهروندان عادی شهرستان اصفهان، معترضان اعتراضات تابستان و پاییز ۱۴۰۱ در شهرستان اصفهان، جامعه بهائیان اصفهان میباشند.
منابع:
عدالت برای ایران
دادگستر
