نامه سهیل عربی، زندانی سیاسی پیشین، با عنوان «حبس در جنگ؛ تلاش برای بقا در زندان قزلحصار» ابعاد تازه‌ای از شرایط سهمگین نگهداری زندانیان در «سوئیت ۳۵ واحد سه» این زندان را افشا کرده است. این گزارش روایتی تکان‌دهنده از نقض حقوق بشر، شکنجه‌های جسمی و روانی، و سایه سنگین اجرای احکام اعدام در این نهاد امنیتی است.
بر اساس این گزارش، سهیل عربی در ۲۰ اسفند ۱۴۰۴ توسط ماموران قرارگاه ثارالله بازداشت و پس از بازجویی‌های همراه با ضرب‌وشتم و تحقیر در بازداشتگاه «الف-۱»، با صدور قرار بازداشت موقت و محرومیت کامل از تماس و ملاقات به زندان قزلحصار منتقل شد. او شرایط سوئیت ۳۵ را فضایی «مرگ‌محور» توصیف می‌کند که در آن متهمان جوان (از جمله متولدین نیمه دوم دهه هشتاد) در انتظار اجرای حکم اعدام به سر می‌برند. محرومیت شدید از امکانات اولیه، تراکم جمعیت (۱۰ نفر در سلولی ۱۲ متری)، نبود هواخوری، غذای ناکافی و شرایط کاملاً غیربهداشتی از موارد برجسته این نامه است.
روایت عربی همچنین ابعاد خشونت‌های سازمان‌یافته علیه زندانیان را آشکار می‌سازد. وی تصریح می‌کند که پس از اعتراض رسمی به شرایط غیرانسانی بند در ۲۹ فروردین، توسط ماموران زندان از جمله فردی به نام میثم سیفی شدیداً مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته است. به گفته عربی، ماموران با لوله آب و ضربات فیزیکی او را تا سر حد بیهوشی شکنجه کرده‌اند؛ به‌طوری که انتقال او به بهداری و بیمارستان، تشخیص آسیب جدی به بیضه و شکستگی بینی را به همراه داشته است. علی‌رغم وجود مستندات و تایید بررسی فیلم‌ها، هیچ برخوردی با عوامل ضارب صورت نگرفته و مسئولان زندان این حادثه را «خودزنی» ثبت کرده‌اند.
در بخش دیگری از نامه، به فضاسازی روانی قبل از اعدام زندانیان، جابه‌جایی‌های ناگهانی نیمه‌شب به قصد اجرای حکم، و محرومیت‌های گسترده ارتباطی اشاره شده است. عربی تاکید دارد که اگرچه رفتار تمامی کادر زندان یکسان نیست و برخی برخورد حرفه‌ای‌تری دارند، اما فضای حاکم بر برخی شیفت‌ها مملو از تحقیر، تهدید و شکنجه مداوم است. وی با تاكيد بر رنج فراوان هم‌بندی‌هایش، هدف از نگارش این گزارش را ثبت حقیقت و جلوگیری از دفن صدای زندانیان در سکوت خبری عنوان کرده است.
بیشتر بخوانید
حفاظت اطلاعات مرکز وکلا: یک نهاد ضدحقوقی، اطلاعاتی و سرکوبگر
