همانطور که مهرههای سرکوب خامنهای در جامعه آتشبهاختیار و دست باز دارند که هر برخوردی با مردم داشته باشند، در زندان این موضوع ضریب میخورد. زندانبانان و شکنجهگران با خیال راحت از عواقب کارها و شکنجهها و اعمال ضد انسانی خود اقدام به هر جنایت، شکنجه، وحشیگری و رفتار غیر انسانی در حق زندانیان دست بسته میکنند.
در دستگاه ارزشی رژیم ولایت فقیه هر کسی بیشتر جنایت کند و در سرکوب و شکنجه و کشتار زندانیان بیرحمتر و قصیالقلبتر باشد خیلی سریع مدار ارتقاء اداری را طی کرده و به مقامات و پستهای بالاتری دست پیدا میکنند. در رژیم ولایت فقیه امکان ندارد کسی به پست و مقامی دست پیدا کند بدون این که در سرکوب و شکنجه و کشتار مردم شرکت نداشته و دستانش بخون مبارزین ومخالفین و مردم معترض آغشته نباشد.
در این میان کسانی هستند که در این مسیر بدلیل بیرحمی و شقاوت بیحد به سرعت پلههای ترقی را طی کرده و به پست و مقام میرسند. یکی از این نفرات رئیس زندان گلپایگان است که به سرعت از پاسیاری به ریاست آن رسیده است.
در همین زمینه
سرکوبگران زندان گلپایکان چه کسانی هستند؟
مجتبی نامداری: رئیس زندان گلپایگان
این جنایتکار سابقه پروندهسازی و شکنجه علیه زندانیان دارد. وی که قبلا رئیس حفاظت بازداشتگاه مرکزی اصفهان بود، در پرونده سازی علیه زندانیانی که در آنجا بودند نقش فعالی داشت. طوری که در اثر این پرونده سازیها حتی حکم اعدام تعدادی از آنها سریعتر اجرا میشد.
بنابر گزارشاتی که بهدست ما رسیده وی که در شروع کارش در زندان اصفهان پاسیار دون پایهای در حفاظت زندان بود در اثر فعالیتهای سرکوبگرانه بر علیه زندانیان بوسیله اسدی رئیس کل حفاظت استان به ریاست حفاظت زندان اصفهان و در ادامه به ریاست زندان گلپایگان رسید. از جمله اقدامات وی درست کردن باندهایی از اراذل و اوباش زندانی اجیر شده برای ضرب و شتم زندانیانی بود که تابع دستورات او نبودند.
