علی استادی در مقام مدیرکل پیشین زندان‌های مازندران و مشاور کنونی رئیس سازمان زندان‌ها، در نقض حقوق زندانیان نقش مستقیم داشته است. این نقض حقوق شامل مواردی مانند عدم رسیدگی پزشکی، ضرب و شتم، و تایید احکام اعدام بوده است.
سوابق سرکوب علی استادی
در ادامه، به برخی از سوابق سرکوب علی استادی اشاره می‌شود:
مدیرکل زندان‌های استان هرمزگان (از سال ۱۳۹۶ تا ۱۴ بهمن ۱۳۹۸)
بیشتر بخوانید
کارنامه سیاه هدایت فرزادی در زندان‌های ایران
مدیرکل زندان‌های استان مازندران (از ۲۶ آذر ۱۳۹۸ تا ۱۱ شهریور ۱۴۰۳)
مشاور رئیس سازمان و سرپرست معاونت هماهنگی امور امنیتی و انتظامی سازمان زندان‌های کشور (از ۱۱ شهریور ۱۴۰۳ تا کنون)
نقض حقوق زندانیان در دوران مسئولیت علی استادی
در دوران مدیریت علی استادی بر زندان‌های مازندران، موارد متعددی از نقض حقوق زندانیان گزارش شده است. از جمله این موارد، عدم رعایت کامل اصل تفکیک جرائم، نبود رسیدگی پزشکی کافی، و ضرب و شتم زندانیان بوده است. همچنین، بخشنامه‌های سازمان زندان‌ها در زمینه حقوق زندانیان به‌درستی اجرا نشده است. این نقض‌ها شامل تداوم استفاده اجباری از چادر و پابند هنگام انتقال، و تداوم بازرسی بدنی به صورت برهنه بوده است. مسئولیت نظارت بر این شرایط و همچنین اجرای آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، بر عهده علی استادی بوده است.
علاوه بر این، در دوران مسئولیت او، احکام اعدام متعددی در زندان‌های استان مازندران به اجرا در آمده است. در ۲۲ دی ۱۳۹۸، حکم اعدام یک متهم قتل در زندان آمل اجرا شد. همچنین در ۱۹ فروردین ۱۴۰۰، دو زندانی دیگر به اتهام قتل در زندان بابل اعدام شدند. در ۲۶ مهر ۱۴۰۰ نیز حکم اعدام حسین هدایتی، به اتهام قتل، در زندان آمل به اجرا درآمد. در ۲۳ آذر ۱۴۰۰، حکم اعدام معصومه زارعی، به اتهام مشارکت در قتل، در زندان آمل اجرا شد.
در ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۱، حکم اعدام ۳ زندانی به نام‌های فرشاد نعمت‌زاده، مهدی شیرچیان، و اسحاقی، به اتهامات مرتبط با مواد مخدر، در زندان آمل اجرا شد. در ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، مهدی امیری‌مرگاوی، یک زندانی دیگر به اتهام قتل در زندان ساری اعدام شد. در ۱۹ خرداد ۱۴۰۱، جواد امینی به اتهام قتل، در زندان آمل اعدام شد. در ۱۵ تیر ۱۴۰۱ نیز حکم اعدام مهدی کریمی در زندان ساری به اجرا درآمد.
موارد نقض حقوق و قربانیان
علاوه بر اعدام‌ها، در این دوره موارد دیگری از نقض حقوق نیز گزارش شده است. در ۲۳ مرداد ۱۴۰۰، اکرم رحیمی، متهم به جرایم مالی که به بیماری‌های قلبی و ریوی مبتلا بود، در بند زنان زندان آمل به دلیل ابتلا به کرونا درگذشت. او به دلیل نداشتن توانایی مالی برای وثیقه، در بازداشت به سر می‌برد.
در ۴ دی ۱۴۰۰، ابوالفضل شعبانی، کودک-مجرم محبوس در زندان آمل، به طرز مشکوکی جان باخت. او که در ۱۶ سالگی به اعدام محکوم شده بود، کمی پیش از مرگ، با پرداخت دیه رضایت گرفته بود.
در ۲۸ شهریور ۱۴۰۰، منابع حقوق بشری گزارش دادند که گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی، با وجود گذشت ۸ ماه از تبعیدش به زندان آمل، همچنان در بند زنان این زندان و بدون رعایت اصل تفکیک جرائم دوران محکومیت خود را می‌گذراند. خانم ایرایی در تیرماه همان سال با پیامی از زندان، به نقض حقوق زنان زندانی در آنجا اعتراض کرده بود. رفتار مسئولان زندان نیز تند و توهین‌آمیز توصیف شده بود. این شرایط در دوران مدیریت علی استادی بر زندان‌های استان مازندران رخ داده است.
در ۲۷ مهر ۱۴۰۱، سه زندانی دیگر به اتهام قتل در زندان ساری اعدام شدند. در ۲۷ آذر ۱۴۰۱، حکم دو زندانی مرد به اتهامات مرتبط با مواد مخدر و قتل، در زندان ساری به اجرا درآمد. هویت یکی از آنان، محمد اکبری، مشخص شده بود. موارد فوق نشان‌دهنده ابعاد نقض حقوق در دوران مسئولیت علی استادی است.
قربانیان سرکوب علی استادی
برخی از قربانیان اقدامات سرکوبگرانه و نقض حقوق بشر که در دوران مسئولیت علی استادی در زندان‌ها رخ داده است، عبارتند از:
جواد امینی
فرشاد نعمت‌زاده
گلرخ ایرایی
حسین هدایتی
مهدی شیرچیان
معصومه زارعی
مهدی امیری‌مرگاوی
مهدی کریمی
محمد اکبری
رسول مرادقلی
اکرم رحیمی
ابوالفضل شعبانی
منابع
- ایران وایر
- شرق پرس
