زندانبانان و شکنجه‌گران زندان مخوف قزلحصار را بشناسیم (قسمت سوم)
در شماره‌های پیشین این مجموعه اسامی ۱۵۶ تن از زندانبانان و شکنجه‌گران زندان قزلحصار به همراه عکس و مشخصات آنان تقدیم خوانندگان عزیز شد.
در این مجموعه اسامی و مشخصات ۶۰ زندانبان و شکنجه‌گر دیگر به همراه تصاویر ۴۶ تن از آنان منتشر می‌شود. همه کسانی که در این مجموعه معرفی می‌شوند کسانی هستند که به گواهی زندانیان و خانواده‌های‌شان در شکنجه و اذیت و آزار زندانیان دست داشتند.
کانون حقوق بشری نه به زندان نه به اعدام که برای نخستین بار این مجموعه را منتشر کرد، یاد‌آوری کرده است که بسیاری از زندانیان که بعد از انتشار این افشاگری‌ها آن را مشاهده کردند، بر درستی و دقت مطالب این افشاگری تاکید کردند:
یک زندانی آزاد شده در مورد این افشاگری‌ها نوشت: «من این افراد را می‌شناسم، اینها خون ما را در شیشه کرده بودند. از میان آنها چند نفری الان دیگر در زندان نیستند و رفته‌اند و چند نفرشان هم به زندان تهران بزرگ منتقل شده‌اند».
با مشخصات ۸۵ تن از شکنجه‌گران و زندانبانان زندان قزلحصار آشنا شوید!
اینها همه خطرناکند!
یک زندانی دیگر نوشت: «زندان قزلحصار، دانشگاه جنایت است! و اساتید آن خلافکار و مواد فروش هستند. همگی ماموران زندان هستند! پول که باشد در آن جهنم، از شیر مرغ تا جان آدمیزاد مهیاست! بقول خودشان، ایمان فلک در آنجا بر بادست!»
یک زندانی آزاد شده دیگر چنین نوشت: «در قزلحصار ماموران خیلی اذیت می‌کردند. عکس‌هایی که منتشر کردید عین حقیقت است. خیلی بی‌شرف بودند یعنی نه رحم دارند و نه مروت و هیچ چیز برایشان مهم نیست جز پول! یکی از آنها به اسم اسماعیلی رئیس اندرزگاه واحد ۱ قزلحصار اندرزگاه ۴ سالن ۳ جوانان بود. این بی‌شرف نسبت به زندانیان هیستریک بود. در زندان پوشیدن بیژامه آزاد است اما هرکس می‌پوشید، وی را به انفرادی می‌فرستاد. او روحیه زندانی را می‌شکست. در قزلحصار همه افسر نگهبان‌ها خطرناک بودند چون زندانی را می‌زدند و می‌کشتند و بعد می‌گفتند به دلیل نرسیدن مواد مرد!
سه نفر از اینها استثنایی هستند! اینها خطرناک‌ترین افراد زندان هستند شامل: علی مدبر، زلال و کفایتی. الان هم یکی هست به اسم سید سادات (سید شمر) اینها خونخوار هستند.»
این زندانی ادامه می‌دهد: «یکی دیگر از خونخوارها اسمش شلالوند است. او خون زندانیان را در شیشه کرده است. در سال ۹۴ هر زندانی را که می‌خواست مرخص کند، به میله می‌بست و با دست‌بند و پابند او را قپانی می‌کرد، بعد به سوییت می‌برد و خداحافظ! حتی ملاقات آخر هم به او نمی‌داد. او را نزدیک‌های اذان صبح می‌بردند به سوییت واحد یک و اجرائیش می‌کردند.»
زندان قزلحصار کجاست؟
این زندان در استان البرز، حصارک در جاده قزلحصار روبروی پادگان آموزشی چمران واقع است. یکی از بزرگترین زندان‌های ایران است که در سال ۱۳۴۳ در منطقه کیان‌مهر کرج ایجاد شد. در حقیقت زندان قزلحصار نام زندان و منطقه‌ای در جنوب غربی کرج است. این زندان در واقع متشکل از دو زندان است که بخش جنوبی آن زندان قزلحصار و بخش شمالی آن زندان مرکزی کرج نامیده می‌شود. هر دوی این زندان‌ها از زندان‌های بزرگ و مخوف ایران در کرج محسوب می‌شوند.
این زندان که در زمان شاه ساخته شده، یکی از بزرگترین زندان‌های خاورمیانه محسوب می‌شود و اکنون بسیار مستهلک است و متهمان و محکومان مراجع قضایی دیگر شهرستان‌ها و استان تهران در آن نگهداری می‌شوند.
این زندان در دهه ۶۰ شکنجه‌گاه بسیاری از زندانیان سیاسی و مبارزان بوده است. رییس این زندان به نام حاج داوود رحمانی با همکاری لاجوردی واحدهایی در این زندان ایجاد کرده بود به نام واحدهای مسکونی که به طور خاص زنان را در آن شکنجه می‌کردند. بسیاری از زنانی که در این زندان شکنجه شدند برای همیشه سلامتی روان‌شان را از دست دادند.
اسامی و مشخصات ۶۰ تن از شکنجه‌گران و زندانبانان زندان قزلحصار:
