نقش حسین یکتا در سرکوب قیام ۱۴۰۴
حسین یکتا (محمدحسین حسینی یکتا)، عضو شورای مرکزی قرارگاه عمار و از مهرههای کلیدی لایههای امنیتی- فرهنگی نظام، در جریان اعتراضات دی ۱۴۰۴ نقشی فراتر از یک سخنران ایفا کرده است. او که به عنوان یکی از چهرههای باسابقه در سازماندهی نیروهای شبهنظامی و «لباسشخصی» شناخته میشود، در این دوره با استفاده از تریبونهای رسمی، علناً فرمان یورش و برخورد خشن با معترضان را صادر کرد.
آمریت در تحریک به کشتار و فراخوان نیروهای لباسشخصی (دی ۱۴۰۴)
در میانه دیماه ۱۴۰۴، حسین یکتا با حضور در برنامههای زنده صداوسیما، ادبیات تهدیدآمیزی را علیه شهروندان معترض به کار گرفت که از سوی فعالان حقوق بشر به عنوان «چراغ سبز برای جنایت» تعبیر شد:
بیشتر بخوانید
غلامرضا سلیمانی، فرمانده ارتش سایه و بازوی سرکوب محلهمحور
فراخوان «برخورد سخت»: یکتا با خطاب قرار دادن نیروهای وفادار به نظام و اعضای بسیج، از آنها خواست که «منتظر دستور نمانند» و با کسانی که آنها را «مزدور» نامید، در کف خیابان تصفیه حساب کنند. وی صراحتاً بیان کرد: «اگر در این مسیر خونی ریخته شود یا اتفاقی بیفتد، کسی حق شکایت ندارد، چون این دفاع از حرم نظام است.»
پروژه «تروریستسازی»: او با استفاده از نفوذ رسانهای خود، اعتراضات مدنی مردم را به «گروههای تروریستی» و «داعش وطنی» پیوند زد تا راه را برای استفاده از سلاحهای جنگی توسط نیروهای تحت امرش هموار کند.
سازماندهی نیروهای خودسر: گزارشهای میدانی نشان میدهد که بسیاری از یگانهای موسوم به «نخسا» (نیروهای خودجوش سرزمینهای اسلامی) و گروههای لباسشخصی که در شهرهایی چون تهران و مشهد به مردم شلیک کردند، تحت هدایت فکری و تشکیلاتی قرارگاههای وابسته به او بودند.
سوابق سیاه در سرکوب و تهاجم (دهه ۷۰ تا کنون)
حسین یکتا یکی از اعضای شاخص «گردان حبیب» است؛ گردانی که اعضای آن پس از سال ۱۳۶۸ به مهمترین حلقههای اطلاعاتی-امنیتی ایران تبدیل شدند. سوابق او در سرکوب به دههها قبل بازمیگردد:
حمله به بیت آیتالله منتظری (۱۳۷۶): طبق اسناد موجود، یکتا از جمله لیدرهای اصلی حمله به دفتر و حسینیه حسینعلی منتظری در قم پس از سخنرانی معروف ۱۳ رجب در سال ۱۳۷۶ بود. این اقدام یکی از نخستین نمونههای سازماندهی اوباش حکومتی برای سرکوب مراجع منتقد بود.
نقش در خیزش ۱۴۰۱: در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ او با سفر به شهرهای مختلف و سخنرانی در جمع نیروهای بسیج، نقش مهمی در روحیه دادن به مأموران سرکوبگر و تشویق آنها به خشونت علیه زنان و جوانان داشت.
تأسیس بازوهای پروپاگاندا: او در شکلگیری نهادهایی چون سازمان اوج، سراج و شبکه افق نقش کلیدی داشت؛ نهادهایی که وظیفه اصلی آنها ترور شخصیت معترضان و سفیدسازی جنایات نیروهای امنیتی است.
عاملیت در نقض حقوق بشر در ۱۴۰۴
تحت نظارت و تحریکات وی در دیماه جاری، موارد زیر به وقوع پیوسته است:
تأیید ضمنی شلیک به چشم معترضان: او در سخنان خود، آسیب دیدن معترضان را «هزینه حماقت آنها» خواند.
آمریت در بازداشتهای خودسرانه: نیروهای تحت امر وی در شناسایی لیدرهای محلی اعتراضات و ربودن آنها در نیمهشب نقش فعالی داشتهاند.
نقض آزادی بیان: یکتا با تهدید هنرمندان و ورزشکارانی که از مردم حمایت کردند، تلاش کرد فضای ارعاب را به تمام لایههای جامعه گسترش دهد.
مناصب و جایگاههای سرکوب حسین یکتا:
عضو شورای مرکزی قرارگاه عمار: (اتاق فکر سرکوب و جنگ نرم).
دستیار ویژه در امور راهیان نور: (استفاده از بودجههای عمومی برای تربیت نیروهای تندرو).
مؤسس بنیاد کرامت رضوی: (استفاده از منابع مالی آستان قدس برای اهداف سیاسی-امنیتی).
حسین یکتا با فراخوان علنی به نیروهای لباسشخصی و سلب امنیت جانی از معترضان در پخش زنده تلویزیونی، مرتکب «تحریک به جنایت علیه بشریت» شده است. او به عنوان یکی از آمران اصلی پشتپرده، مسئول خونهای ریخته شده توسط نیروهای غیررسمی در دی ۱۴۰۴ است.
