جعفر صدیقی دادستان عمومی و انقلاب در شهرستانهای تایباد و سبزوار، نقش مستقیم در سرکوب شهروندان سبزوار داشته است.
با مسئولیت جعفر صدیقی بهعنوان دادستان عمومی و انقلاب در شهرستانهای تایباد و سبزوار، موارد متعددی از نقض گسترده حقوق بشر در حوزههایی نظیر حق حیات، حقوق اقلیتها بهویژه افغانستانیها، و همچنین حق دادرسی منصفانه رخ داده است. جعفر صدیقی، در طول دوره فعالیتش، نقشی محوری در صدور و اجرای احکام اعدام ایفا کرده و عملکرد وی همواره با فقدان شفافیت همراه بوده است.
در مناطق مرزی مانند تایباد، وضعیت حقوقی اتباع خارجی، بهخصوص افغانستانیها، بسیار وخیم است. این افراد بهدلیل نداشتن آشنایی با نظام قضایی حکومت ایران، نبود خانواده و وکیل، از حداقل امکانات برای پیگیری وضعیت خود محروماند. در چنین شرایطی، جعفر صدیقی از این خلأ سوءاستفاده کرده و احکام اعدام متعددی را در شرایطی نامشخص اجرا کرده است.
در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۹۹، یک زن زندانی به نام نفیسه پاکمهر، ساکن مشهد و اهل روستای “قلعه نوابغه”، پس از ۸ سال حبس بهدلیل اتهام قتل همسرش، در زندان تایباد اعدام شد. این حکم تحت نظارت مستقیم جعفر صدیقی صادر و اجرا شده بود. چند هفته بعد، در ۱۹ فروردین ۱۴۰۰، زندانی دیگری به نام صفر رحیمی، فرزند نصرالله و ۳۹ ساله، به اتهام مواد مخدر در همان زندان اعدام شد.
در ۱۷ شهریور ۱۴۰۰، دو شهروند افغانستانی به نامهای علی مراد و هیبت روزبی نیز با اتهامات مرتبط با مواد مخدر در زندان تایباد به دار آویخته شدند. تنها چند روز بعد، در ۲۹ شهریور همان سال، یک زندانی دیگر که تبعه افغانستان و اهل هرات بود، اعدام شد. این اعدامها به صورت پشتسرهم و در سکوت خبری رخ دادهاند و مسئولیت آنها برعهده جعفر صدیقی بوده است.
بیشتر بخوانید
علی حسینی عامل سانسور اینترنتی در خوزستان
در روزهای منتهی به یکم مهر ۱۴۰۰، منابع حقوق بشری از اعدام دستکم پنج زندانی در زندان تایباد خبر دادند. یکی از آنان، تبعه افغانستانی بود که به اتهام مواد مخدر اعدام شد. در تمام این موارد، جعفر صدیقی نقش اصلی را ایفا کرده و هیچگونه اطلاعاتی درباره روند قضایی شفاف ارائه نشده است.
پس از انتصاب جعفر صدیقی بهعنوان دادستان سبزوار، روند سرکوب ادامه یافت. در ۱۷ مرداد ۱۴۰۳، فردی به نام اکبر گوهری که حدوداً ۴۰ سال سن داشت و پدر یک فرزند بود، در زندان سبزوار به اتهام قتل اعدام شد. سپس در ۲۴ مرداد، دو زندانی دیگر با نامهای موسیالرضا ابراهیمی ۲۴ ساله و رضا زردکوهی ۳۱ ساله، به اتهام جرایم مواد مخدر در همان زندان اعدام شدند.
در ۹ آبان ۱۴۰۳، عباس پهلوانی، استاد دانشگاه حکیم سبزواری، با ابلاغیهای از سوی دادسرای عمومی و انقلاب سبزوار برای پاسخگویی به اتهامات سیاسی مانند عضویت در گروههای مخالف نظام و توهین به خامنهای احضار شد. جعفر صدیقی در این سرکوب قضایی نیز مسئولیت مستقیم دارد. در ۱۵ آبان همان سال، جلسه بازپرسی وی برگزار شد و اتهامات بهصورت رسمی به او تفهیم گردید.
جعفر صدیقی از ۱۷ آبان ۱۳۹۹ تا مرداد ۱۴۰۳ دادستان عمومی تایباد بود و از آن زمان تا امروز (اردیبهشت ۱۴۰۴)، سمت دادستانی سبزوار را برعهده دارد. در هر دو شهرستان، نام وی با پروندههای اعدام و سرکوب گسترده گره خورده است. عملکرد او در هر دو سمت، مصداق روشن نقض سیستماتیک حقوق بشر در سیستم قضایی حکومت ایران است.
در مجموع، اسامی برخی از قربانیان سیاستهای جعفر صدیقی شامل نفیسه پاکمهر، صفر رحیمی، علی مراد، هیبت روزبی، عباس پهلوانی، اکبر گوهری، موسیالرضا ابراهیمی و رضا زردکوهی است.
