علیرضا بابایی فارسانی مدیرکل زندانهای استان اصفهان نقش مستقیم در سرکوب شهروندان اصفهان داشته است.
علیرضا بابایی فارسانی به عنوان مدیرکل زندانهای استان اصفهان، در نقض گسترده حقوق بشر در این زندانها نقش مهمی داشته است. عدم رعایت اصل تفکیک جرائم و عدم رسیدگی پزشکی به وضعیت زندانیان، از جمله موارد نقض حقوق بشر در زندانهای اصفهان محسوب میشود. علیرضا بابایی فارسانی مسئول نظارت بر شرایط زندانها و چگونگی اجرای آییننامه سازمان زندانها است. او همچنین در اجرای احکام اعدام در کلیه زندانهای استان اصفهان دخیل است.
بیشتر بخوانید
سامان محمدی از سرکوبگران اعتراضات آبان ۱۳۹۸ در شرق تهران
اعدامها و تضییع حق حیات:
۷ مهر ۱۴۰۰: حکم اعدام یک زندانی با هویت عباسقلی صالحی که پیشتر به اتهامات مرتبط با مواد مخدر محکوم شده بود، در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد. این اعدام، مشابه بسیاری دیگر از اعدامها در زندانهای ایران، نگرانیهایی را در خصوص شفافیت روند قضایی و رعایت حقوق متهم در پی داشته است.
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۲: اجرای حکم اعدام مجید کاظمی، سعید یعقوبی و صالح میرهاشمی، از متهمان پرونده موسوم به «خانه اصفهان»، در زندان دستگرد اصفهان، یکی از پر سر و صداترین موارد در دوران علیرضا بابایی فارسانی بود. این شهروندان در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ بازداشت و به اتهام محاربه به اعدام محکوم شده بودند. اعدام این افراد با اعتراضات گستردهای در داخل و خارج از کشور همراه شد و ابهاماتی جدی درباره روند محاکمه، دسترسی به وکیل، و شکنجه برای اعترافگیری مطرح گردید.
۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۳: حکم سه زندانی دیگر که پیشتر به اتهامات مرتبط با جرایم مواد مخدر به اعدام محکوم شده بودند، در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد. هویت یکی از این زندانیان دین محمد میراخانی (شهلی بر) احراز گردید. این اعدامها نیز سوالاتی را درباره رویه قضایی و حقوق بشر در ایران دامن زد.
۱۶ شهریور ۱۴۰۳: چهار زندانی با هویت اسد خسروی، میلاد علیمحمدی، عماد متولیان و رفیع عبدالباری، تبعه کشور افغانستان، در پروندههایی جداگانه به اتهامات قتل و جرائم مرتبط با مواد مخدر به اعدام محکوم شده بودند. احکام این افراد در زندان دستگرد اصفهان به اجرا درآمد. این رویداد، وضعیت اتباع خارجی و حقوق آنها در سیستم قضایی ایران را برجسته میسازد.
۲۱ شهریور ۱۴۰۳: حکم یک زندانی با هویت بهنام باقری که پیشتر به اتهام قتل به اعدام محکوم شده بود، در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد. این مورد نیز به فهرست بلند اعدامهای اجرا شده در دوران مسئولیت علیرضا بابایی فارسانی اضافه شد.
۴ آذر ۱۴۰۱: حشمتالله طبرزدی، زندانی سیاسی سابق در زندان دستگرد اصفهان، از حق ملاقات و تماس با خانواده خود محروم ماند. محرومیت از ملاقات و تماس تلفنی با خانواده، از جمله ابزارهای فشار بر زندانیان سیاسی است که در دوران مدیریت علیرضا بابایی فارسانی به دفعات مشاهده شده است.
۲۰ مرداد ۱۴۰۲: شمیم بهارزاده، مریم پرنده، بهار سلیمانی، مینا ندایی، روزبه دانا، مرجان بشتام، هدی صادقی، سما عموشاهی، مهشاد کشانی، محمدرضا قطبیزاده، عرفان میرکاظمی و امیر سالاری، شهروندان اصفهانی علیرغم گذشت یک ماه از دستگیری، در زندان دستگرد، کانون اصلاح و تربیت و زندان دولتآباد این شهر، بلاتکلیف به سر میبردند. این بلاتکلیفی طولانیمدت، نگرانیها را درباره وضعیت حقوقی و روانی این افراد افزایش داد.
۲۹ شهریور ۱۴۰۲: توماج صالحی، خواننده رپ اعتراضی، که دوران محکومیت خود را در زندان دستگرد اصفهان سپری میکرد، بدون رعایت اصل تفکیک جرائم نگهداری میشد. او علیرغم حال نامساعد جسمی، از رسیدگی مناسب پزشکی محروم ماند. گزارشها حاکی از ضرب و شتم وی در مراحل بازجویی بود که منجر به آسیبهای جدی به پای راست، انگشتان دست چپ و چشم راستش شده بود. این مورد، مصداق بارز شکنجه و عدم رسیدگی درمانی است.
۲۴ مهر ۱۴۰۲: معصومه یاوری، متهم سیاسی و فرزندش محمد مهدی وثوقیان، با وجود گذشت ۲۶ روز از زمان دستگیری، به صورت بلاتکلیف در زندانهای دولتآباد و دستگرد اصفهان در بازداشت به سر میبردند. بلاتکلیفی و طولانی شدن دوران بازداشت موقت، نقض آشکار حقوق فردی است.
۱۲ اسفند ۱۴۰۲: هرانا در گزارشی از تداوم بازداشت و بلاتکلیفی محمود مهرابی، متهم سیاسی، علیرغم گذشت یک سال از زمان دستگیری در زندان دستگرد اصفهان خبر داد. این طولانی شدن بازداشت بدون صدور حکم، از جمله مشکلات رایج در زندانهای ایران است.
۳ فروردین ۱۴۰۳: هرانا در گزارشی دیگر، از تداوم بازداشت و بلاتکلیفی آرش قنبری کهیانی، شهروند ساکن اصفهان، علیرغم گذشت هشت ماه از زمان دستگیری در زندان دستگرد اصفهان خبر داد. این وضعیت مشابه، بر بحران بلاتکلیفی در زندانها تأکید میکند.
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۳: توماج صالحی، خواننده رپ اعتراضی، مجدداً از امکان برقراری تماس تلفنی با خانواده خود محروم ماند. وی همچنین با محدودیتهایی چون امکان تردد در بند، صحبت با دیگر زندانیان، دسترسی به کتابخانه و ورزش در زندان مواجه شده بود. این محدودیتها، نشاندهنده اعمال فشار و محرومیتهای سیستماتیک بر زندانیان سیاسی است.
سوابق سرکوب و نقض حقوق بشر علیرضا بابایی فارسانی عبارت است از:
تا شهریور ۱۳۹۰: مدیرکل زندانهای استان ایلام. در این دوره نیز گزارشهایی از وضعیت نامناسب زندانیان و عدم رعایت استانداردهای زندانبانی منتشر شده بود.
پس از آن، او به عنوان مدیرکل زندانهای استان سیستان و بلوچستان منصوب شد. این استان همواره یکی از مناطقی با بالاترین نرخ اعدام و چالشهای جدی حقوق بشری در زندانها بوده است.
وی همچنین به سمت مدیرکل زندان مرکزی استان اصفهان منصوب گردید که پیش از این نیز در آنجا مسئولیتهایی داشته است.
مهر ۱۳۹۷ تا خرداد ۱۳۹۹: مدیرکل زندانهای استان خوزستان. این استان نیز با چالشهای امنیتی و اعتراضات محلی مواجه بوده که به افزایش تعداد زندانیان و وضعیت نامناسب آنها منجر شده است.
خرداد ۱۳۹۹ تا بهمن ۱۳۹۹: مدیرکل حوزه ریاست و روابط عمومی سازمان زندانها. این سمت، نشاندهنده نفوذ و جایگاه او در ساختار سازمان زندانها است، جایی که سیاستگذاریها و رویکردهای کلی زندانبانی تدوین میشود.
بهمن ۱۳۹۹ تا ۲۸ خرداد ۱۴۰۰: سرپرست معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی و مشاور رئیس سازمان زندانها. این مسئولیت، نقش وی را در تصمیمگیریهای کلان مربوط به منابع انسانی و توسعه سیستم زندانها پررنگتر میکند.
۲۹ خرداد ۱۴۰۰ تا کنون: مدیرکل زندانهای استان اصفهان. در این دوره است که بسیاری از موارد نقض حقوق بشر و اعدامهای مورد اشاره در گزارشهای بینالمللی و داخلی به وقوع پیوسته است.
برخی از قربانیان جنایات و نقض حقوق مرتبط با علیرضا بابایی فارسانی که در گزارشها به نام آنها اشاره شده است، عبارتند از:
عباسقلی صالحی
امیر سالاری
عرفان میرکاظمی
آرش قنبری کهیانی
حشمتالله طبرزدی
محمود مهرابی
مجید کاظمی
سعید یعقوبی
صالح میرهاشمی
توماج صالحی
بهنام باقری
اقدامات و مسئولیتهای علیرضا بابایی فارسانی منجر به تحریمهای بینالمللی علیه او شده است.
۲۸ شهریور ۱۴۰۳: وزارت خزانهداری ایالات متحده آمریکا، نام علیرضا بابایی فارسانی را به دلیل «نقض فاحش حقوق بشر زندانیان» در فهرست تحریمهای حقوق بشری خود قرار داد. این تحریمها معمولاً شامل ممنوعیت سفر به آمریکا و توقیف داراییهای احتمالی در خاک آمریکا است و پیامی قاطع از سوی جامعه جهانی در خصوص نقض حقوق بشر محسوب میشود.
