تازه‌ترین روایت‌ها از شکنجه تخت معجزه
نام تخت معجزه نامی آشناست. بارها این نام را از زبان زندانیان و گزارشات زندانیان شنیده بودم. بخصوص از قول زندانیان هموطن بلوچ. اما این بار روایتگر آن را به صورت کاملتری تشریح کرده است.
روایتگر این بار یک زندانی تازه آزاد شده است. او خود به تخت معجزه بسته شده بود. حالا ظاهراً آزاد است؛ اما در حقیقت هنوز به تخت شکنجه بسته شده است. او بخشی از وجودش را در آن تخت جا گذاشته است.
در تخت معجزه چگونه زندانی شکنجه می‌شود؟
روایتگر می‌گوید: «در اطلاعات زندان زاهدان یک تخت فلزی داشتند به اسم تخت معجزه وقتی که شکنجه‌های دیگر اثری نداشت زندانی را به این اتاق برده و روی این تخت به شکم می‌خواباندند و سپس دو دست زندانی را به حفاظ جلویی تخت و پاها را به حفاظ انتهایی تخت می‌بستند و بعد با دو تسمه پروانه به کف پاها شلاق می‌زدند. وقتی که خسته می‌شدند زندانی را باز می‌کردند و مجبورش می‌کردند که روی همین پاها راه برود که بتوانند دوباره بزنند.»
روایتگر ادامه می‌دهد: «این شکنجه بقدری دردآور بود که آدم حاضر است که تمامی گناه‌های شهر را به گردن بگیرد! ولی دیگر کارش به این تخت نکشد. اعترافات اجباری را همینطور از این زندانیان می‌گیرند.»
روایتی دیگر از این شکنجه
پیشتر از این یک گزارش در مورد تخت معجزه خوانده بودم: یک زندانی سیاسی پس از ۳ هفته بازداشت در اطلاعات زاهدان تحت شکنجه قرار گرفته و پس از ضرب و شتم و اعتراف‌گیری به سبک «تخت معجزه» مدت یک هفته است که به بند ۶ زندان مرکزی زاهدان منتقل شده است.
در همین زمینه
سرکوبگران زاهدان را بشناسیم – قسمت دوم
این تخت یکی از شیوه‌های رایج شکنجه برای گرفتن اعتراف از زندانی بخصوص در بازداشتگاه اطلاعات زاهدان است، در این نوع شکنجه متهم را به تخت می‌بندند و پرسنل اطلاعات متهم را آنقدر با کابل شلاق می‌زند تا فرد توان مقاومت خود را از دست بدهد. هدف از این شکنجه، اجبار فرد به اعترافات علیه خود است.»
پیش از این زندانیان سیاسی بلوچ مثل محمد صابر ملک رئیسی، عبدالکریم شه‌بخش و نوراحمد حسن زهی که تجربه زندانی شدن در بازداشتگاه اداره اطلاعات زاهدان را داشتند، در روایت‌های خود به وجود «تخت معجزه» به عنوان ضدانسانی‌ترین روش شکنجه در زاهدان اشاره کرده بودند.
