در قسمت اول، ساختار زندان دهدشت و محدودیت‌هایی که برای زندانیان ایجاد شده تا محیطی دهشتناک و ضدانسانی برای آنها ایجاد کند را مختصری گفتیم. محیطی آکنده از اذیت و آزار به شیوه‌‌های مختلف با این شعار که «زندانی باید همیشه گرسنه و در استرس و فشار باشد و اگرنه دست به شورش می‌زند».
در این قسمت به اقدامات عوامل زندان برای ایجاد چنین محیطی می‌پردازیم:
ایجاد مانع در روند آزادی و تحقیر و شکنجه زندانیان
عوامل زندان دهدشت با ایجاد موانع متعدد، روند آزادی زندانیان را کند یا متوقف می‌سازند. آنها را به بهانه‌های مختلف از قبیل غیبت یا تخلف اداری تنبیه می‌کنند.
زندانیان بصورت مکرر و بدون هیچ دلیلی مورد تحقیر و توهین قرار می گیرند. زندانیان تازه وارد را بیش از حد مجاز، در قرنطینه نگه می دارند.
در حیاط زندان که فاقد دوربین است زندانی را به بهانه‌ای مختلف به میله پرچم بسته، یک پلاستیک سیاه روی او می اندازند و سپس سپس توسط چند مأمور با باتوم پلاستیکی مورد ضرب و شتم قرار داده و شکنجه می‌کنند.
بیشتر بخوانید
سید کاظم موسوی از سرکوبگران اعتراضات آبان ۱۳۹۸ در استان فارس
در یک نمونه، یک زندانی، یک شب با کوبیدن به درب افسر نگهبانی اعتراض کرد که چرا داروهایم را نمی‌دهید؟ توسط افسر نگهبان که گفت چرا محکم در زدی؟ به همراه چند مأمور دیگر به زور به کریدور زندان برده و از پشت دستهایش را دستبند زده و به مدت ۲ ساعت مورد شکنجه قرار دادند. بطوری که وی از ناحیه لگن آسیب دید و تا چند روز نمیتوانست راه برود.
وضعیت درمان و بهداشت زندان دهدشت
به زندانیان بیمار هیچگونه رسیدگی نمی شود و عموم زندانیان از رسیدگیهای دارویی و درمانی محرم هستند. حتی آنهایی که از پزشکان متخصص نسخه دارویی دارند، از دارو و درمان محروم می مانند.
عوامل زندان، زندانیانی را که دچار بیماری اعصاب هستند را در شرایط و فضایی نگهداری می کنند که بصورت مداوم دچار تشنج می‌شوند. داروهای آنها را که پزشک برایشان تجویز کرده، بموقع نمی دهند و بیماران مجبورند فقط ساعت ۹ شب داروی خود را گرفته و مصرف کنند.
مشکلات بهداشتی تنها به درمان محدود نمی‌شود. شیوع گسترده ساس در تمام بندها موجب آزار شدید زندانیان شده است. بند قرنطینه عملاً به “حمام ساس” تبدیل شده و هیچ اقدام جدی برای سم‌پاشی یا کنترل وضعیت انجام نشده است.
گسترش مواد مخدر و عدم رعایت اصل تفکیک جرائم
ورود گسترده مواد مخدر به زندان از موضوعات مهم و ادامه‌دار است. و بسادگی در دسترس قرار می‌گیرد و مسئولان زندان نیز از افراد توزیع‌کننده کاملاً آگاه‌اند؛ با این‌حال هیچ اقدام موثری برای کنترل آن انجام نمی‌شود.
زندانیان با جرائم متفاوت از قتل و سرقت تا جرائم مالی، اعتیاد و مصرف مواد صنعتی همگی در یک مکان نگهداری می‌شوند؛ موضوعی که امنیت زندانیان و سلامت روانی آنان را تهدید می‌کند.
فراخوان عمومی برای افشای جنایات زندان‌ها
زندان دهدشت نمونه‌ی بارز از نقض سیستماتیک حقوق بشر در زندان‌های رژیم است. که نشان از بی‌ارزش بودن جان و کرامت انسان نزد این حکومت دارد. تنها با افشای مستمر این جنایات می‌توان زمینه‌ای برای حمایت جهانی از زندانیان و مقابله با ظلم ساختاری فراهم کرد.
