مرتضی پیری، رئیس زندان زاهدان، مسئول مستقیم نقض حقوق بشر، از جمله اعدام‌ها، شکنجه و محدودیت‌های فراقانونی است. اقدامات او شرایط غیرانسانی برای زندانیان ایجاد کرده است.
سوابق و مسئولیت‌های مرتضی پیری در نقض حقوق بشر
مرتضی پیری با سوابق طولانی در سرکوب، نقشی محوری در نقض حقوق بشر ایفا کرده است. او با اعمال محدودیت‌های غیرقانونی، محیطی خفقان‌آور در زندان زاهدان ایجاد کرده است.
سوابق او شامل:
مدیر زندان خاش (۱۳۹۵)
رئیس زندان زاهدان (۱۴۰۰ تاکنون، شهریور ۱۴۰۴)
مرتضی پیری در این مناصب، دستورات سرکوبگرانه را با دقت اجرا کرده است. گزارش‌ها از ضرب‌وشتم زندانیان در بدو ورود به بند ۹ در ۱۰ اسفند ۱۴۰۱ حکایت دارد. محدودیت تماس تلفنی و دسترسی به هواخوری از مشکلات اصلی زندانیان است. مرتضی پیری مسئول اعدام‌های متعدد در زندان زاهدان است که اغلب بدون رعایت موازین قانونی اجرا شده‌اند. تراکم بالای جمعیت در بندها، شرایط را غیرانسانی کرده است. او با سیاست‌های سختگیرانه، حقوق اولیه زندانیان را پایمال کرده است. این اقدامات نشان‌دهنده نقض سیستماتیک حقوق بشر است. مرتضی پیری با نظارت بر این اقدامات، به نقض گسترده حقوق زندانیان ادامه داده است. گزارش‌های حقوق بشری نشان‌دهنده شدت سرکوب تحت مدیریت اوست. او با ایجاد محدودیت‌های فراقانونی، امکان اعتراض زندانیان را سلب کرده است. این سیاست‌ها، زندانیان را در شرایطی غیرقابل‌تحمل قرار داده است. مرتضی پیری با اعمال این محدودیت‌ها، مانع دسترسی زندانیان به حقوق اولیه شده است. او با اجرای سیاست‌های سرکوبگرانه، نقض حقوق بشر را نهادینه کرده است.
اعدام‌های گسترده تحت نظارت مرتضی پیری
مرتضی پیری مسئول اجرای احکام اعدام متعدد در زندان زاهدان است. در ۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۱، محمد پرواز به دلایل نامعلوم جان باخت. در ۱۶ خرداد ۱۴۰۱، ۱۲ زندانی، از جمله نصیر محمدانی، ابراهیم بریج، محمد نبی کبدانی، محمد علی کهرازهی، محمد عمر کهرازهی، دستگیر گرگیج، ابراهیم گرگیج، جلیل گرگیج، مهدی نصیری، عیسی صفری، حمیدالله پالیز و یک زن با نام خانوادگی گرگیج اعدام شدند. این افراد عمدتاً به اتهامات مواد مخدر محکوم شده بودند. در ۲۹ مرداد ۱۴۰۱، پنج زندانی، از جمله امید عالیزهی، کودک-مجرم ۱۶ساله بازداشت‌شده در ۱۳۹۶، اعدام شدند. در ۱۵ آبان ۱۴۰۱، عزیز نارویی، امان‌الله عالیزاهی و نعمت‌الله براهویی به اتهامات مواد مخدر اعدام شدند. در ۲۲ آبان ۱۴۰۱، امام‌بخش نارویی، محسن آنشینی و ولی رودینی اعدام شدند. در ۵ آذر ۱۴۰۱، محمد عیسی‌زهی به اتهام قتل اعدام شد. در ۶ آذر ۱۴۰۱، زبیر زیرکاری به اتهام مواد مخدر اعدام شد. در ۷ آذر ۱۴۰۱، محمدامین عمرزهی اعدام شد. در ۱۳ و ۱۴ آذر ۱۴۰۱، غلامرسول مزارزهی، انوشیروان عمرزهی، ناصر عمرزهی و علیرضا نارویی اعدام شدند. در ۱۹ و ۲۰ آذر ۱۴۰۱، عبدالواسع براهویی و عیسی نارویی اعدام شدند. در ۲۶ آذر ۱۴۰۱، قاسم سالارزهی اعدام شد. در ۳ دی ۱۴۰۱، الیاس رئیسی و ایوب ریگی به اتهام قتل اعدام شدند. در ۲۴ دی ۱۴۰۱، اکبر شه‌بخش اعدام شد. در ۸ و ۹ اسفند ۱۴۰۱، هادی اربابی، محمد اسحاق گرگیج و خسرو محمدی اعدام شدند. این اعدام‌ها شدت سرکوب تحت نظارت مرتضی پیری را نشان می‌دهد. فقدان شفافیت در این اعدام‌ها نقض حقوق بشر را تشدید کرده است. این اقدامات، اعتراضات گسترده‌ای را در میان فعالان حقوق بشر برانگیخته است. مرتضی پیری با اجرای این احکام، به نقض سیستماتیک حقوق بشر ادامه داده است.
درهمین زمینه
زندان‌های زاهدان و زابل؛ یک افشاگری تکان دهنده؛ شناسایی ۲۵ ابرجنایتکار
سرکوب معترضان و اعمال محدودیت‌های غیرقانونی
مرتضی پیری در سرکوب معترضان اعتراضات ۱۴۰۱ نقش فعالی داشته است. در ۱۰ اسفند ۱۴۰۱، گزارش‌هایی از ضرب‌وشتم بازداشت‌شدگان اعتراضات در بند ۹ منتشر شد. زندانیان از دسترسی محدود به هواخوری و تماس تلفنی محروم بودند. در ۲۲ آبان ۱۴۰۱، اعتصاب غذای زندانیان بند ۹ در اعتراض به محدودیت‌های فراقانونی گزارش شد. این محدودیت‌ها شامل عدم اجازه تماس تلفنی بدون حضور مسئول بند بود. تراکم بالای جمعیت در بندها، شرایط را غیرقابل‌تحمل کرده است. مرتضی پیری با اعمال این سیاست‌ها، حقوق اولیه زندانیان را نقض کرده است. گزارش‌های حقوق بشری نشان‌دهنده نقض گسترده حقوق بشر است. این اقدامات، اعتراضات زندانیان را به دنبال داشته است. محدودیت‌های فراقانونی، امکان دفاع از حقوق را از زندانیان سلب کرده است. مرتضی پیری با نظارت بر این سیاست‌ها، به سرکوب سیستماتیک ادامه داده است. این محدودیت‌ها، شرایط غیرانسانی را برای زندانیان تشدید کرده است. او با اعمال این سیاست‌ها، مانع دسترسی زندانیان به حقوق اولیه شده است. گزارش‌ها نشان‌دهنده شدت سرکوب در بندهای زندان زاهدان است. این اقدامات، نقض گسترده حقوق بشر را نشان می‌دهد.
قربانیان نقض حقوق بشر و سرکوب مرتضی پیری
مرتضی پیری مسئول مرگ و سرکوب افراد متعددی است. قربانیان شامل: خسرو محمدی، محمد پرواز، دستگیر گرگیج، ابراهیم بریج، ابراهیم گرگیج، عیسی صفری، جلیل گرگیج، مهدی نصیری، محمد علی کهرازهی، محمد نبی کبدانی، محمد عمر کهرازهی، نصیر محمدانی، عبدالباسط براهویی، امان‌الله عالیزاهی، عزیز نارویی، امام‌بخش نارویی، حمیدالله پالیز، محسن آنشینی، مرتضی دهواری، نعمت‌الله براهویی، امید عالیزهی، انوشیروان عمرزهی، غلامرسول مزارزهی، زبیر زیرکاری، ولی رودینی، محمد عیسی‌زهی، محمدامین عمرزهی، ناصر عمرزهی، علیرضا نارویی، عبدالواسع براهویی، عیسی نارویی، قاسم سالارزهی، الیاس رئیسی، ایوب ریگی، اکبر شه‌بخش، هادی اربابی، محمد اسحاق گرگیج و معترضان اعتراضات ۱۴۰۱ در زاهدان هستند. این افراد قربانی سیاست‌های سرکوبگرانه مرتضی پیری شده‌اند. اعدام‌ها و شکنجه‌ها نشان‌دهنده عمق جنایات در زندان زاهدان است. نقض حقوق بشر توسط او، اعتراضات گسترده‌ای را برانگیخته است. این اقدامات، شرایط غیرانسانی را برای زندانیان تشدید کرده است. مرتضی پیری با اجرای این سیاست‌ها، به نقض سیستماتیک حقوق بشر ادامه داده است.
منابع:
دادگستر
رادیو زمانه
ما را در تلگرام سرکوبگران دنبال کنید
