روح‌الله رضایی دانا در جایگاه ریاست زندان عادل‌آباد شیراز، مسئولیت مستقیم عملیات‌های شکنجه، اعدام‌های مخفیانه و محرومیت‌های گسترده پزشکی علیه زندانیان سیاسی و عقیدتی را بر عهده داشته است. او با اجرای طرح‌های سرکوبگرانه، نقشی کلیدی در نقض فاحش حقوق بشر و ایجاد فضای اختناق در یکی از مخوف‌ترین زندان‌های کشور ایفا کرده است.
سرکوب فعالان مدنی و محرومیت‌های درمانی تعمدی
در جریان اعتراضات ۱۴۰۱، روح‌الله رضایی دانا از رسیدگی پزشکی به وضعیت بحرانی لیلا حسین زاده جلوگیری کرد تا وضعیت بیماری او تشدید شود. در تاریخ ۵ آذر ۱۴۰۱، علی‌رغم هشدارهای مکرر پزشک داخلی زندان، روح‌الله رضایی دانا با اعزام این فعال دانشجویی به مراکز تخصصی موافقت نکرد. این بی‌توجهی عامدانه منجر به وخامت حال این زندانی سیاسی شد که از بیماری‌های خودایمنی و مشکلات چشمی جدی رنج می‌برد. در نهایت، در ۱۴ دی ۱۴۰۱، این فعال مدنی با اعمال ضرب و شتم شدید توسط نیروهای تحت امر او به زندان اوین منتقل گردید. همچنین در ۲۷ اسفند ۱۴۰۲، حسین حسین پور از دیگر آسیب‌دیدگان اعتراضات، تحت نظارت روح‌الله رضایی دانا از خدمات درمانی محروم ماند. این زندانی سیاسی با عفونت شدید چشمی، ضایعات پوستی و نوسانات شدید قند خون روبرو بود اما با ممانعت مسئولان به بیمارستان اعزام نشد. روح‌الله رضایی دانا با استفاده از ابزار محرومیت درمانی، از آن به عنوان شیوه‌ای برای شکنجه سفید علیه مخالفان استفاده کرده است. در تاریخ ۳۰ تیر ۱۴۰۳ نیز محمد داوری، فعال کارگری، علی‌رغم بیماری قلبی و جسمی، با دستور مستقیم مدیریت از اعزام به بهداری منع شد. روح‌الله رضایی دانا با نادیده گرفتن گزارش‌های پزشکی رسمی، جان زندانیان منتقد را به طور مداوم با خطر مرگ روبرو کرده است. وی با اعمال این محدودیت‌ها، قصد دارد مقاومت زندانیان سیاسی را در هم بشکند و آن‌ها را تسلیم خواسته های خود کند. روح‌الله رضایی دانا همواره در برابر درخواست‌های قانونی خانواده‌ها برای درمان عزیزانشان مقاومت کرده و پاسخ‌های غیرشفاف ارائه داده است.
مدیریت بحران و نقض سیستماتیک حقوق اولیه انسانی
روح‌الله رضایی دانا از تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ به عنوان مدیر زندان مرکزی شیراز منصوب شد و از آن زمان مسئولیت تمامی تخلفات را بر عهده دارد. کارنامه مدیریتی او مملو از گزارش‌های مستند درباره شکنجه، آزار بدنی و روانی محبوسان و محروم کردن آنان از ابتدایی‌ترین حقوق قانونی است. تحت نظارت روح‌الله رضایی دانا، سلامت زندانیان به ویژه در دوران شیوع کرونا با بی‌توجهی عمدی و عدم رعایت پروتکل‌های بهداشتی به خطر افتاد. او با اعمال فشارهای مضاعف بر زندانیان سیاسی و غیرسیاسی، محیط زندان را به مکانی برای تضییع آشکار کرامت انسانی تبدیل کرده است. در دوره تصدی او، اعدام‌های متعددی با اتهامات گوناگون به اجرا درآمده که نشان‌دهنده رویکرد حذفی این مقام مسئول در قبال شهروندان است. روح‌الله رضایی دانا در مقایسه با سایر مدیران زندان‌ها، سابقه‌ای سیاه در نقض آزادی‌های فردی و حقوق مصرح در قوانین بین‌المللی دارد. روح‌الله رضایی دانا با نادیده گرفتن استانداردهای نگهداری زندانیان، شرایط زیستی بسیار دشواری را برای محبوسان در بندهای مختلف فراهم آورده است. عدم پاسخگویی به نهادهای ناظر و ایجاد بن‌بست در مسیر پیگیری‌های خانواده‌های زندانیان، از دیگر ویژگی‌های دوران مدیریت او محسوب می‌شود. وی با تکیه بر قدرت اجرایی خود، تمامی مسیرهای دادرسی منصفانه در داخل محیط زندان را مسدود کرده است. روح‌الله رضایی دانا با ایجاد ساختاری امنیتی و نظارتی شدید، امکان هرگونه گزارش‌دهی از وضعیت داخلی زندان را محدود کرده است. او مسئول مستقیم تمامی فشارهای روانی است که بر زندانیان و بستگان آن‌ها در این مدت وارد شده است. روح‌الله رضایی دانا با تداوم این سیاست‌ها، زندان عادل‌آباد را به یکی از نمادهای اصلی نقض حقوق بشر تبدیل کرده است.
درهمین زمینه
فاجعه انسانی در زندان بندرعباس با شیوع بیماری‌های پوستی
بازداشت‌های بلاتکلیف و نقض اصل تفکیک جرایم
تحت فرماندهی روح‌الله رضایی دانا، اصل تفکیک جرایم به طور کامل نادیده گرفته شده و زندانیان سیاسی در کنار مجرمان خطرناک نگهداری می‌شوند. سجاد زارع در ۲۲ اسفند ۱۴۰۲، تنها به دلیل اعتراض به این وضعیت ناعادلانه، توسط روح‌الله رضایی دانا به سلول انفرادی منتقل شد. این انتقال تنبیهی نشان‌دهنده برخورد حذفی با هرگونه مطالبه‌گری قانونی در فضای زندان عادل‌آباد است. در ۲۳ اسفند ۱۴۰۲ نیز گزارش‌های حقوق بشری از بلاتکلیفی ۸۶ روزه یکتا فهندژ سعدی، شهروند بهایی، در این زندان پرده برداشتند. روح‌الله رضایی دانا با تداوم بازداشت‌های موقت طولانی‌مدت، فشار روانی سنگینی بر زندانیان عقیدتی و خانواده‌های آنان وارد کرده است. زندانیانی همچون کسری نوری نیز در دوران تبعید خود در این مرکز، با شرایط سخت‌گیرانه و غیرانسانی روبرو بوده‌اند. روح‌الله رضایی دانا با محصور کردن زندانیان در اتاق‌های فاقد تهویه مناسب، حقوق اولیه زیستی آنان را به طور جدی نقض کرده است. این رویه منجر به بروز بیماری‌های پوستی و تنفسی میان بسیاری از محبوسان در اندرزگاه‌های مختلف شده است. عدم دسترسی به هواخوری منظم در بندهای نسوان، نشاط و سلامت، بخش دیگری از محدودیت‌های اعمال شده توسط روح‌الله رضایی دانا است. وی با نظارت مستقیم بر بندهای قرنطینه و آموزش، مانع از برقراری ارتباطات عادی زندانیان با دنیای بیرون شده است. روح‌الله رضایی دانا با ایجاد محدودیت در ملاقات‌ها و تماس‌های تلفنی، زندانیان را در انزوای کامل قرار داده است. این اقدامات بخشی از راهبرد روح‌الله رضایی دانا برای اعمال سلطه کامل بر فضای زندان عادل‌آباد است.
اعدام‌های گسترده و خشونت گارد زندان علیه برادران افکاری
یکی از فاجعه‌بارترین وقایع تحت مدیریت روح‌الله رضایی دانا، اعدام نوید افکاری و ضرب و شتم برادران او در شهریور ۱۳۹۹ است. در نیمه آن ماه، گارد ویژه با دستور مستقیم روح‌الله رضایی دانا، نوید، وحید و حبیب را با باتوم و لگد مضروب کردند. ماموران برای انتقال اجباری آن‌ها به بند عبرت، از گاز اشک‌آور در فضای بسته استفاده کرده و سایر زندانیان معترض را نیز زدند. نوید افکاری در تاریخ ۲۲ شهریور ۱۳۹۹، در حالی که در اختیار مجموعه تحت مدیریت روح‌الله رضایی دانا بود، به شکلی ناگهانی اعدام شد. پس از این جنایت، دفتر روح‌الله رضایی دانا با امتناع از ارائه شماره ثبت شکایت، خانواده افکاری را مورد آزار روانی قرار داد. علاوه بر نوید، زندانیانی چون جبار نعمتی، علی احمدی و امیرعباس صالحی نیز در دوران مدیریت وی به دار آویخته شدند. روح‌الله رضایی دانا در ۶ آذر ۱۴۰۱ حکم اعدام ۵ زندانی دیگر از جمله شهرام احمدزاده و حجت نعمتی را به اجرا درآورد. همچنین در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ و ۲۷ مرداد ۱۴۰۳، چندین زندانی دیگر از جمله مصطفی آقایی و حیدر عرب اعدام شدند. روح‌الله رضایی دانا مسئول مستقیم تمامی اعدام‌های رسمی و مخفیانه‌ای است که در سال‌های اخیر در این زندان انجام شده است. در دوران مسئولیت روح‌الله رضایی دانا، آمار اعدام‌ها با جرایم مختلف افزایش چشمگیری یافته است. او با اجرای بی‌رحمانه این احکام، ابزاری برای ارعاب جامعه در دست دستگاه‌های امنیتی شده است. روح‌الله رضایی دانا با نادیده گرفتن ابهامات حقوقی در پرونده‌های اعدامیان، تنها بر اجرای سریع دستورات متمرکز بوده است.
سوابق سرکوب و قربانیان جنایات روح‌الله رضایی دانا:
مدیر زندان مرکزی شیراز – عادل‌آباد از ۱۸ خرداد ۱۳۹۹
برخی از قربانیان فردی و گروهی جنایات روح‌الله رضایی دانا:
حبیب افکاری سنگری، وحید افکاری سنگری، کسری نوری، نوید افکاری سنگری، مهدی حاجتی، جبار نعمتی، جعفر منصوربیگی، امیرعباس صالحی، علی احمدی، عباس سبز، عبدالرضا خانی، حجت نعمتی، لیلا حسین زاده، مهران فرهادی، عمر زردکوهی، سجاد زارع، شهرام احمدزاده، یکتا فهندژ سعدی، حسین حسین پور، مجتبی جوینده، محمد داوری، مصطفی آقایی، نادر قربانی، حیدر عرب، یوسف کاظم‌زاده، علی سلیمی،
و قربانیان گروهی شامل:
زندانیان زندان عادل آباد شیراز،
جامعه دراویش نعمت اللهی گنابادی،
معترضان اعتراضات دی ماه ۱۳۹۶،
معترضان اعتراضات آبان ماه ۱۳۹۸،
شهروندان عادی استان فارس،
بازداشت شدگان اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ می‌باشند.
منابع:
کانون حقوق بشر
عدالت برای ایران
ما را در تلگرام سرکوبگران دنبال کنید
