امیرحسین قاضیزاده هاشمی، یک مقام دولتی بوده است که پیشتر برای ۴ دوره در مجلس حکومت ایران نماینده بوده است. او در دوران نمایندگی خود، حامی طرحهایی بود که ناقض حقوق شهروندی و حقوق بشر ایرانیان است. او که از چهرههای «جبهه پایداری» محسوب میشود، بارها تلاش کرده است تا سرکوب مردم در اعتراضات را توجیه کند. او همچنین اتهامهای حکومتی علیه معترضان را تکرار و توجیه کرده است.
امیرحسین قاضیزاده هاشمی در دوران نمایندگی خود در مجلس یازدهم، از جمله ارائهدهندگان «طرح صیانت از حقوق کاربران و خدمات پایه کاربردی فضای مجازی» بود. این طرح با هدف محدود کردن دسترسی شهروندان به اینترنت آزاد تدوین شده بود.
او همچنین «طرح صیانت از حریم عفاف و حجاب» را امضا کرده است. این طرح به دنبال اعمال هرچه بیشتر حجاب اجباری و نقض حق آزادی پوشش است. «طرح جامع جمعیت و تعالی خانواده» نیز از طرحهایی است که او امضا کرده است. این طرح منجر به نقض حقوق زنان در اشتغال، آموزش و حق بر بدن میشود.
او علاوه بر این، امضاکننده «طرح تقویت و توسعه سازمان بسیج رسانه» بود. «طرح افزایش نرخ باروری و پیشگیری از کاهش رشد جمعیت کشور» نیز از دیگر طرحهای مورد حمایت او بود. همه این طرحها ناقض حقوق اجتماعی و منجر به دخالت حکومت در زندگی مردم است.
او در سخنرانی زمان تصویب طرح عفاف و حجاب گفته بود: «حجاب نه تنها مایه اسارت زن نیست بلکه مایه تشخص و آزادی او است. زن با برداشتن حجاب، کوچک، سبک و کمارزش میشود.»
امیرحسین قاضیزاده هاشمی در مقام عضو هیئت رئیسه مجلس، در آذر ۱۳۹۸ درباره اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ماهشهر اظهارنظر کرد. او ضمن اذعان به «کشته شدن تعداد زیادی از افراد»، تلاش کرد کشتار شهروندان را توجیه کند.
بیشتر بخوانید
جنایتکاری بنام احمد توکلی از نگاه خاطرات تکاندهنده دهه ۶۰
او مدعی شد که دقیقاً میداند «سلاح از کجا به آنجا رفتهاست.» سپس ادعا کرد که معترضان «میخواستند به خطوط اصلی انتقال انرژی کشور صدمه بزنند.»
امیرحسین قاضیزاده هاشمی در مقام معاون رئیسجمهور، اعتراضات سال ۱۴۰۱ مردم ایران را «فتنه فرهنگی» نامید. او این اعتراضات را به «استکبار جهانی» نسبت داد.
او مدعی شد که این اعتراضات مبانی دینی و باورهای مذهبی مردم را هدف گرفته بود. او در این زمینه جایی دیگر گفته بود که «فتنه اخیری که در ایران رخ داد، یک فتنه ایدئولوژیک بود.»
وی ادامه داد که این فتنه «میخواست باورهای فرهنگی و اعتقدات مردم را از بین ببرد.» او افزود: «طراحی های مختلفی برای آن انجام شده بود.» به عنوان مثال، «جریان سلطه از سالها قبل طرحی به اسم لانه زنبور را پیاده کردند.»
وی گفت: «میخواستند جنگ و درگیری را در خاورمیانه به وجود بیاورند.» اما «با حضور ایران قدرتمند شکست خوردند.» او معتقد است «در حال حاضر در طراحی جدید خود رو به پروژه ققنوس آوردهاند.» او بیان کرد: «دیدیم که در این پروژه هم در تقابل با مردم ایران شکست خوردند.»
قاضیزاده هاشمی در تلاش برای سرکوب شهروندان در اعتراضات ۱۴۰۱، معترضان را اغتشاشگر خواند. او مدعی شد که «در اغتشاشات تجزیهطلبان روی گسل قومیتی و مذهبی ایران سرمایهگذاری کردند.»
قاضیزاده هاشمی حتی در زمان ریاستش بر «بنیاد شهید و امور ایثارگران» در دولت رئیسی، مورد انتقاد قرار گرفت.
«جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی» از جمله منتقدان او بود. این مجموعه در نامهای سرگشاده، خواستار عزل قاضیزاده هاشمی شد.
آنها به رئیسی نوشتند: «خواستار عزل سریع آقای قاضیزاده هاشمی، با توجه به ناتوانیهای ایشان بعد از یکسال و اندی مدیریت در بنیاد هستیم.» آنها افزودند که او «برای دولت و ایثارگران محرز شده» و «با امنیتی کردن بنیاد و بیاعتنایی و بیاحترامی به ایثارگران باعث نارضایتی آنها» شده است. آنها همچنین اشاره کردند که او «راهکاری برای برون رفت از مشکلات ارایه نکرده» است.
امیرحسین قاضیزاده هاشمی در سال ۱۴۰۰ نامزدی خود را در انتخابات ریاستجمهوری اعلام کرد. صلاحیت او توسط شورای نگهبان تأیید شد و در رقابتهای انتخاباتی چهارم شد.
او در سال ۱۴۰۳ نیز دوباره خود را نامزد انتخابات ریاست جمهوری کرد. صلاحیت او توسط شورای نگهبان تأیید شد. اما در نهایت به نفع سعید جلیلی کنارهگیری کرد.
سوابق سرکوب و نقض حقوق بشر امیرحسین قاضیزاده هاشمی عبارت است از:
معاون بهداشت و درمان پیشین بنیاد جانبازان خراسان
رئیس پیشین دانشگاه علوم پزشکی سمنان
۷ خرداد ۱۳۸۷ تا ۲۱ شهریور ۱۴۰۰: نماینده مجلس در دورههای هشتم، نهم، دهم و یازدهم
۸ خرداد ۱۳۹۹ تا ۵ خرداد ۱۴۰۰: نایبرئیس اول مجلس
۲۱ شهریور ۱۴۰۰ تا ۲۰ مرداد ۱۴۰۳: رئیس «بنیاد شهید و امور ایثارگران»
قربانیان گروهی وی معترضان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ و ۱۴۰۱ و به صوت عام زنان و دختران در ایران هستند.
وی در حال حاضر منصب رسمی و اعلامشدهای ندارد.
