امیرحسین تاریان، به عنوان بازپرس شعبه ۱ دادسرای اوین و دادیار شعبه ۱ واحد اجرای احکام، در سرکوب فعالان مدنی و سیاسی نقشی کلیدی ایفا کرده است. او در طول دوران مسئولیت خود با اقدامات متعددی مانند مخالفت با آزادی موقت زندانیان، ممانعت از دسترسی آن‌ها به وکیل انتخابی و صدور احکام سنگین، به نقض حقوق بشر دامن زده است.
نقش امیرحسین تاریان در سرکوب و نقض حقوق بشر
امیرحسین تاریان، در جایگاه بازپرس شعبه ۱ و دادیار شعبه ۱ واحد اجرای احکام دادسرای اوین، در نقض حقوق شهروندان و زندانیان نقش داشته است. او با مخالفت با آزادی معترضان با قرار وثیقه، و احضار فعالان مدنی برای اجرای احکام حبس، حتی پس از صدور رأی عدم تحمل کیفر، مسئول نقض حقوق بشر است. همچنین، او در زمان مسئولیتش در دادیاری شعبه ۱ اجرای احکام دادسرای اوین، متهمان سیاسی و امنیتی را از دسترسی به وکیل انتخابی محروم کرده بود. این اقدامات در نهایت منجر به محرومیت‌های گسترده‌ای برای شهروندان شده است.
محرومیت از دسترسی به وکیل و احضارهای مکرر
بیشتر بخوانید
صید مراد نصیریان؛ کارنامه سیاه یک مدیر زندان
در ۴ مرداد ۱۴۰۱، منابع حقوق بشری از محرومیت متهمان سیاسی و امنیتی از داشتن وکیل انتخابی به دلیل عملکرد شعبه ۱ اجرای احکام دادسرای اوین خبر دادند. این رویکرد به درخواست ضابطان پرونده‌ها، به‌ویژه اطلاعات سپاه اتخاذ شده بود. به گفته یک وکیل دادگستری، امیرحسین تاریان با وجود نوبت گرفتن وکلا برای مراجعه، امکان پیگیری حقوقی موکلین را از آن‌ها سلب کرده بود. از سوی دیگر، در ۶ دی ۱۴۰۰، پیام شکیبا، فعال مدنی، برای اجرای حکم حبس به شعبه ۱ واحد اجرای احکام احضار شد. همچنین در ۱۸ دی ۱۴۰۰، لیلا حسین‌زاده، فعال صنفی و دانشجویی، جهت اجرای حکم حبس به همین شعبه احضار گردید. این در حالی بود که خانم حسین‌زاده به علت بیماری سخت، مشمول «عدم تحمل کیفر» شناخته شده بود. در ۵ بهمن ۱۴۰۰ نیز شهره حسینی، مترجم و فعال مدنی، برای اجرای حکم ۲ سال و ۷ ماه حبس به شعبه ۱ اجرای احکام احضار شد.
پرونده‌های تشکیل‌شده علیه فعالان مدنی و سیاسی
در ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، غزل کمپانی، نسرین صفوی و ملک (مریم) میرزایی در اعتراض به اعدام متهمان پرونده خانه اصفهان بازداشت شدند. آن‌ها پس از انتقال به بازداشتگاه و زندان اوین، از دسترسی به خدمات درمانی محروم ماندند. این افراد به همراه جواد خضری جوادی و دخترش ناتاشا خضری جوادی، در یک پرونده مشترک توسط شعبه ۱ دادسرای اوین به ریاست امیرحسین تاریان، به اجتماع و تبانی و اخلال در نظم عمومی متهم شدند. بازپرس تاریان تا پیش از ارسال پرونده به دادگاه، از صدور قرار وثیقه برای آن‌ها خودداری کرد. این موارد نشان‌دهنده رویکرد سرکوبگرانه او در مقام بازپرس است. در ۹ مرداد ۱۴۰۲، محمد آرین‌خو، سرمربی و مدیر پیشین تیم ملی کاراته ایران، با دریافت ابلاغیه‌ای به شعبه ۱ دادسرای اوین احضار شد. در ۵ آذر ۱۴۰۲ نیز حسین رونقی، فعال مدنی، در شعبه ۱ دادسرای اوین از بابت نشر اکاذیب مورد تفهیم اتهام قرار گرفت و با قرار کفالت آزاد شد. این اتهام به دلیل اظهارات او در فضای مجازی درباره نحوه مرگ آرمیتا گراوند مطرح شده بود. این موارد، تنها بخشی از پرونده‌های متعددی است که امیرحسین تاریان در آن نقشی مستقیم داشته است.
قربانیان و سوابق سرکوب امیرحسین تاریان
سوابق امیرحسین تاریان در سرکوب و نقض حقوق بشر شامل موارد زیر است:
مسئول بسیج دانشجویی دانشگاه علوم قضائی
دادیار شعبه ۱ واحد اجرای احکام دادسرای اوین
رئیس و بازپرس شعبه ۱ بازپرسی دادسرای اوین
برخی از قربانیان سرکوب او عبارتند از:
لیلا حسین‌زاده، پیام شکیبا، شهره حسینی، سیدجلال مدبرواحد، محمد آرین‌خو، غزل کمپانی، نسرین صفوی، ملک (مریم) میرزایی، جواد خضری جوادی و ناتاشا خضری جوادی.
این افراد تنها نمونه‌ای از شهروندانی هستند که حقوقشان توسط امیرحسین تاریان نقض شده است.
منابع
- دادگستر
- اطلس زندان های ایران
