امید کهربایی مدیرکل زندانهای استان سمنان نقش مستقیم در سرکوب شهروندان استان سمنان داشته است.
امید کهربایی پیشتر ریاست زندان شاهرود را بر عهده داشت. در دوران او، نقض حقوق بشر شدت گرفت. رفتار غیرقانونی با زندانیان در زمان او افزایش چشمگیری یافت.
اعدامهای متعددی در دوران مدیریت امید کهربایی ثبت شده است. یکی از اعدامها مربوط به اسماعیل عرب زمانی بود. این اعدام در سال ۱۳۹۵ و در زندان شاهرود انجام شد.
در زندانهای سمنان، رفتارهای سرکوبگرانه ادامه داشت. مریم اکبری منفرد در همین دوران به زندان سمنان تبعید شد. او بدون رعایت تفکیک جرائم در بند عمومی نگهداری شد.
وسایل شخصی مریم اکبری منفرد مصادره گردید. شرایط بهداشتی زندانیان بسیار وخیم بود. دمپاییهای مشترک و نبود ضدعفونیکننده به یک وضعیت عادی تبدیل شده بود.
امید کهربایی مسئول مستقیم این وضعیت غیرانسانی در زندانها بود. کیوان صمیمی، روزنامهنگار برجسته، نیز آسیب دید. علیه او در زندان سمنان پرونده جدیدی تشکیل شد.
مریم اکبری منفرد نیز بارها هدف تعرض فیزیکی قرار گرفت. در سال ۱۴۰۱ به دلیل اعتراض به مسئولان زندان، ضرب و شتم شد. کهربایی در برابر این جنایت سکوت کرد.
در همان سال، نجمالدین محمدی در زندان سمنان اعدام شد. اتهام او مرتبط با جرائم مواد مخدر بود. اعدام تحت نظارت مستقیم امید کهربایی صورت گرفت.
اردشیر فناییان، زندانی بهایی، ماهها در سلول انفرادی نگهداری شد. این تصمیم در دوره مدیریت کهربایی گرفته شد. انزوای طولانی او مصداق شکنجه سفید بود.
بیشتر بخوانید
سیدمحسن مظهری، چهره پنهان پشت سرکوب مردم سمنان
هادی ملاکاظمی، دیگر زندانی زندان سمنان، نیز اعدام شد. اتهام او هم مربوط به جرائم مواد مخدر بود. کهربایی بر این اعدام نظارت مستقیم داشت.
امید کهربایی سابقه طولانی در نقض حقوق بشر دارد. پس از مدیریت زندان شاهرود، به اداره کل زندانهای سمنان منتقل شد. حکومت ایران مسئولیتهای بیشتری به او سپرد.
مدیر ادارهکل زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی استان سمنان از 22 شهریور 1399
نایب رئیس هیئت مدیره انجمن حمایت زندانیان شهرستان سمنان از 28 اردیبهشت 1400
در دوران مدیریت کهربایی فشارها بر زندانیان سیاسی افزایش یافت. پروندههای سنگین علیه فعالان حقوق بشر گشوده شد. زندانیان از تماس آزادانه با خانواده محروم شدند.
کیوان صمیمی از تماس تلفنی محروم گردید. این محرومیت به دستور مستقیم مدیران زندان اعمال شد. کهربایی سکوت اختیار کرد و هیچ واکنشی نشان نداد.
مریم اکبری منفرد بارها به شرایط زندان اعتراض کرد. نتیجه این اعتراضها افزایش فشار و محرومیتهای بیشتر بود. کهربایی در سرکوب اعتراضات نقش فعالی داشت.
در سال ۱۴۰۳، دو پرونده جدید علیه مریم اکبری منفرد تشکیل شد. اتهامات او شامل «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی» بود. انتقال موقت او به دادسرای اوین تحت نظارت امید کهربایی انجام گرفت.
شرایط بهداشتی زندانهای تحت مدیریت کهربایی فاجعهبار بود. زندانیان از حداقل امکانات بهداشتی محروم بودند. شیوع بیماریهای واگیردار تهدید جدی به حساب میآمد.
کهربایی تفکیک جرائم در زندانها را عمداً نادیده میگرفت. زندانیان سیاسی و جرائم عادی را کنار هم نگه میداشت. این اقدام ناامنی شدیدی در زندانها ایجاد کرده بود.
میزان اعدامها در دوره مدیریت کهربایی افزایش چشمگیری داشت. بسیاری از این اعدامها در سکوت کامل خبری انجام شد. حکومت ایران از مدیران سرکوبگری چون امید کهربایی سود میبرد.
مدیریت کهربایی همواره با نقض گسترده حقوق اولیه زندانیان همراه بود. حق حیات، بهداشت، تماس و ملاقات زندانیان بیرحمانه زیر پا گذاشته شد.
سوابق امید کهربایی مملو از نقض حقوق بشر است. قربانیان متعددی در دوره مدیریت او آسیب دیدند. اسماعیل عرب زمانی، نجمالدین محمدی، اردشیر فناییان و هادی ملاکاظمی از جمله این قربانیان هستند.
مریم اکبری منفرد تحت فشارهای سنگین کهربایی قرار داشت. وسایل شخصی او مصادره شد و در معرض ضرب و شتم قرار گرفت. کیوان صمیمی نیز قربانی فشارها و محرومیتها شد.
عملکرد کهربایی نشاندهنده نقش او در ماشین سرکوب حکومت ایران است. او بخشی جدانشدنی از سیاستهای سرکوب سیستماتیک در زندانهاست.
امید کهربایی یکی از ناقضان جدی حقوق بشر در حکومت ایران محسوب میشود. علیه او پروندهای سنگین از اقدامات غیرانسانی وجود دارد.
